MENU

विशेष

गर्न सक्नेलाई बारीकै माटोमा पैसा छ

श्यामशशितल परियार/उज्यालो ।  

लमजुङ, पुस १४ – उमेरले ८० वर्ष पुगिसक्नुभयो । तर पनि उहाँ अझै सक्रिय जीवन बिताइरहनुभएको छ । बिहान उठेपछि पूजापाठ । त्यसलगत्तै, घर अगाडिको दुई रोपनी जग्गामा लगाइएको केराको हेरचाहमै समय बित्छ, उहाँको । सकेसम्म केराको गोडमेलमा उहाँ आफै गर्नु हुन्छ । लमजुङको सुन्दरबजार नगरपालिका–९, तार्कु कमेरेका पद्मदत्त ढकाललाई हिँड्नका लागि लौराको सहारा चाहिन्छ । घर्किदो उमेरमा पनि कृषि कर्ममा रम्न पाउँदा उहाँलाई खुशी र आत्मसन्तुष्टि दुवै मिलेको छ । ‘सकुञ्जेलसम्म केही काम गर्नैपर्छ, कृषि कर्मबाटै छोराछोरी हुर्काइयो, पढाइयो’,  कान कम सुन्नने उहाँले चर्को श्वरमा भन्नुभयो, ‘यो उमेरमा पनि सकेको काम गरेकै छु ।’

पद्मदत्तलाई उहाँकी श्रीमती पार्वती ढकालले पनि सघाउनुहुन्छ । पहिले धान, मकै, कोदो खेती गर्ने ढकाल दम्पत्ति उमेर ढल्केसँगै केराखेतीमा तानिएका हुन् । केराखेतीबाट राम्रो आम्दानी भएको छ ।

‘पहिले कोदो, धान, मकै लगाइन्थ्यो, अहिले त उमेर ढल्कदै गयो, यो बुढेसकालमा खनजोत गर्न गाह्रो हुन्छ’, पार्वतीले भन्नुभयो, ‘कम लगानी र श्रम गरे पुग्छ, अरु खेतीभन्दा केराबाट आम्दानी राम्रो हुन्छ, त्यसैले केराखेती गरेका हौँ, सकेको काम गरिरहेका छौँ ।’

सात मध्ये चार छोरा पनि केरा खेतीमै 

ढकाल दम्पत्तिका ७ छोरा र ३ छोरी छन् । सबै छोराहरुले आ–आफ्नो घर सम्हालिसकेका छन् । छोरीहरुले आफ्नै घरमा छन् । नातिनातिनाका धनी भइसकेका ढकाल दम्पत्ति अहिले छुट्टै घरमा बस्दै आएका छन् । नजिकै छोराहरुको घर छ । छुट्टै घरमा बसे पनि सबै छोराहरुले बाआमाको ख्याल राख्छन्, काममा सघाउँछन्, गाह्रोसाह्रोमा उत्तिक्कै साथ दिन्छन् । 

पद्ममदत्तले सबै छोराहरुलाई अंश बाँडफाँड गरी सक्नुभएको छ । सबै दाजुभाइ मिलेर काम गर्छन्, आफूले जाने सिकेको कृषि कर्मका ज्ञान, सीप एकअर्कामा आदानप्रदान पनि गर्छन् । 

बोटमै बिक्छ केरा

ढकालका जेठा छोरा मुक्तिनाथ ढकाल पेसाले शिक्षक हुनुहुन्छ । तार्कु खहरेस्थित विद्याज्योति माविमा पढाउने उहाँले एक रोपनी जग्गामा केरा खेती गर्नुभएको छ । साथमा व्यावसायिक तरकारी र कफि खेती पनि गर्नुभएको छ । ‘शिक्षण पेसासँगै फुर्सदको समय कृषि कर्मममा बिताउने गरेको छु, प्रतिफल राम्रै छ’, उहाँले भन्नुभयो, ‘केरा बोटमै बिकेका छन् । आजसम्मलाई बजारको अभाव छैन ।’

उहाँका अनुसार बगैँचाबाट उत्पादित केरा किन्नका लागि घरमै व्यापारी आउने गर्छन् । ‘काँचो दर्जनको ४० देखी ५० रुपैयाँ र पाकेको केरा प्रतिदर्जन ६० देखि ८० रुपैयाँका दरले बेच्ने गरेका छौँ’, उहाँले बजारभाउ सुनाउनुभयो । गर्न सकेमा आफ्नै पाखोबारीको माटोमा पैसा रहेको उहाँले बताउनुभयो ।

 

प्रतिक्रिया दिनुहोस

सम्बन्धित समाग्रीहरु

  • कुवेतको अस्पतालबाट भागिरथलाई नेपाल ल्याउन पैसा पुगेन

    कुवेतको अस्पतालमा ७ महिनादेखि उपचार गराई रहेका नवलपरासीको जहदा दविल्लाका भागिरथ चापागाईंलाई नेपाल फर्काउन सहयोग गर्न परिवारले अपिल गरेको छ । १४ महिना अघि कुवेत पुगेका भागिरथ सडक दुर्घटनामा परेपछि अस्पतालमा हुनुहुन्छ ।

