MENU

विशेष

कमाउन साउदी गएका कृष्णलाई घरबाटै पठाउनु पर्‍याे ७ लाख

प्रेम क्षेत्री/नवलपरासी । 

पुस १३ – नवलपरासीको बासाबसहीका कृष्णबहादुर दमाईको घरमा भिड छ । कोही खुसीले गद्गद् छन् कोही रुञ्चे हाँसो हाँस्दैछन् । उनका बाबु, आमा, चार दाजुभाइ, श्रीमती, दुई भाई छोरा र एक छोरी खुसी साट्दै छन् । कृष्णको परिवारको खुसीले गाउँभरी नै खुसी छाएको छ । ७ वर्ष साउदी जेल बसेका कृष्णबहादुर घर फर्किएपछिको दृश्य हो यो ।  २०६४ सालमा साउदी गएका कृष्णबहादुर एक भारतीय नागरिकको हत्या अभियोगमा जेल बसेर फर्किनुभएको हो । अदालतले उहाँसहित १० जना नेपालीलाई कसुर हेरेर दुईदेखि पाँच वर्षसम्म जेल सजाय सुनाएको थियो । तर उनीहरु ७ वर्षसम्म जेल बस्न बाध्य भए । दिएको सजाय भुक्तान भइसक्दा पनि उनीहरु जेलमै बस्न बाध्य भए ।

दुई वर्ष सजाय सुनाएको उहाँलाई ७ वर्ष पछि मात्रै छाड्यो । उहाँसँगै मोरङका भीम बहादुर, रुपन्देहीका भक्तबहादुर दर्जी, भोजपुरका श्रीकुमार राई, नुवाकोटका रामबहादुर तामाङ, सुनसरीका चक्र गुरुङ, झापाका केशव नेपाली, दीपेन्द्र शर्मा, ओखलढुंगाका बीरबहादुर बुढाथोकी, तनहुँका केशवबहादुर पनि जेल पर्नुभएको थियो । यही मुद्दामा पक्राउ परेका उमेश श्रेष्ठको भने जेलमै बिरामी भएर ज्यान गएको थियो । उनीहरुलाई प्रहरीले पक्राउ गरेको एक वर्षपछि उमेश श्रेष्ठको उपचारको क्रममा ज्यान गएको थियो । कृष्णबहादुरले उमेशको शवसमेत नदेखेको बताउनुभयो । दुई वर्ष जेल बसेका उमेश विरामी भएपछि अस्पताल लगेका थिए । तर त्यस्को तीन वर्षपछि उमेशको ज्यान गएको खबर जेलमा रहेका अन्य साथीहरुलाई दिइएको थियो । अरु भने घर फर्किएका छन् । 

पैसा कमाउन भनेर साउदी गएको कृष्णले उल्टै घरबाट पैसा मगाउनुप¥यो । उहाँलाई यो १० वर्षमा घरबाट साढे सात लाख रुपैयाँ पठाए परिवारले । विदेश जानै भनेर कृष्णबहादुर जग्गा बेच्नुभयो तर कमाउन सक्नुभएन । सबै गुमाउनुभयो । अहिले उहाँलाई घरबारी सकिएको र कमाउन नसकिएको चिन्ता भन्दा बाँचेर फर्किन पाएको धेरै खुसी छ । उहाँ गएको ७ गते घर आइपुग्नुभएको हो ।

यसरी भएको थियो घटना

कृष्णका अनुसार उहाँले काम गर्ने कम्पनीले तलब दिन नसकेपछि भागेर बाहिर निस्केका थिए । एउटा कोठामा सबै गैरकानूनी हैसियत भएका कामदार बस्थे । जसमा ११ जना नेपाली र ५ जना भारतीय गरी  १६ जना थिए । एक दिन एक भारतीय कामदारको ज्यान गयो । प्रहरीले हत्या हुन सक्ने भन्दै १५ जनालाई पक्राउ गरी छानबिन ग¥यो । त्यसमा अदालतले सबै कामदारको भूमिका हेरी २ वर्ष, ३ वर्ष, ४ वर्ष र पाँच वर्षको सजाय सुनायो । ‘को मरेको हो कस्तो कपडा लगाएको थियो पनि थाहा छैन’ उनले भने ‘फोकटमा जेल सजाय विताउनुपर्‍यो ।’ 

