MENU

विशेष

१० वर्ष बित्यो मलेसिया गएको छोराको फोन कुर्दै छिन् देवकी

रामकुमार थापा/धादिङ ।

पुस १५ –  दामोदरको घर पुग्ने बित्तिकै उहाँका साथीले घेरेर भन्न थाले सर जसरी भएपनि दामोदरलाई नेपाल झिकाउन पर्‍यो ।  तिनै मध्येका एक युवाले  भने ‘हामीले गर्न सक्ने काम गरिसक्यौं यहाँभन्दा उता के गर्ने हामीलाई थाहै छैन ।’ गजुरीको कालिका मन्दिरबाट त्रिशुलीको झोलुङले पुल तरेर ३० मिनेटको पैदल हिँडेपछि दामोदर पण्डितको घर पुग्दा आएको आग्रह हो यो । कमाउन विदेश गएका दामोदर १० वर्षसम्म पनि घर नफर्किएपछि परिवारमा पीडा मात्रै छ यतिबेला । आमा देवकी पण्डितले भेट्नासाथ भन्नुभयो ‘छोराको फोन पर्खेर बसेको पनि १० वर्ष भइसक्यो तर अहिलेसम्म न फोन आउँछ न त चिठ्ठी आउँछ, छोरो आउने बाटो हेरेर बसेको वर्षौं बितिसक्यो ।’ धादिङको कुम्प्पुर गाविस–३ को माझिटारका दामोदर मलेसिया गएको १० वर्ष भयो । 

त्यतिबेला दामोदर घरमै खेतबारीको काम गर्नुुहुन्थ्यो । पढाइ थिएन । एसएलसीसम्म मात्रै पढेकाले जागिर खाने कुरै भएन । त्यसैले उहाँ विदेश जाने हुनुभयो । तर घर सल्लाहमा होइन । विदेश जानकै लागि उहाँले आफ्नो अंश मागेर ६० हजार रुपैयाँमा बेच्नुभयो अनि विदेश जान मामा पर्ने एजेण्टलाई पासपोर्ट बुझाउनुभयो । 

एजेण्टले दामोदरलाई काठमाडौंमा रहेको क्लासिक ओभरसिज म्यानपावरमा पुर्‍याए । अनि म्यानपावरले मेलेसियामा रहेको गुडवे रबर कम्पनी पठाउने भन्दै सम्झौता गर्यो । काठमाडौंमा म्यानपावरले गुडवे रबर कम्पनीका लागि भनेर सम्झौता गरेको थियो । तर मलेसिया पुगेपछि दामोदरले फलामको काम गर्नुपरेको भन्दै फोन गर्नुभएको थियो । त्यसैले कमाइ पनि छैन भन्नुभयो बुवासँग । 

छोरालाई विदेश पठाउनुभन्दा पनि पहिलेदेखिको तीन लाख रुपैयाँ जति ऋण थियो घरमा । त्यसैले बिष्णुप्रसादले छोरालाई तत्कालै घर बोलाउन पनि सक्नुभएन । ‘अवस्था नै राम्रो थिएन, त्यसैले मैले ऋण छ अहिले जसोतसो गरेर काम गर अलिक पछि घर आउनु भनेको थिएँ’ विष्णुप्रसाद पण्डितले भन्नुभयो । ऋण त नेपाली सेनाका जागिरे माइला छोरा अनि आफैं जेनतेन गरेर तिर्नुभयो विष्णुप्रसादले । 

त्यो फोन पछि भने न दामोदरको फोन आयो न त उहाँ नै । फोन गर्दै गरेको छोरो बेपत्ता भएपछि पण्डित परिवारमा तनाव भएको छ । ‘त्यो पनि एक दुई वर्ष होइन दश वर्ष भइसक्यो’ आमा देवकी पण्डित भन्नुहुन्छ ‘नजिक भए पो कुदेर गएर भेट्नु सात समुद्र पारि छ के गर्ने गर्ने ?’

