MENU

विशेष

​पहाडका मान्छे खाडीमा, तराइका मान्छे पहाडमा

आदर्श केसी/उज्यालो ।

रुकुम, पुस ११ – बर्दियाको खैरीचन्दनपुरका नरेश दहित रुकुममा आएर मजदुरी गर्न थालेको तीन महिना भयो । विदेशको भन्दा राम्रो कमाइ आफ्नै नेपालको पहाडतिर हुने भएपछि लामो समय दहित मध्यपश्चिमका पहाडमा काम गर्दै आउनु भएको छ ।  ‘पहाडतिर श्रम गर्दा राम्रै आम्दानी हुन्छ परिवारको खर्च त्यसैले चलेको छ’ उहाँले भन्नुभयो । पहाडमा काम गर्न आउने मजदुरको मासिक कमाइ तीसदेखि चालीस हजार रुपैयाँसम्म हुने भएपछि मजदुर खुसीका साथ काम गर्न पहाडतिर आउने गरेका छन् । विशेष गरी मधेसी मूलका थारु तथा चौधरी मजदुर कडा परिश्रम गर्ने भएकाले पनि ठूला योजनामा उनीहरुको माग हुने गरेको छ । यस अगाडी दहितसँगै ३० जनाको टोलीले सल्यानको सदरमुकाम खलंगामा एक वर्ष साना शहरी विकास योजना अन्र्तगत खानेपानी आयोजनामा काम गरेका थिए । यही टोली अहिले रुकुमको मुसिकोटमा सञ्चालित साना शहरी विकास खानेपानी योजना अन्र्तगत पाइपलाइन खन्ने काममा ब्यस्त छ । काम नसकुन्जेल रुकुममै  निरन्तर काम गर्ने उनीहरुले बताएका छन् । बर्दिया, बाँके, कैलाली, दाङ लगायतका जिल्लाबाट काम खोज्दै पहाडी जिल्लामा आउने मजदुरको सख्या बढ्दै गएको छ । पहाडका मानिस आँगनको काम छाडेर भारत लगायत खाडी मुलुकमा जाने चलन बढीरहेको बेला तराइबाट पहाडमा काम गर्न आएका मजदुरको संख्या पनि बढ्दै गएको हो ।

‘दसैँ तिहारमा काम रोकिने भएकाले घरमा जान्छौँ नत्र काममा नै व्यस्त हुन्छौँ’ बर्दियाकै अर्का मजदुर सोमप्रसाद थारुले भन्नुभयो, ‘विदेशमा गएपनि गर्ने काम उही हो किन स्वदेशमै पसिना बगाउन लाज मान्नुप¥यो ।’  यहाँको काम सकेर यो टोली फेरी सुर्खेत वा दैलेख जाने सुरमा छन् । रुकुममै काम गर्ने दाङ र बर्दियाका मजदुरको संख्या बाक्लै छ । सदरमुकाममा घर निर्माणदेखि गाउँमा सडक बनाउने काममा समेत तराईका मजदुर भेटिन्छन् । तर रुकुमका अधिकांश मानिस आगन अगाडीको काम गर्न लाज मानेर खाडी मुलुकमा रोजगारीका लागि जाने गरेका छन् ।

कन्काइ इन्टरनेशनल विल्डर्स प्रालिमा अहिले झण्डै दुई सय हाराहारीमा तराइका मजदुरले काम गरिरहेका छन् । ‘तराइका मजदुर बिहानबेलुका काम गर्छन्, उनीहरुको काम रहर लाग्दो हुन्छ’ प्रालीका मेनेजर उत्तम खड्काले भन्नुभयो ।

खड्काका अनुसार आफ्नो कम्पनीमा काम गर्ने मजदुरमध्ये ११ जना भारतका नागरिक छन् । भारतका यी मजदुर लामो समयदेखि रुकुममा काम गरिरहेको भेटिन्छन् । दैनिक एक हजारदेखि १५ सयसम्म कमाइ हुने र भत्ता तथा ओभर टाईम पनि पाउने भएपछि निरन्तर यही काममा लागेको भारत सिद्धार्थनगरका गोपाल राजपुतले बताउनुभयो । यसरी कमाएको रकमले वर्षभरीमा बचत पनि राम्रै हुने गरेको उहाँले जानकारी गारउनुभयो ।

