MENU

विशेष

सीप सिके काम र कमाई दुवै राम्रो

सुष्मा साह/सर्लाही ।

पुस १२ – सर्लाहीको सुन्दरपुर गाविसकी संझदेवी ३४ वर्षकी हुनुभयो । १६ वर्षमा बिहे गरेकी संझ ५ छोरीकी आमा भइसक्नुभयो । कलिलै उमेरमा बिहे गरेकी संझलाई सानै उमेरमा ठूलै जिम्मेवारी आयो ।त्यसमाथि श्रीमानको निधन भयो । त्यसैले कहिले काहिँ त जिन्दगीदेखि हार पनि नलागेको होइन उहाँलाई । ‘अब नसक्ने रहेछु यिनीहरुलाई कसरी पाल्ने अनि कसरी घर धान्ने भन्ने चिन्ता थियो’ संझ भन्नुहुन्छ । तर संझदेवीलाई अहिले यो चिन्ता छैन । 

सर्लाही मलंगवाकी संझादेवी १७ वर्षको हुँदा २०५६ फागुनमा सुन्दरपुर गाविसका विनोद रायसँग बिहे गर्नुभयो । १३ वर्षको अन्तरमा ५ छोरी जन्मिए । परिवारमा संख्या बढेसँगै समस्या पनि बढे । त्यही भएर विनोदले विदेश जाने सोच्नुभयो । विदेश जाने तयारीमा मेडिकल गर्न पुगेका विनोदलाई जण्डिस रहेको र त्यो पनि धेरै पुरानो भएको भनेपछि विनोदसँगै उहाँको परिवार छाँगाबाट खसे जस्तै भयो । न विनोदलाई त्यो भन्दा अघि कुनै समस्या देखिएको थियो न त कुनै लक्षण नै । कमाउने मेलो नभएकाले विदेश जान लागेका विनोदको उपचार गर्ने पैसा परिवारसँग थिएन । त्यसैले संझले तीन लाख रुपैयाँ ऋण खोज्नुभयो । ऋण खोजेर उपचार गराए पनि संझले श्रीमानलाई बचाउन सक्नुभएन । विनोदको २०६९ जेठ १० गते निधन भयो । 

आर्थिक संकटमा परेकी संझदेवीलाई ऋण त लाग्यो नै श्रीमान पनि रहनुभएन । विनोदका दाजुभाइले उहाँ बिरामी हँुँदा सहयोग गरेनन् । उहाँ बितेपछि संझदेवी र छोरीहरुको हेरचाह पनि गरेनन् । विनोदको निधनपछि गाउँलेले भए नभएको आरोप मात्रै लगाए उहाँलाई । त्यसैले संझदेवी घर छोडेर माइतमा बस्न थाल्नुभयो । त्यसपछि उहाँले विद्यालयको सहयोगीको काम गर्न थाल्नुभयो । 

छोरीहरुसँग माइती बसेकी संझदेवीले विनोदको परिवारसँग अंशको मुद्दा पनि लड्नु भयो । मुद्दा जितेर पाएको जग्गा बेचेर उहाँले श्रीमानलाई उपचार गर्न लिएको ऋण तिर्नुभयो । बाँकी बसेको रकमले मलंगवामा खेत किन्नुभयो । माइतबाट पाएको जग्गामा सानो घर बनाएर छोरीहरुसँग त्यहीँ बस्न थाल्नुभयो ।

संझदेवी काममा जानुपर्ने त्यसैले छोरीहरुको हेरविचार गर्ने कोही नभएपछि उहाँकी आमाले छोरीहरु स्याहारेर उहाँसगै बस्न थाल्नुभयो । विद्यालयको सहयोगीको काम चल्दै थियो तर त्यसबाट आउने तलबले परिवार चलाउन पुग्दैनथ्यो उहाँलाई । त्यसैले तरकारीको व्यापार थाल्नुभयो । त्यसले खान लाउनै पुगेन उहाँको परिवारलाई ।

त्यसपछि भने उहाँको यात्रा अन्तै मोडियो । त्यतिञ्जेल गाउँमै सम्भावना खोजेकी संझदेवीले अब भने विदेश जाने निर्णय गर्नुभयो । तर उहाँलाई विदेशका बारेमा त्यति धेरै जानकारी थिएन । ‘विदेश जाँदा पैसा कमाउन सकिएला कि भन्ने लाग्यो । तर कहाँ जाने, कसरी जाने अनि के काम गर्ने भन्ने केही थाहा थिएन । त्यसैले उहाँ मंलगवामा रहेको सूचना केन्द्रमा पुग्नुभयो । सूचना केन्द्रबाट विदेशको जानकारी मात्रै होइन विदेश जाँदा लिन पाइने तालिमको जानकारी पनि पाउनुभयो उहाँले । उहाँले गार्मेण्टको काम सिकेर विदेश जाने निर्णय गर्नुभयो । 

मलंगवाबाट सीप सिक्न आएकी संझदेवीले आफूले भने जस्तै सीप सिक्नुभयो एफ स्किलको सहयोगमा । सीप सिकेर फर्किएकी संझदेवी फ्रि भिसा फ्रि टिकटमा जोर्डन जान पाउनुभयो । उहाँले १५ हजार रुपैयाँ ऋण लिएर लुगा किनेर घरबाट काठमाडौं हिँड्नुभयो । सामान बसमै चोरी भए पनि उहाँ आत्तिनुभएन । फेरि सामान किन्नुभयो र २०७२ असोज २१ गते जोर्डन उड्नुभयो । 

