MENU

विशेष

​सपना पनि नराम्रो देख्छु, छोरा तिमी अप्ठ्यारोमा पर्यौ की ?

दुर्गाप्रसाद भट्टराई/सर्लाही 

सर्लाहीको गौरीशंकर ५ का सुकेश्वर महतोले केहि दिन अघि नराम्रो सपना देख्नुभयो । यसै त आत्तिएको सुकेश्वरको मन सपनाले झनै आत्तियो । ठिकै कमाइरहेको अनि फोन पनि गरिरहेको छोरो एक्कासी सम्पर्कविहिन भएपछि सुकेश्वको भोक निद्रा सबै हराएको छ । सुकेश्वरका छोरा रामईश्वर साउदी गएको ६ वर्ष भयो । त्यो भन्दा अघि उहाँ कतार जानुभएको थियो । तर ६ महिनामै कम्पनी बन्द भएर फर्किनुभयो । कतारबाट फर्किए पनि विदेश जाने रहर भने हटेन । त्यसैले फेरि विदेश जाने तयारी गर्न थाल्नुभयो । फेरि विदेश जाने भन्ने थाहा थियो सुकेश्वरलाई तर कसले पठाउने अनि कहाँ जाने केहि थाहा थिएन । 

त्यसैले सुकेश्वर खेतबारीकै काममा व्यस्त हुनुहुन्थ्यो । त्यतिकैमा एक दिन रामईश्वर खेतमै पुगे त्यो पनि विदेशका लागि पैसा माग्न । रामईश्वरले पहिलेको भोगाइले सिकेको कुरा गर्नुभयो । ‘उसले पहिले कतार जाँदा भाग्यले साथ दिएन अब चाहिँ साउदी जान्छु बुवा खर्च चाहियो भन्यो केहि गर्छु भन्नेलाई कसरी रोक्नु’ सुकेश्वर भन्नुहुन्छ । छोराले भनेपछि सुकेश्वरले नाइ भन्न सक्नुभएन । तर छोराले विदेश जान मागेको ९० हजार उहाँसँग थिएन । त्यसैले ९० हजार ऋण खाजेर छोरालाई दिनुभयो । पैसा दिएको दिएको एक महिनामा  कन्स्ट्रक्सनको काममा हरकटुवा–४ का अरुण महतो मार्फत साउदी जानुभयो । साउदी पुगेपछि रामईश्वरले काम र कमाइ ठिकै छ भनेर फोन गर्नुभयो । ४ वर्षमा ५ लाख रुपैयाँ पनि पठाउनुभयो । त्यतिबेला उहाँको परिवार खुसी थियो । यो खुसी साढे ४ वर्षसम्म उस्तै थियो तर त्यसपछि भने त्यो खुसी दुःखमा परिणत भयो । 

त्यतिञ्जेल फोन गरिरहेका रामईश्वरको फोन आउन छोड्यो । उहाँले दिएको अनि सँधै गरिरहने नम्बरमा फोन लाग्न छोड्यो । ‘अरु बेला चिन्ता त लागिहाल्छ उसँगै गएका उसका साथी फर्के पनि ऊ चाँही नफर्किंदा मन थाम्न गाह्रो हुँदो रहेछ’ सकेश्वरले भन्नुभयो । 

डेड बर्ष अघि रामईश्बरले अन्तिम पटक फोन गर्दा अहिले कम्पनी छोडेर भागेर काम गर्न लागेको भन्नुभएको थियो । त्यसपछि न फोन आयो न त कुनै खबर नै । त्यसमाथि छिमेकीले गर्ने अनेकथरीका कुराले परिवारका सबैको मन आत्तिएको छ । छिमेकीहरु कोही कुनै समस्यामा परेकाले फोन नगरेको होला नभए त फोन त गरिहाल्छ नी भन्छन् । त्यसले सुकेश्वरलाई तर्साउँछ । उहाँ त्यति बेला त्यही नराम्रो सपना सम्झिनुहुन्छ । तर सम्हाल्न निक्कै गाह्रो पर्छ सुकेश्वरलाई । गाउँमा त्यसरी हराएकाहरु धेरै जेलमा पनि परेका हुन्छन भन्छन त्यैं माथि रामईश्वरले भागेर काम गर्न लागेको भनेकाले उहाँ आत्तिनुभएको छ । 