तराई तथा भारतबाट आएका मजदुरको माग धेरै खानेपानी आयोजनामा हुने गरेको छ । खानेपानीका लागि पाइप लाइन, पानी टया्ङकी, सोलोसन फिल्टर आदि कामको लागि यी मजदुर व्यस्त हुन्छन् । साथै पाइपलाइन विछ्याउन पनि मजदुर लागेका छन् ।

 

​पहाडका मान्छे खाडीमा, तराइका मान्छे पहाडमा

​पहाडका मान्छे खाडीमा, तराइका मान्छे पहाडमा

प्रतिक्रिया दिनुहोस

सम्बन्धित समाग्रीहरु

सबै हेर्नुहोस

विशेष

समाचार

पछिल्ला समाचारहरु
Notice, Press Release

मेरो कथा मेरो भोगाई थप सामाग्रीहरु

Download
Mobile App

मेरो पनि भन्नु छ

  • खासै त समस्या छैन तर यसो जानेको कुरो गरुम् भनेर मेरो अनुभव यस्तो छः -भाषाको समस्या,  -भनेको काम नभइ अर्को काममा लगाउने, -कम्पनी राम्रो पर्‍यो भने ठिकै हुन्छ खराब पर्‍यो भने बर्बाद नै हुन्छ, -तोकेको सेलरी भन्दा कम, -यदि पहिलो चोटि विदेश हिड्नु हुदैछ भने अलिकती भए पनि भाषा जान्नुहोस्

    अबिर मान लिम्बु / साउदी अरब
  • हामीहरूलाई मलेसिया आएको ३ महिना भयो। हामीहरूले सम्झौता अनुसार  तलब पाएका छैनौं। काम अनुसार पैसा पाएका छैनौं। बरू उल्टै पैसा पनि काट्यो। हामीहरू लालधनुष म्यानपावरबाट आएका हौं। हामीहरू यहाँ बाङ्गी प्लासटिक टेक्निक कम्पनीमा  आएका छौं। हामीहरू २७ जनाको समुह छ। सबैको ५०० को दरले पैसा काटिरहेको छ। हामीहरू नेपालमा एक लाख ३० हजार तिरेर आएका हौं। कम्पनीलाई गुनासो गर्दा त्यो पैसा नेपालकै म्यानपावरले लिन्छ र यहाँको नेपाली दलालले खान्छन् भन्छ।  पसिना चुहाएर काम गर्छौं हामीहरू पैसा खान्छन् यीनीहरू। हामीहरूको यो ठूलो समस्या हो यो कुरा सरकारी निकायसम्म पुगोस् भन्ने हामीहरू आश राखेका छौं।

    दुर्गानन्द मंडल / सेलेङगर , मलेसिया
  • कामदारको सुरक्षा गर्छु भनेर त बोल्ने मात्रै हुन् । काम कसैले गर्दैनन् । मलाई नै काठमाडौको म्यानपावरको बुटवलमा रहेको शाखाले आजभन्दा २ महिना अघि एक लाख १० हजार लिएर इलेक्ट्रिकल हेल्पर भनेर कतार पठायो । तर कतार पुगेपछि मैले भनेको काम र तलब पाईन् । म्यानपावर र सरकारी निकायले एक अर्कालाइ दोष लगाएर तर्किन खोज्छन् । म्यानपावर कहिले जिम्मेवार हुने अनि सरकारी निकायले कामदारलाई परेको पीडा कहिले बुझ्ने ? 

    ठाकुरप्रसाद तिवारी
  • कामदारको अवस्था नाजुक रहेका बेलामा दिवस मनाउनु र कामदारका अधिकारका कुरा गर्नुको कुनै अर्थ छैन । उहाँले हजारौ नेपली कामदार जो आफ्नो अधिकार नपाएर खडिको तातो मरुभुमी मा घोडाले खाने चना खानाको रुपमा खादै रगतको पसिना बगाउदै छन । तर न त भने बमोजीम तलब पाउछन, न त करार अबधि मा मेनपावरलाई बुझाएको ऋणको चर्को ब्याजनै तिर्न सक्छन ? फर्केर आउदा न त घर रहन्छ न जग्गा ? यस्तो अबस्थामा दिबस मनाउनु ति पिडित कामदारको पिडामा उत्सब मनाउनु हो ।

    ​दिलु घर्तीमगर
सबै हेर्नुहोस