MENU

विशेष

कमाउन साउदी गएका कृष्णलाई घरबाटै पठाउनु पर्‍याे ७ लाख

प्रेम क्षेत्री/नवलपरासी । 

पुस १३ – नवलपरासीको बासाबसहीका कृष्णबहादुर दमाईको घरमा भिड छ । कोही खुसीले गद्गद् छन् कोही रुञ्चे हाँसो हाँस्दैछन् । उनका बाबु, आमा, चार दाजुभाइ, श्रीमती, दुई भाई छोरा र एक छोरी खुसी साट्दै छन् । कृष्णको परिवारको खुसीले गाउँभरी नै खुसी छाएको छ । ७ वर्ष साउदी जेल बसेका कृष्णबहादुर घर फर्किएपछिको दृश्य हो यो ।  २०६४ सालमा साउदी गएका कृष्णबहादुर एक भारतीय नागरिकको हत्या अभियोगमा जेल बसेर फर्किनुभएको हो । अदालतले उहाँसहित १० जना नेपालीलाई कसुर हेरेर दुईदेखि पाँच वर्षसम्म जेल सजाय सुनाएको थियो । तर उनीहरु ७ वर्षसम्म जेल बस्न बाध्य भए । दिएको सजाय भुक्तान भइसक्दा पनि उनीहरु जेलमै बस्न बाध्य भए ।

दुई वर्ष सजाय सुनाएको उहाँलाई ७ वर्ष पछि मात्रै छाड्यो । उहाँसँगै मोरङका भीम बहादुर, रुपन्देहीका भक्तबहादुर दर्जी, भोजपुरका श्रीकुमार राई, नुवाकोटका रामबहादुर तामाङ, सुनसरीका चक्र गुरुङ, झापाका केशव नेपाली, दीपेन्द्र शर्मा, ओखलढुंगाका बीरबहादुर बुढाथोकी, तनहुँका केशवबहादुर पनि जेल पर्नुभएको थियो । यही मुद्दामा पक्राउ परेका उमेश श्रेष्ठको भने जेलमै बिरामी भएर ज्यान गएको थियो । उनीहरुलाई प्रहरीले पक्राउ गरेको एक वर्षपछि उमेश श्रेष्ठको उपचारको क्रममा ज्यान गएको थियो । कृष्णबहादुरले उमेशको शवसमेत नदेखेको बताउनुभयो । दुई वर्ष जेल बसेका उमेश विरामी भएपछि अस्पताल लगेका थिए । तर त्यस्को तीन वर्षपछि उमेशको ज्यान गएको खबर जेलमा रहेका अन्य साथीहरुलाई दिइएको थियो । अरु भने घर फर्किएका छन् । 

पैसा कमाउन भनेर साउदी गएको कृष्णले उल्टै घरबाट पैसा मगाउनुप¥यो । उहाँलाई यो १० वर्षमा घरबाट साढे सात लाख रुपैयाँ पठाए परिवारले । विदेश जानै भनेर कृष्णबहादुर जग्गा बेच्नुभयो तर कमाउन सक्नुभएन । सबै गुमाउनुभयो । अहिले उहाँलाई घरबारी सकिएको र कमाउन नसकिएको चिन्ता भन्दा बाँचेर फर्किन पाएको धेरै खुसी छ । उहाँ गएको ७ गते घर आइपुग्नुभएको हो ।

यसरी भएको थियो घटना

कृष्णका अनुसार उहाँले काम गर्ने कम्पनीले तलब दिन नसकेपछि भागेर बाहिर निस्केका थिए । एउटा कोठामा सबै गैरकानूनी हैसियत भएका कामदार बस्थे । जसमा ११ जना नेपाली र ५ जना भारतीय गरी  १६ जना थिए । एक दिन एक भारतीय कामदारको ज्यान गयो । प्रहरीले हत्या हुन सक्ने भन्दै १५ जनालाई पक्राउ गरी छानबिन ग¥यो । त्यसमा अदालतले सबै कामदारको भूमिका हेरी २ वर्ष, ३ वर्ष, ४ वर्ष र पाँच वर्षको सजाय सुनायो । ‘को मरेको हो कस्तो कपडा लगाएको थियो पनि थाहा छैन’ उनले भने ‘फोकटमा जेल सजाय विताउनुपर्‍यो ।’ 