अहिले त रामईश्वरका छोरा नितेश साढे ५ वर्षका भइसके । नाति छेउमा आएपछि सुकेश्वसँगै रहेकी श्रीमती सगियादेवी बोल्न नपाउँदै भक्कानिनुभयो । ‘गाउँमा अरुका बुवा आउदा हाम्रो बुवा कहिले आउनु हुन्छ आमा भनेर सोध्दछ  मैले के उतर दिनु ?’ सगियादेवी भन्नुहुन्छ ‘कहिले आउँछ थाहा छैन ।’ नातिको अनुहार हेरेर रोएर मन बुझाउनु बाहेक अरु कुनै उपाय छैन सगियादेवीसँग । बुवाको अनुहार नसम्झिए पनि नितेश साथीहरु सँग खेल्दा मेरो बुवाले विदेशबाट खेल्ने कार ल्याईदिनु हुन्छ भन्दा परिवारका सबैका आँखा भरिन्छन् । छोरा बेपत्ता भएपनि खान लाउन संकट छैन उहाँको परिवारमा । तरकारी खेती गरिरहेका सुकेश्वले अहिले पनि वर्षको डेढ लाख जति कमाइरहनुभएको छ । तर पनि छोरा भए जस्तो नहुने गुनासो छ उहाँको ? यदी रामईश्वर अप्ठ्यारोमा परेको भए र कसैलाई थाहा भए खबर गरिदिन उहाँले सबैलाई आग्रह गर्नुभएको छ । 

‘यदी यो खबर तिमीसम्म पुग्यो भने एक पटक जसरी पनि घरमा फोन गर्नु अनि यदी कसैले उसम्म पुर्याइदिनुभयो भने तपाईंको पुण्य हुन्छ ।’ सुकेश्व भनिरहनु भएको छ । 

प्रतिक्रिया दिनुहोस

सम्बन्धित समाग्रीहरु

  • ​दु:खबाट सिकेर सुखद कथाको सुरुवात

    विदेशमा ‘डिसब्रेक’ बनाउन गएको थिएँ । बनाउनु त परको कुरा देख्न पनि पाइएन । अहिले टेम्पोको ब्रेकमा हात राखेदेखि मेरो दैनिकी फेरिएको छ । अझ भनौं टेम्पोको स्टेरिङ समातेसँगै मेरो जीवनले गति लिएको छ ।

  • अहेवलाई साउदीमा फूलबारी गोड्ने काम

    बसन्त आफूले गर्नुपर्ने काम देखेर छक्क मात्रै मात्रै पर्नुभएन छाँगाबाट खसै जस्तै हुनुभयो । अहेव पढेर अस्पतालमा काम गर्न गएका बसन्तलाई माली ( फुलबारीको हेरचाह गर्ने ) को काम लगायो ।

  • ​न पठाउने म्यानपावरको पत्तो, न कुनै कागजात, भिमलाललाई कसरी खोज्ने ?

    गीत सुनेर आफूलाई सम्हाल्न नसक्नेहरु मध्येकी एक हुनुहुन्थ्यो गंगा गिरी । उहाँलाई बाकसमा फर्किनेहरु बारे बनाइएको गीतले भन्दा श्रीमानको सम्झनाले रुवाएको थियो ।

  • ​‘काम गरेरै कमाउँछु भन्नेले विदेश नजानु’

