MENU

विशेष

१० वर्ष बित्यो मलेसिया गएको छोराको फोन कुर्दै छिन् देवकी

रामकुमार थापा/धादिङ ।

पुस १५ –  दामोदरको घर पुग्ने बित्तिकै उहाँका साथीले घेरेर भन्न थाले सर जसरी भएपनि दामोदरलाई नेपाल झिकाउन पर्‍यो ।  तिनै मध्येका एक युवाले  भने ‘हामीले गर्न सक्ने काम गरिसक्यौं यहाँभन्दा उता के गर्ने हामीलाई थाहै छैन ।’ गजुरीको कालिका मन्दिरबाट त्रिशुलीको झोलुङले पुल तरेर ३० मिनेटको पैदल हिँडेपछि दामोदर पण्डितको घर पुग्दा आएको आग्रह हो यो । कमाउन विदेश गएका दामोदर १० वर्षसम्म पनि घर नफर्किएपछि परिवारमा पीडा मात्रै छ यतिबेला । आमा देवकी पण्डितले भेट्नासाथ भन्नुभयो ‘छोराको फोन पर्खेर बसेको पनि १० वर्ष भइसक्यो तर अहिलेसम्म न फोन आउँछ न त चिठ्ठी आउँछ, छोरो आउने बाटो हेरेर बसेको वर्षौं बितिसक्यो ।’ धादिङको कुम्प्पुर गाविस–३ को माझिटारका दामोदर मलेसिया गएको १० वर्ष भयो । 

त्यतिबेला दामोदर घरमै खेतबारीको काम गर्नुुहुन्थ्यो । पढाइ थिएन । एसएलसीसम्म मात्रै पढेकाले जागिर खाने कुरै भएन । त्यसैले उहाँ विदेश जाने हुनुभयो । तर घर सल्लाहमा होइन । विदेश जानकै लागि उहाँले आफ्नो अंश मागेर ६० हजार रुपैयाँमा बेच्नुभयो अनि विदेश जान मामा पर्ने एजेण्टलाई पासपोर्ट बुझाउनुभयो । 

एजेण्टले दामोदरलाई काठमाडौंमा रहेको क्लासिक ओभरसिज म्यानपावरमा पुर्‍याए । अनि म्यानपावरले मेलेसियामा रहेको गुडवे रबर कम्पनी पठाउने भन्दै सम्झौता गर्यो । काठमाडौंमा म्यानपावरले गुडवे रबर कम्पनीका लागि भनेर सम्झौता गरेको थियो । तर मलेसिया पुगेपछि दामोदरले फलामको काम गर्नुपरेको भन्दै फोन गर्नुभएको थियो । त्यसैले कमाइ पनि छैन भन्नुभयो बुवासँग । 

छोरालाई विदेश पठाउनुभन्दा पनि पहिलेदेखिको तीन लाख रुपैयाँ जति ऋण थियो घरमा । त्यसैले बिष्णुप्रसादले छोरालाई तत्कालै घर बोलाउन पनि सक्नुभएन । ‘अवस्था नै राम्रो थिएन, त्यसैले मैले ऋण छ अहिले जसोतसो गरेर काम गर अलिक पछि घर आउनु भनेको थिएँ’ विष्णुप्रसाद पण्डितले भन्नुभयो । ऋण त नेपाली सेनाका जागिरे माइला छोरा अनि आफैं जेनतेन गरेर तिर्नुभयो विष्णुप्रसादले । 

त्यो फोन पछि भने न दामोदरको फोन आयो न त उहाँ नै । फोन गर्दै गरेको छोरो बेपत्ता भएपछि पण्डित परिवारमा तनाव भएको छ । ‘त्यो पनि एक दुई वर्ष होइन दश वर्ष भइसक्यो’ आमा देवकी पण्डित भन्नुहुन्छ ‘नजिक भए पो कुदेर गएर भेट्नु सात समुद्र पारि छ के गर्ने गर्ने ?’