  • खाडीका सात देश जाने युवा ठग्न गाम्काको अर्को चलखेल

    खाडीका सात देशमा जाने कामदारलाई स्वास्थ्य परिक्षणका नाममा फेरि आर्थिकभार थप्ने चलखेल सुरु भएको छ । गाम्का नेपालले स्वास्थ्य परिक्षण गर्नु पहिले अनलाइन फारम भर्नुपर्ने भन्दै वैदेशिक रोजगार व्यवसायी संघमा पत्रचार गरेको हो । अनलाइन फारम भरेर कामदारले १० डलर गल्फ हेल्थ काउन्सिलको खातामा जम्मा गर्नुपर्ने नियम लगाएको छ ।

  • केयरगिभर र पर्यटन क्षेत्रमा नेपाली कामदार लान इजरायल तयार

    इजरायलले केयरगिभर र पर्यटन क्षेत्रमा नेपाली कामदार लैजाने भएको छ । यसका लागि श्रम तथा रोजगार मन्त्रालय र इजरायलको कामदार छनौट गर्ने संस्था पिआइबिएबिच छलफल सुरु भएको छ ।

  • देश निकालामा परेका युवा भन्छन् : नेपाल फर्किएपछि पनि न्याय पाएनौं

    ‘युएईमा काम गरेको पैसा नपाए पनि विदेश जाँदा फसेको पैसा मात्रै दिएपनि हुन्थ्यो,’ पीडित मध्येका एक बिनोद नेपाली भन्नुहुन्छ, ‘क्षतिपूर्ति कसले दिन्छ थाहा छैन, तर दुःख चाँहि युएई र यहाँ उस्तै पाइरहेका छौं ।’

सबै हेर्नुहोस

विशेष

समाचार

पछिल्ला समाचारहरु
Notice, Press Release

मेरो कथा मेरो भोगाई थप सामाग्रीहरु

Download
Mobile App

मेरो पनि भन्नु छ

  • घरको समस्या सामाधान गर्नको लागि हामी विदेश लाग्छौँ तर विदेशमा पनि समस्या नै समस्याको सामना गर्नुपर्दा आफ्नो मातृभूमि र जन्मभूमिको यादले सताइरहन्छ। काम त गर्नु नै छ जहाँ बसे पनि तर आँखाबाट आसु त्यो बेला झर्छ जब हामी आफ्नै नेपाली साथीबाट हेपिन्छौँ र लुटिन्छौँ। यदि हामी अनुशासनमा रही काम गर्‍यौँ भने यहाँको लोकल मान्छेसँग खासै डर हुँदैन तर आफ्नोसँग हुन्छ।

    जय नारायण /मलेसिया
  • विदेशस्थित कम्पनीहरुमा काम गर्ने नेपाली कामदारहरु कुनै कानूनी झमेलामा परेमा उक्तकम्पनीले भिसा क्यान्सील गरिदिने कारणले गर्दा ति कामदारहरु ज्यादैनै मारमापर्ने गरेका छन्। पिडितको तर्फबाट न्यायमा पहुँच पुर्‍याउनका लागि न नेपाल सरकारले चासो देखाएको छ न  त कुनै रोजगारदाताले नै। कामदारहरुका कानूनीहकहितको लागि कुनै पहल नगरिनु राज्यको गैर जिम्मेवारिपन हो। जुन क्षेत्रबाट कर असुलिन्छ देशको प्राथमिकता त्यस क्षेत्रको सुधारमा हुनुपर्दछ। तसर्थ राज्यबाट आधिकारिकरुपबाट विदेश गएका प्रत्येक कामदारको न्यायिकहक सुनिश्चितता गर्ने तर्फ सम्बन्धित निकायको ध्यान जावस्। 

    नाम ठेगाना उल्लेख नगरेको / इनरुवा
  • त्यहाँ देखि तपाईंहरूले सम्पर्क नम्बर त दिनुहुन्छ तर यहाँ चाहिँ ठूलो कुरा गर्दै उल्टो पैसा खाएर हामीलाई अप्ठ्यारो पार्ने काम भइरहेको हुन्छ। कतारमा पनि यस्तै घटना भएको छ। कम्पनीले तलब नदिएपछि दूतावासमा सम्पर्क गर्दा दूतावासको कर्मचारीले कम्पनीको मुदीरसँग घुस लिएर अप्ठ्यारोमा परेको छन्। कामदारलाई स्वदेश फिर्ता हुन चाहदा पनि नदिएको र काम नदिइकन राखेका छन्। यस प्रति कसैले ध्यान नदिएको बताएका छन् उक्त कामदारहरुले।

    जेम्स बिश्वकर्मा / कतार
  • म्यानपावरको झुठो आश्वनसनको कारणले नेपाली कामदारले साउदीमा धेरै नै समस्या भोगिरहेका छन्। म पनि त्यस्तै समस्यामा छु। मलाई सेलेसम्यानको काम भनेर पठाएको थियो तर यहाँ आएर फ्याक्ट्रिमा काम गर्नु परिरहेको छ। म्यानपावरलाई भन्दा कम्पनीले जे लगाउछ त्यही गर्नु पर्छ भन्छ। सरकारले अनुगमन गरे राम्रो हुन्थ्यो होला।

    फजरुल्लाह अन्सारी / साउदी अरब
सबै हेर्नुहोस