    ‘साहु काढेर विदेशिएँ, दुवईमा दुई वर्ष बस्दा चेतें । काम गरेरै कमाउँछु भन्नेले विदेश नजानु,’ उहाँ भन्नुहुन्छ, ‘यहाँ गाउँमा काम गर्छु भन्दा ठाउँ जत्ति छ, तर त्यहाँ काम गर्छु भन्दा न काम पाइन्छ, न त समयमै काम गरेको पारिश्रमिक नै ।’

सबै हेर्नुहोस

विशेष

समाचार

पछिल्ला समाचारहरु
Notice, Press Release

मेरो कथा मेरो भोगाई थप सामाग्रीहरु

Download
Mobile App

मेरो पनि भन्नु छ

  • खासै त समस्या छैन तर यसो जानेको कुरो गरुम् भनेर मेरो अनुभव यस्तो छः -भाषाको समस्या,  -भनेको काम नभइ अर्को काममा लगाउने, -कम्पनी राम्रो पर्‍यो भने ठिकै हुन्छ खराब पर्‍यो भने बर्बाद नै हुन्छ, -तोकेको सेलरी भन्दा कम, -यदि पहिलो चोटि विदेश हिड्नु हुदैछ भने अलिकती भए पनि भाषा जान्नुहोस्

    अबिर मान लिम्बु / साउदी अरब
  • हामीहरूलाई मलेसिया आएको ३ महिना भयो। हामीहरूले सम्झौता अनुसार  तलब पाएका छैनौं। काम अनुसार पैसा पाएका छैनौं। बरू उल्टै पैसा पनि काट्यो। हामीहरू लालधनुष म्यानपावरबाट आएका हौं। हामीहरू यहाँ बाङ्गी प्लासटिक टेक्निक कम्पनीमा  आएका छौं। हामीहरू २७ जनाको समुह छ। सबैको ५०० को दरले पैसा काटिरहेको छ। हामीहरू नेपालमा एक लाख ३० हजार तिरेर आएका हौं। कम्पनीलाई गुनासो गर्दा त्यो पैसा नेपालकै म्यानपावरले लिन्छ र यहाँको नेपाली दलालले खान्छन् भन्छ।  पसिना चुहाएर काम गर्छौं हामीहरू पैसा खान्छन् यीनीहरू। हामीहरूको यो ठूलो समस्या हो यो कुरा सरकारी निकायसम्म पुगोस् भन्ने हामीहरू आश राखेका छौं।

    दुर्गानन्द मंडल / सेलेङगर , मलेसिया
  • कामदारको सुरक्षा गर्छु भनेर त बोल्ने मात्रै हुन् । काम कसैले गर्दैनन् । मलाई नै काठमाडौको म्यानपावरको बुटवलमा रहेको शाखाले आजभन्दा २ महिना अघि एक लाख १० हजार लिएर इलेक्ट्रिकल हेल्पर भनेर कतार पठायो । तर कतार पुगेपछि मैले भनेको काम र तलब पाईन् । म्यानपावर र सरकारी निकायले एक अर्कालाइ दोष लगाएर तर्किन खोज्छन् । म्यानपावर कहिले जिम्मेवार हुने अनि सरकारी निकायले कामदारलाई परेको पीडा कहिले बुझ्ने ? 

    ठाकुरप्रसाद तिवारी
  • कामदारको अवस्था नाजुक रहेका बेलामा दिवस मनाउनु र कामदारका अधिकारका कुरा गर्नुको कुनै अर्थ छैन । उहाँले हजारौ नेपली कामदार जो आफ्नो अधिकार नपाएर खडिको तातो मरुभुमी मा घोडाले खाने चना खानाको रुपमा खादै रगतको पसिना बगाउदै छन । तर न त भने बमोजीम तलब पाउछन, न त करार अबधि मा मेनपावरलाई बुझाएको ऋणको चर्को ब्याजनै तिर्न सक्छन ? फर्केर आउदा न त घर रहन्छ न जग्गा ? यस्तो अबस्थामा दिबस मनाउनु ति पिडित कामदारको पिडामा उत्सब मनाउनु हो ।

    ​दिलु घर्तीमगर
सबै हेर्नुहोस