हिरासतमा लिएर सोधीखोजी गरेको चार वर्षपछि मात्रै उनीहरुलाई जेल सजाय सुनाएको थियो । आफूले पटक पटक अनुरोध गरेपनि त्यहाँ नेपालीका गुनासा निकै कम सुनिने उहाँको गुनासो छ । विभिन्न गैर सरकारी संस्था, सुरक्षित आप्रवासन परियोजना सामी तथा जेद्दास्थित नेपाली महावाणिज्य दूतावासका कर्मचारीको सहयोगमा आफ्नो उद्धार भएको भन्दै उहाँले धन्यवाद दिनुभयो । 

के गर्छ दूतावासले 

साउदीको जेद्दामा दुई वर्षअघि मात्रै सरकारले महावाणिज्य दूतावास स्थापना गरेको छ । त्यसअघि यो मुद्दा रियादमा रहेको नेपाली दूतावासबाटै हेर्दै आएको थियो । महावाणिज्य दूतावासले जेलमा रहेका १० जनालाई स्वदेश पठाएपछि मात्रै शवको अवस्था पत्ता लगाउने तयारी गरेको छ । साउदीमा शव पठाउन स्पोन्सरले जिम्मा लिनुपर्छ । गैरकानुनी हैसियत भएको शव ल्याउन नेपाल सरकार वा परिवारले जिम्मा लिनुपर्छ । लामो समयसम्म कसैले दावी नगरेमा अदालतले दफन (गाड्न) आदेश दिने गरेको छ ।

 

प्रतिक्रिया दिनुहोस

सम्बन्धित समाग्रीहरु

सबै हेर्नुहोस

विशेष

समाचार

पछिल्ला समाचारहरु
Notice, Press Release

मेरो कथा मेरो भोगाई थप सामाग्रीहरु

Download
Mobile App

मेरो पनि भन्नु छ

  • मरुभुमिको यो तातो घाममा दिनभरी गैती र बेल्चा हान्नुपर्छ। न त भने जस्तो खान पाइन्छ न थकाइ लाग्यो भनेर थकाइ नै मार्न पाइन्छ। खाना पनि बासिभात खानुपर्छ। नत राख्ने ठाउँ छ ल्याएर एउटा खजुरको बोट मुनि राखेर काम थाल्नुपर्छ। भरे खाने बेलामा त्यो तातो घामले गजज्ज पानी आइराखेको हुन्छ। बाध्यता, त्यसैलाइ पानी हालेर पखालेर खानुको बिकल्प अरु केनै छ  र? खुन र पसिनामा निथ्रुक्क भिजेर यो दुःखी जीवन यस्तै छ। यस्तो परिश्रम गर्ने हो भने त हाम्रो देशमा सुन फलाइन्छ। जय मार्तीभुमी। 

    दोहा, कतार
  • म युरोपको इटली आएको चार बर्ष भयो। सोचे जस्तो काम नपाएर बाच्नै मुश्किल भइरहेको छ। बस्न खान मात्रै नेपाली ४०-४५ हजार लाग्छ।  अहिले आएर लाग्छ कि नेपालमै मेहनेत गर्दा हुने थियो बरु। के गर्नु विदेशको जिन्दगी। युरोपमा त सजिलै पैसा कमाउन सकिन्छ भन्ने सोचेको थिए।

    किरण थापा /इटहरी (हाल इटली)
  • खनाइदैछ श्रम खाड़ीको देशमा, सबै सोच्छन सुन फल्छ विदेशमा, नेपालमा पैसा हैन श्रम सम्मानको खाँचोंछ, विदेशमा पसीना बग्दैछ तर मातृभूमि बाझो छ।

    राकेश लुइटेल / भक्तपुर
  • हामी नेपाली कामकालागि खाडी जान्छौं । जहाँ जान सरकारले फ्रिः भिसा फ्रिःटिकटको व्यवस्था गरेको छ। तर म्यानपावरले ठगि गरि धेरै पैसा लिने गरेको छ। हामीहरुलाई विदेश पठाउन सरकारले नै व्यवस्था गरे हुदैन र? यदि यसो गरेमा धेरै नेपालीहरु ठगिबाट जोगिने थिए कि?

    रुद्रबहादुर बिक/ दाङ
सबै हेर्नुहोस