MENU

विशेष

युएई, साउदी र कतारमा काम, नेपालमा तलब

उजिर कार्की/उज्यालो । 

काठमाडौं, पुस ९– मोरङ ३ विराटनगरका पिताम्बर ध्वज भट्टराई डेढ वर्ष दुवईमा काम गरेर गएको साउनमा घर फर्किनु भयो । दुवईमा कामको सबै ज्याला पाउनु भएको थिएन । 

एएस इन्टरनेश्नल प्रालिले पठाएको कम्पनीमा भने अनुसारको काम त पाउनु भएन नै पाएको काम अनुसारको दाम पनि मिलेन । त्यो कम्पनीले ओभरटाइमको ज्याला नै दिएन । 

दुवई बाटै म्यानपावरलाई समस्या बताउनु भयो । तर पहल गर्छु भनेका म्यानपावरका कर्मचारी सम्पर्क बिहिन भए । कुनै सुनुवाई गरेनन् । तीन महिनापछि उहाँले कम्पनी परिवर्तन गरेर आवुधावी नेश्नल होटलमा काम थाल्नुभयो । होटलमा १५ महिना काम गरेर गएको साउनमा नेपाल फर्किनुभयो । 

होटलमा काम गर्दा माहिनाको झण्डै ७५ हजार रुपैयाँ कमाई हुन्थ्यो । त्यहि कमाइले जाँदाको लागत उकास्नु भयो र बचत पनि भयो । 

तर म्यानपावरले ठगेको रनाहले छाडेको थिएन । ९५ हजार रुपैयाँ लिएर पठाएको म्यानपावरले विदेशमा अप्ठेरो पर्दा सहयोग नगरेको रिस मरेकै थिएन । १८ दिनको ओभरटाइमको तलब पनि पाउन बाँकी नै थियो । 

साउन ३० गते पिताम्बरले म्यानपावर कम्पनी विरुद्ध उजुरी गर्नुभयो । वैदेशिक रोजगार विभागमा उजुरी परेको एक हप्ता बित्न नपाउँदै म्यानपावर सञ्चालकले पिताम्बरलाई विदेशमा नपाएको ५० हजार रुपैयाँ दिए । 

म्यानपावर सञ्चालकलाई तह लगाउन उहाँसँग सबै कागजात सुरक्षित थिए । फोनमा भएको कुरा र एसएमएस पनि प्रमाणका रुपमा थिए । दुवैमा नमिलेको ओभर टाइमको रकम नेपालमै हात लाग्यो । 

साउदीमा काम गरेका चन्दाले नेपालमा थापे तलब 

चितवनको कालिका नगरपालिका १० का चन्दा महतो साउदी गएको ६ महिनामै नेपाल फर्किनु पर्‍यो । पिजन इन्टरनेश्नल म्यानपावर कम्पनीलाई ७० हजार रुपैयाँ तिरेर साउदी पुगेका चन्दाले काम गरेको तलब नपाएपछि बिचल्लीमा पर्नुभयो । 

कम्पनीले खान बस्न दिएपनि अरु तलब दिएन । ६ महिना साउदीमा हण्डर खाएका चन्दाले नेपाल फर्किएर वैदेशिक रोजगार विभागमा उजुरी दर्ता गर्नुभयो । तर म्यानपावर सञ्चालकले विभागलाई पनि टेरेनन् । 

विभागको निर्णय अनुसार म्यानपावरले तलब दिलाउन अस्वीकार गर्‍यो । त्यसपछि विभागले धरौटी रकम बाटै कटा गरेर चन्दालाई तलब दिलायो । साउदीमा ६ महिना काम गरेका चन्दाले पनि नेपाल फर्किएपछि २ लाख ३१ हजार रुपैयाँ पाउनुभयो । 

दुई पटक गठीएका मोहमद  फेरि उजुरी गर्दै 

गएको वैसाखमा रोजगारीका लागि कतार जाँदा सुनसरीको भुटाहा ७ का मोहमद इब्राहिमले ८० हजार रुपैयाँ दलाललाई बुझाउनु भएको थियो । जानेबेला गाउँकै सोहेल अन्सारीले राम्रो काम र तलबको आश देखाएका थिए । 

इलेक्ट्रिसियनको काम भनिएको थियो । तर एक हप्ता मात्रै त्यो काम पाउनुभयो । त्यसपछि सप्लाई कम्पनीमा सारेर लेवरको काम लगायो । 

महिना मर्दापनि तलब दिएन । कम्पनीमा कुरा गर्दा पर्खि भन्यो तर तीन महिना सम्म पनि पैसा दिएन । त्यसपछि मोहमद नेपाल फर्किनुभयो । तीन महिनामै फर्किएका मोहमदले एजेन्टसित कुरा गर्नुभयो । तर पैसा दिने छाँटकाँट नदेखेपछि वैदेशिक रोजगार विभागमा भदौ ५ गते उजुरी गर्नुभयो । 