जोर्डनमा उहाँले यहाँ सिकेकै काम अर्थात गार्मेण्टकै काम पाउनुभयो । उहाँको तलब महिनाको ३५ हजार थियो । ‘यहाँ काम सिकेर गएकाले सजिलो भयो अनि तलब पनि भने जस्तै पाएँ’ खुशी हुँदै संझदेवीले सुनाउनुभयो । 

विदेश जाँदा १५ हजार भन्दा अरु ऋण थिएन । त्यसैले उहाँले कमाएको पैसा छोरी पढाउन थोरै खर्च भयो अरु सबै बच्यो । त्यही पैसाले अहिले आफ्नै पक्की घर बनाउनुभएको छ । 

संझाले श्रीमानको निधन हुँदा र घर परिवारले पनि साथ नदिँदा छोरीहरुलाई हुर्काउन र पढाउन सकिँदैन होला भन्ने साच्नुभएको थियो । तर आज त्यसका लागि पनि सक्षम हुनुभएको छ उहाँ । सीप सिकेर गएकाले आफूलाई सजिलो भएकाले विदेश जान चाहनेलाई सीप सिकेर जान उहाँको सुझाव छ । 

 

प्रतिक्रिया दिनुहोस

सम्बन्धित समाग्रीहरु

  • काशीराम भन्छन्, छोरीले नेपाली बुझ्न छाडी, कसले नेपाल फर्काइदेला

    छोरीले फोन नगरेपछि काशीरामले यतैबाट त्यही नम्बरमा फोन गर्नुभयो तर अर्कै केटी नबुझ्ने भाषामा बोलेपछि उहाँलाई झनै छट्पटी भयो । के बोलेको बुझ्नु भएन तर छोरीलाई नेपाली नै बोल्न नसक्ने बनाइ सकेछन् कि क्या हो भनेर काशीराम छक्क पनि पर्नुभयो ।

  • मृत्यु, माफी र ‘ब्लडमनि’ को व्यथा !

    नवलपरासीको देवचुली बजारको सडक पूर्वको आकर्षक दुई तले घरको भुर्इंतलामा ३५ वर्षकी हरिमाया लामा आफ्नै टेलर्समा कपडा सिलाउँदै हुनुहुन्छ । अरुका कपडा सिलाउने हरिमायाको मन भने युएईमा काम गर्न गएका श्रीमान् रामबहादुर अचानक मारिएपछि २२ महिनादेखि छिया छिया भएर फाटेको छ ।

  • कमाई नभएपछि भागेर काम गर्छु भनेका गोविन्द मलेसियामै हराए

    ‘अब कम्पनी छोडेर भागेर काम गर्नुपर्यो’ त्यो भन्दा अघि काम बारे कुनै गुनासो नगरेका श्रीमानले एकाएक यस्तो कुरा गरेपछि हिरालाई झस्कायो । विदेशका नियमका बारेमा उहाँलाई त्यति धेरै थाहा थिएन । तर भागेर काम गर्नु चाहिँ अवैधानिक हो भन्ने थाहा थियो उहाँलाई ।

  • मलेसियामा हराएका रामबाबुले फोन गरेर भने–‘केटी नखोज्नु मैले बिहे गरिसकें’

    चार महिनादेखि हराएपनि छोराले फोन गर्छ भन्ने आशा मार्नुभएको थिएन रामसोमारी सोनारले । भयो पनि त्यस्तै । चार महिनादेखि हराएका छोरा रामबाबुले गएको शुक्रबार फोन गर्नुभएको छ ।

सबै हेर्नुहोस

विशेष

समाचार

पछिल्ला समाचारहरु
Notice, Press Release

मेरो कथा मेरो भोगाई थप सामाग्रीहरु

Download
Mobile App

मेरो पनि भन्नु छ

  • गतहप्तादेखि रहदै आएको राजनीतिक उथल-पुथल लम्बिने संकेत देखिदैछ। कतार नझुक्ने र साउदी अरब, युएई जसरी पनि झुकाउन पर्छ भन्ने मान्यतामा छन्। तर पनि युद्ध नभएको खण्डमा हामी नेपाली प्रबासिहरुलाई आत्तिनुपर्ने अवस्था छैन। तर सजग रहनुपर्ने अबश्य पनि छ। बजारमा सबै सामानहरु पनि सामान्य अवस्थामा छ। हामी सबै प्राथना गरौकि झण्डै साडेचार लाख नेपालीलाई रोजगारी दिन सफल भएको यो खाडीको सानो देश कतारले चाडै नै यस संकटबाट मुक्ति पाओस्।

    हरि प्रसाद लम्साल / सैना मैना १, रुपन्देही (हाल कतार)
  • साफरी मलमा गएको थिए हिजो एक क्रेट अन्डा को २९ रियल पुगेछ। बढिमा १५ रियाल हुनुपर्ने हो ।अलमराईको दूध, दहिको र्‍याक खाली छ। बाकी सामन्य नै छ। आत्तिनु पर्ने आबस्था छैन।

    आईत बहादुर थापा मगर / कतार
  • कुटनैतीक सम्बन्धमा बादल छाए पनि स्थिती सामान्य छ। आत्तिहाल्नु पर्ने स्थिती नरहेको र अनावश्यक भ्रामक समाचारहरुको पछाडि दौडिहाल्नु पर्ने स्थिति आईहालेको छैन।

    सम्योग भट्टराई / कतार
  • वाक्रामा चाहि स्थिती सामन्य नै छ। लुलु क्यरिफोरमा चाहि अनावश्यक हल्लाले गर्दा सामान धेरै बिक्री भएकोले अलि पाउन मुस्किल भाएकोछ। त्यो पनि भोलिपल्ट सामान्य हुन्छ। हल्लाको पछि नलाग्न सबैलाइ आग्रह गर्छु।

    सुमन तिवारी / वाक्रा, कतार
सबै हेर्नुहोस