छोरो बेपत्ता भएपछि विष्णुप्रसाद म्यानपावरमा पनि पुग्नुभयो । तर म्यानपावरले दामोदरका बारेमा केही बताएन । पहिला काम गरेको कम्पनी छोडेर अन्तै गएकाले आफूहरुलाई केही जानकारी नभएको उत्तर दियो म्यानपावरले । 

भाइ र बहिनीको बिहे भइसक्यो तर दामोदरको बिहे पनि भएको छैन । बिहे गर्ने बेलामा छोरा फर्किने बाटो हेरिरहेकी देवकी भन्नुहुन्छ ‘यसरी कतिञ्जेल बाँच्ने ?’ छोराको खोजी गरिदिन आग्रह गर्दै देवकी पण्डितले धादिङको सूचना तथा परामर्श केन्द्रमा निवेदन दिनुभएको छ । तर कागजपत्रको अभावमा खोज्न समस्या भएको सामी परियोजनाका कार्यक्रम संयोजक गंगा सुवेदीले बताउनुभयो । दामोदरको परिवारले उहाँको पासपोर्ट नम्बर २६६८३२७ रहेको भन्दै कसैले देखे वा भेटे खबर गरिदिन पनि आग्रह गरेको छ । 

 

प्रतिक्रिया दिनुहोस

सम्बन्धित समाग्रीहरु

सबै हेर्नुहोस

विशेष

समाचार

पछिल्ला समाचारहरु
Notice, Press Release

मेरो कथा मेरो भोगाई थप सामाग्रीहरु

Download
Mobile App

मेरो पनि भन्नु छ

  • म युरोपको इटली आएको चार बर्ष भयो। सोचे जस्तो काम नपाएर बाच्नै मुश्किल भइरहेको छ। बस्न खान मात्रै नेपाली ४०-४५ हजार लाग्छ।  अहिले आएर लाग्छ कि नेपालमै मेहनेत गर्दा हुने थियो बरु। के गर्नु विदेशको जिन्दगी। युरोपमा त सजिलै पैसा कमाउन सकिन्छ भन्ने सोचेको थिए।

    किरण थापा /इटहरी (हाल इटली)
  • खनाइदैछ श्रम खाड़ीको देशमा, सबै सोच्छन सुन फल्छ विदेशमा, नेपालमा पैसा हैन श्रम सम्मानको खाँचोंछ, विदेशमा पसीना बग्दैछ तर मातृभूमि बाझो छ।

    राकेश लुइटेल / भक्तपुर
  • हामी नेपाली कामकालागि खाडी जान्छौं । जहाँ जान सरकारले फ्रिः भिसा फ्रिःटिकटको व्यवस्था गरेको छ। तर म्यानपावरले ठगि गरि धेरै पैसा लिने गरेको छ। हामीहरुलाई विदेश पठाउन सरकारले नै व्यवस्था गरे हुदैन र? यदि यसो गरेमा धेरै नेपालीहरु ठगिबाट जोगिने थिए कि?

    रुद्रबहादुर बिक/ दाङ
  • आफ्नै देशमा रोजगारिको ग्यारेन्टी गर्न सक्दैन नेपाल सरकारले ।  त्यसैको फलस्वरुप लाखौं यूवा परदेशिन बाध्य भएकाछन्।  तर परदेशमा पनि अरु देशका नागरिकलाई झैं हेर्दैनन संबन्धित कम्पनिहरुले। तलव देखि लिएर बस्ने ठाउँ सम्ममा गिराएको हुन्छ नेपाली कामदारलाई। एउटै कम्पनीमा उस्तै काम, अझै भन्ने हो भने अरु देशका कामदार दक्ष नभए पनि तलब भनेजस्तै हुन्छ। नेपाली कामदार दक्ष नै होस् तर हेपिनैरहेको देखेकोछुँ । तर हाम्रो बिलौना कस्ले हेर्ने? कस्ले सुनिदिने? नेपाली दूतावासमा न्याय खोज्न गयो, उतै दलाल भेटिन्छन्। उल्टै हाम्रै गल्ती देखाउछन्।  प्रधानमन्त्री ज्यु भ्याए सम्म साउदी, कतार, मलेसिया आएर संबन्धित निकायसँग जोडिनुस्।    

    बिष्णु धिताल/ गोर्खा (हाल मलेसिया)
सबै हेर्नुहोस