छोरो बेपत्ता भएपछि विष्णुप्रसाद म्यानपावरमा पनि पुग्नुभयो । तर म्यानपावरले दामोदरका बारेमा केही बताएन । पहिला काम गरेको कम्पनी छोडेर अन्तै गएकाले आफूहरुलाई केही जानकारी नभएको उत्तर दियो म्यानपावरले । 

भाइ र बहिनीको बिहे भइसक्यो तर दामोदरको बिहे पनि भएको छैन । बिहे गर्ने बेलामा छोरा फर्किने बाटो हेरिरहेकी देवकी भन्नुहुन्छ ‘यसरी कतिञ्जेल बाँच्ने ?’ छोराको खोजी गरिदिन आग्रह गर्दै देवकी पण्डितले धादिङको सूचना तथा परामर्श केन्द्रमा निवेदन दिनुभएको छ । तर कागजपत्रको अभावमा खोज्न समस्या भएको सामी परियोजनाका कार्यक्रम संयोजक गंगा सुवेदीले बताउनुभयो । दामोदरको परिवारले उहाँको पासपोर्ट नम्बर २६६८३२७ रहेको भन्दै कसैले देखे वा भेटे खबर गरिदिन पनि आग्रह गरेको छ । 

 

प्रतिक्रिया दिनुहोस

सम्बन्धित समाग्रीहरु

  • अलपत्र परेका युवाले दूतावासमा शरण पाएनन्, मजदुर क्याम्पमै फर्काइयो

    भदौ ७ – अलपत्रमा परी दूतावासको शरणमा आएका १० युवालाई नेपाली दूतावास युएईले मजदुर क्याम्पमा नै फर्काएको छ । पुरुषका लागि सेल्टर नभएको र एक हप्तामा नेपाल फर्काउने व्यवस्था गर्ने भन्दै दूतावासले उनीहरुलाई क्याम्पमै फर्काइएको हो ।

  • विदेशको रोजगारीले उजाडियो बास

    ‘साहुले पनि ६ वर्ष सम्म कुरे तिर्न नसकेपछि घरै दिनुपर्‍यो उहाँले ७० हजारको दोब्बर एक लाख ४० हजारमा साहुले घर लिए । साहुले घर लिएपछि उहाँको नाममा पाइला टेक्ने जमिन पनि छैन । भाडामा बसिरहेका बद्रिप्रसादको परिवारलाई घर गुमाउनु पर्दा साह्रै पीडा छ ।

  • कतारबाट श्रीमानले तिमी अझै मरेकी छैनौ भनेपछि..

    ‘ए तिमी पो ! तिमी अझै मरेकी छैनौ’ झण्डै एक महिनापछि फोनमा बोलेका श्रीमानका यस्ता कुरा सुनेपछि चन्द्रमायालाई छाँगाबाट खसे जस्तै भयो । त्यतिबेला श्रीमानले फोन नउठाएको एक महिना भन्दा धेरै भइसकेको थियो ।

  • बर्मलालको १५ वर्षे विदेश यात्रा : तीन पटक बिहे, नौ महिना जेल

    ‘मर्नलाई काल आउनुपर्छ भन्थे साँच्चै हो रैछ’ वैदेशिक रोजगारीको प्रसङ्ग कोट्याउने वित्तिकै बर्मलाल लुईटेलले पीडा सुनाउन थाल्नुभयो । उहाँका कुरा सुन्दा लाग्थ्यो वैदेशिक रोजगारीले उहाँलाई पीडा बाहेक अरु केही दिएन ।