हिरासतमा लिएर सोधीखोजी गरेको चार वर्षपछि मात्रै उनीहरुलाई जेल सजाय सुनाएको थियो । आफूले पटक पटक अनुरोध गरेपनि त्यहाँ नेपालीका गुनासा निकै कम सुनिने उहाँको गुनासो छ । विभिन्न गैर सरकारी संस्था, सुरक्षित आप्रवासन परियोजना सामी तथा जेद्दास्थित नेपाली महावाणिज्य दूतावासका कर्मचारीको सहयोगमा आफ्नो उद्धार भएको भन्दै उहाँले धन्यवाद दिनुभयो । 

के गर्छ दूतावासले 

साउदीको जेद्दामा दुई वर्षअघि मात्रै सरकारले महावाणिज्य दूतावास स्थापना गरेको छ । त्यसअघि यो मुद्दा रियादमा रहेको नेपाली दूतावासबाटै हेर्दै आएको थियो । महावाणिज्य दूतावासले जेलमा रहेका १० जनालाई स्वदेश पठाएपछि मात्रै शवको अवस्था पत्ता लगाउने तयारी गरेको छ । साउदीमा शव पठाउन स्पोन्सरले जिम्मा लिनुपर्छ । गैरकानुनी हैसियत भएको शव ल्याउन नेपाल सरकार वा परिवारले जिम्मा लिनुपर्छ । लामो समयसम्म कसैले दावी नगरेमा अदालतले दफन (गाड्न) आदेश दिने गरेको छ ।

 

प्रतिक्रिया दिनुहोस

सम्बन्धित समाग्रीहरु

सबै हेर्नुहोस

विशेष

समाचार

पछिल्ला समाचारहरु
Notice, Press Release

मेरो कथा मेरो भोगाई थप सामाग्रीहरु

Download
Mobile App

मेरो पनि भन्नु छ

  • नेपालमा त सरकार नै छैन भन्दानि हुन्छ। यदि भएको भए त म्यानपावरका दलालहरुले किन मनपरी गर्थे र ? जवकी खाडी मुलुकमा जानको लागी फ्री भिसा फ्री टिकट अनि जम्मा दश हजार रुपैयाँ तोकेकोमा मान्छे बेच्न पल्केका दलालहरुले खाडी मुलुक अन्तरगत संयुक्त अरब इमिरेट्स अबुधाबिको पि.एस.बि.डी.सेक्युरिटी गार्डको लागी ४ लाख ५० हजार रुपैयाँ लिरहेकाछ्न्। यो सरासर सरकारको आँखामा छारो हालेको भएन र ? यदि हाम्रो देशमा सरकार छ भने अबिलम्व त्यस्ता म्यानपावर भनाउँदा दलालहरु उपर छानबिन गरी कार्वाही होस्।

    देब सल्यानी देबु
  • मरुभुमिको यो तातो घाममा दिनभरी गैती र बेल्चा हान्नुपर्छ। न त भने जस्तो खान पाइन्छ न थकाइ लाग्यो भनेर थकाइ नै मार्न पाइन्छ। खाना पनि बासिभात खानुपर्छ। नत राख्ने ठाउँ छ ल्याएर एउटा खजुरको बोट मुनि राखेर काम थाल्नुपर्छ। भरे खाने बेलामा त्यो तातो घामले गजज्ज पानी आइराखेको हुन्छ। बाध्यता, त्यसैलाइ पानी हालेर पखालेर खानुको बिकल्प अरु केनै छ  र? खुन र पसिनामा निथ्रुक्क भिजेर यो दुःखी जीवन यस्तै छ। यस्तो परिश्रम गर्ने हो भने त हाम्रो देशमा सुन फलाइन्छ। जय मार्तीभुमी। 

    दोहा, कतार
  • म युरोपको इटली आएको चार बर्ष भयो। सोचे जस्तो काम नपाएर बाच्नै मुश्किल भइरहेको छ। बस्न खान मात्रै नेपाली ४०-४५ हजार लाग्छ।  अहिले आएर लाग्छ कि नेपालमै मेहनेत गर्दा हुने थियो बरु। के गर्नु विदेशको जिन्दगी। युरोपमा त सजिलै पैसा कमाउन सकिन्छ भन्ने सोचेको थिए।

    किरण थापा /इटहरी (हाल इटली)
  • खनाइदैछ श्रम खाड़ीको देशमा, सबै सोच्छन सुन फल्छ विदेशमा, नेपालमा पैसा हैन श्रम सम्मानको खाँचोंछ, विदेशमा पसीना बग्दैछ तर मातृभूमि बाझो छ।

    राकेश लुइटेल / भक्तपुर
सबै हेर्नुहोस