उजुरी परेको थाहा पाएपछि भने रेडिन्ट ओभरसिजका सञ्चालकले चासो देखाए । उहाँलाई जाँदा लागेको खर्च एजेन्टले नै दिन्छ भन्दै तलब वापतको ३५ हजार रुपैयाँ दिए । 

तर इब्राहिमलाई अहिले सम्म पनि एजेन्टले पैसा दिएको छैन । फेरि उहाँ एजेन्टका विरुद्ध उजुरी गरेर पैसा असुल्ने तयारीमा हुनुहुन्छ । 

यसरी विदेशमा ठगीएर फर्किएका र प्रमाण भएकाहरुले नेपालबाटै रकम असुली रहेका छन् । तर आवश्यक प्रमाण र कानूनि प्रक्रियाका बारेमा थाहा नपाउँदा ठगीनेको संख्या धेरै छ । 

 

प्रतिक्रिया दिनुहोस

सम्बन्धित समाग्रीहरु

सबै हेर्नुहोस

विशेष

समाचार

पछिल्ला समाचारहरु
Notice, Press Release

मेरो कथा मेरो भोगाई थप सामाग्रीहरु

Download
Mobile App

मेरो पनि भन्नु छ

  • म बाह्र बर्ष देखि कतारमा ड्राइभरको काम गर्दै आएको छुँ। प्राय कम्पनीमा भारतीय फोरम्यान हुन्छन् भने केहिमा नेपाली। जहाँ नेपाली राम्रो पदमा कार्यरत छन् त्यहाँ आफ्नै नेपाली दाजुभाइलाई दबाउने, पैसा नदिने, काममा दुःख दिने, ओभर टाइम नदिने जस्ता अती नै घटीया ब्याबहार गरि नेपालीले नेपालीलाई नै लुटिरहेका छन्।

    महेन्द्र कुमार रोक्का / कतार
  • साउदी अरेबियामा आजिवन जेल परेका स्थानेस्वरलाई बचाउ अभियान नै चलाइदै रहेछ, राम्रो कुरा हो। बिगतमा पनि अमर राई र बमबहादुरको लागि चाहिने भन्दा धेरै रकम संकलन भएको थियो। अझ एकजनाको त पुरै ब्लडमनि अज्ञात ब्यक्तिले दिएको थियो। त्यो पैसा अहिले कहाँ र कोसँग छ ? त्यस्को सोधी खोजी कसले गर्ने ? यदि त्यो पैसा त्यस्तै निर्दोशलाई बचाउन राखिएको हो भने त्यसबाटै स्थानेस्वरलाई बचाउन सकिँदैन र ?

    दुर्गेस सापकोटा
  • मलेसियामा न त कानुनसम्बन्धी कुनै भरपर्दो निकाए नै छ जस्ले कामदारका हितमा सघाओस् न त भनेजस्तो तलब सुबिधानै। अन्तराष्ट्रीय नियम अनुसार श्रमिकहरुको न्युनतम कामगर्ने समय र महिनाभरी पर्ने पब्लिक डे र अन्य बिदाको त कुनै अर्थ नै छैन। न त कम्पनीले दिन मान्छ, न यहाँको सरकारी निकायबाट छानबिन नै हुन्छ। दिनरातको असुरक्षित बातावरणमै दुःखमा दिन बिताउन बाध्य छ्न् यहाँ कार्यरत अधिकांश नेपाली कामदारहरु। नेपालसरकारको त कुरै नगरौँ, दुतावासले सहयोग गर्ला सोच्योकी बिचौलियालाई ठिक्क पारिन्छ।

    करन महरा / मलेसिया
  • मलेसियामा सुरक्षा गार्ड कम्पनीले श्रम सम्झौतामा उल्लेख  भए अनुसारको न काम दिन्छ, न त  तलब नै। आफ्नो ब्यक्तिगत सुरक्षाको त कुरा नै नगरौं। त्यस्तै परे आफ्नो कम्पनीको मानिसले नै कुन बेला मान्छे र पुलिस लगाएर कुटाउन बेर लगाउदैन। हामी श्रमिकले त नेपालका म्यानपावरलाई एक देखि दुई लाख सम्म बुझाएका हुन्छौं। मलेसियामा बेसिक नौं सय रिङ्गिट  गरी जम्मा १६ सय हुन्छ। होस्टेल, लेबि, ड्रेस अनि यातायातको पैसा कट्दा र खाना खाँदा मुस्किलले एक बर्षमा ऋण तिरिएला। बरु यो भन्दा नेपाल सकारले मालेसियामा कामदार पठाउन बन्द गरेर विकल्प खोज्नुपर्छ। किनकि नेपालको दूतावासले पनि दीर्घकालीन समाधान भन्दा कामदारलाई  थम्थमाउने तिर मात्र लागेको देखिन्छ।

    ठाकु योञ्जन / मलेसिया
सबै हेर्नुहोस