सबै हेर्नुहोस

विशेष

समाचार

पछिल्ला समाचारहरु
Notice, Press Release

मेरो कथा मेरो भोगाई थप सामाग्रीहरु

Download
Mobile App

मेरो पनि भन्नु छ

  • मलेसियामा सुरक्षा गार्ड कम्पनीले श्रम सम्झौतामा उल्लेख  भए अनुसारको न काम दिन्छ, न त  तलब नै। आफ्नो ब्यक्तिगत सुरक्षाको त कुरा नै नगरौं। त्यस्तै परे आफ्नो कम्पनीको मानिसले नै कुन बेला मान्छे र पुलिस लगाएर कुटाउन बेर लगाउदैन। हामी श्रमिकले त नेपालका म्यानपावरलाई एक देखि दुई लाख सम्म बुझाएका हुन्छौं। मलेसियामा बेसिक नौं सय रिङ्गिट  गरी जम्मा १६ सय हुन्छ। होस्टेल, लेबि, ड्रेस अनि यातायातको पैसा कट्दा र खाना खाँदा मुस्किलले एक बर्षमा ऋण तिरिएला। बरु यो भन्दा नेपाल सकारले मालेसियामा कामदार पठाउन बन्द गरेर विकल्प खोज्नुपर्छ। किनकि नेपालको दूतावासले पनि दीर्घकालीन समाधान भन्दा कामदारलाई  थम्थमाउने तिर मात्र लागेको देखिन्छ।

    ठाकु योञ्जन / मलेसिया
  • समस्या त खासै त्यस्तो केही पनि छैन किन कि मसँग पहिला पनि एक चोटी दुबईमै काम गरेको अनुभव थियो। तर आफ्नो अनुभवबाट रोजगारीमा आउन तयारी गर्दै हुनुभएका दाजुभाइ र दिदिबहिनीलाई कुनै न कुनै सिप सिकेर मात्र आउनुहुन अनुरोध गर्दछु। सिप सिक्न पैसा नहुने पनि थाहा छ मलाई तर सरकारले निःशुल्क तालिमहरु दिइरहेको हुन्छ। त्यो बुझ्दा राम्रो हुन्छ। तपाईं विदेश आउदै हुनुहुन्छ भने आफै म्यापावर कम्पनीमा गएर कुन देश र कम्पनी, कस्तो काम, कति तलब जस्ता कुरा आफैले बुझ्दा राम्रो हुन्छ। बरु केहि रकम बढि खर्च गरेर भए पनि आफैले सम्बन्धित ठाँउमा गएर सबै कुरा बुझ्दा ठगीनबाट बच्न सकिन्छ।

    कमल गिरि / छापहिले ५ गुल्मी (हाल दुबई)
  • घरको समस्या सामाधान गर्नको लागि हामी विदेश लाग्छौँ तर विदेशमा पनि समस्या नै समस्याको सामना गर्नुपर्दा आफ्नो मातृभूमि र जन्मभूमिको यादले सताइरहन्छ। काम त गर्नु नै छ जहाँ बसे पनि तर आँखाबाट आसु त्यो बेला झर्छ जब हामी आफ्नै नेपाली साथीबाट हेपिन्छौँ र लुटिन्छौँ। यदि हामी अनुशासनमा रही काम गर्‍यौँ भने यहाँको लोकल मान्छेसँग खासै डर हुँदैन तर आफ्नोसँग हुन्छ।

    जय नारायण /मलेसिया
  • विदेशस्थित कम्पनीहरुमा काम गर्ने नेपाली कामदारहरु कुनै कानूनी झमेलामा परेमा उक्तकम्पनीले भिसा क्यान्सील गरिदिने कारणले गर्दा ति कामदारहरु ज्यादैनै मारमापर्ने गरेका छन्। पिडितको तर्फबाट न्यायमा पहुँच पुर्‍याउनका लागि न नेपाल सरकारले चासो देखाएको छ न  त कुनै रोजगारदाताले नै। कामदारहरुका कानूनीहकहितको लागि कुनै पहल नगरिनु राज्यको गैर जिम्मेवारिपन हो। जुन क्षेत्रबाट कर असुलिन्छ देशको प्राथमिकता त्यस क्षेत्रको सुधारमा हुनुपर्दछ। तसर्थ राज्यबाट आधिकारिकरुपबाट विदेश गएका प्रत्येक कामदारको न्यायिकहक सुनिश्चितता गर्ने तर्फ सम्बन्धित निकायको ध्यान जावस्। 

    नाम उल्लेख नगरेको / इनरुवा
सबै हेर्नुहोस