MENU

विशेष

१० वर्ष बित्यो मलेसिया गएको छोराको फोन कुर्दै छिन् देवकी

रामकुमार थापा/धादिङ ।

पुस १५ –  दामोदरको घर पुग्ने बित्तिकै उहाँका साथीले घेरेर भन्न थाले सर जसरी भएपनि दामोदरलाई नेपाल झिकाउन पर्‍यो ।  तिनै मध्येका एक युवाले  भने ‘हामीले गर्न सक्ने काम गरिसक्यौं यहाँभन्दा उता के गर्ने हामीलाई थाहै छैन ।’ गजुरीको कालिका मन्दिरबाट त्रिशुलीको झोलुङले पुल तरेर ३० मिनेटको पैदल हिँडेपछि दामोदर पण्डितको घर पुग्दा आएको आग्रह हो यो । कमाउन विदेश गएका दामोदर १० वर्षसम्म पनि घर नफर्किएपछि परिवारमा पीडा मात्रै छ यतिबेला । आमा देवकी पण्डितले भेट्नासाथ भन्नुभयो ‘छोराको फोन पर्खेर बसेको पनि १० वर्ष भइसक्यो तर अहिलेसम्म न फोन आउँछ न त चिठ्ठी आउँछ, छोरो आउने बाटो हेरेर बसेको वर्षौं बितिसक्यो ।’ धादिङको कुम्प्पुर गाविस–३ को माझिटारका दामोदर मलेसिया गएको १० वर्ष भयो । 

त्यतिबेला दामोदर घरमै खेतबारीको काम गर्नुुहुन्थ्यो । पढाइ थिएन । एसएलसीसम्म मात्रै पढेकाले जागिर खाने कुरै भएन । त्यसैले उहाँ विदेश जाने हुनुभयो । तर घर सल्लाहमा होइन । विदेश जानकै लागि उहाँले आफ्नो अंश मागेर ६० हजार रुपैयाँमा बेच्नुभयो अनि विदेश जान मामा पर्ने एजेण्टलाई पासपोर्ट बुझाउनुभयो । 

एजेण्टले दामोदरलाई काठमाडौंमा रहेको क्लासिक ओभरसिज म्यानपावरमा पुर्‍याए । अनि म्यानपावरले मेलेसियामा रहेको गुडवे रबर कम्पनी पठाउने भन्दै सम्झौता गर्यो । काठमाडौंमा म्यानपावरले गुडवे रबर कम्पनीका लागि भनेर सम्झौता गरेको थियो । तर मलेसिया पुगेपछि दामोदरले फलामको काम गर्नुपरेको भन्दै फोन गर्नुभएको थियो । त्यसैले कमाइ पनि छैन भन्नुभयो बुवासँग । 

छोरालाई विदेश पठाउनुभन्दा पनि पहिलेदेखिको तीन लाख रुपैयाँ जति ऋण थियो घरमा । त्यसैले बिष्णुप्रसादले छोरालाई तत्कालै घर बोलाउन पनि सक्नुभएन । ‘अवस्था नै राम्रो थिएन, त्यसैले मैले ऋण छ अहिले जसोतसो गरेर काम गर अलिक पछि घर आउनु भनेको थिएँ’ विष्णुप्रसाद पण्डितले भन्नुभयो । ऋण त नेपाली सेनाका जागिरे माइला छोरा अनि आफैं जेनतेन गरेर तिर्नुभयो विष्णुप्रसादले । 

त्यो फोन पछि भने न दामोदरको फोन आयो न त उहाँ नै । फोन गर्दै गरेको छोरो बेपत्ता भएपछि पण्डित परिवारमा तनाव भएको छ । ‘त्यो पनि एक दुई वर्ष होइन दश वर्ष भइसक्यो’ आमा देवकी पण्डित भन्नुहुन्छ ‘नजिक भए पो कुदेर गएर भेट्नु सात समुद्र पारि छ के गर्ने गर्ने ?’

छोरो बेपत्ता भएपछि विष्णुप्रसाद म्यानपावरमा पनि पुग्नुभयो । तर म्यानपावरले दामोदरका बारेमा केही बताएन । पहिला काम गरेको कम्पनी छोडेर अन्तै गएकाले आफूहरुलाई केही जानकारी नभएको उत्तर दियो म्यानपावरले । 

भाइ र बहिनीको बिहे भइसक्यो तर दामोदरको बिहे पनि भएको छैन । बिहे गर्ने बेलामा छोरा फर्किने बाटो हेरिरहेकी देवकी भन्नुहुन्छ ‘यसरी कतिञ्जेल बाँच्ने ?’ छोराको खोजी गरिदिन आग्रह गर्दै देवकी पण्डितले धादिङको सूचना तथा परामर्श केन्द्रमा निवेदन दिनुभएको छ । तर कागजपत्रको अभावमा खोज्न समस्या भएको सामी परियोजनाका कार्यक्रम संयोजक गंगा सुवेदीले बताउनुभयो । दामोदरको परिवारले उहाँको पासपोर्ट नम्बर २६६८३२७ रहेको भन्दै कसैले देखे वा भेटे खबर गरिदिन पनि आग्रह गरेको छ । 

 

प्रतिक्रिया दिनुहोस

सम्बन्धित समाग्रीहरु

  • विदेशमा अलपत्र परेकी श्रीमती फर्काउन दलालले लाख मागे

    मंसिर २७ – कुवेत पुगेर समस्यामा परेकी सिन्धुपाल्चोककी टुक्सी तामाङलाई नेपाल फर्काउन एजेन्टले पैसा मागेका छन् । २०७३ फागुनमा कुवेत पुगेकी जुगल गाउँपालिका–५ बराम्चीकी टुक्सी समस्यामा परेपछि उहाँलाई घर फर्काउन दलालले पैसा मागेका हुन् ।

  • ​विदेश जानेलाई सीपकाे निःशुल्क तालिम

    काठमाडौं, मंसिर २६ – वैदेशिक रोजगारीमा जानेले मेसन (डकर्मी) र सटरिङ्ग कार्पेन्टर (फर्मा लगाउने) तालिम निःशुल्क लिन पाउने भएका छन् ।

  • ​वडा अध्यक्षमा ४ मतले हारेपछि राजेन्द्र कतार पुगे

    ‘त्यो बेला मैले जितेको भए बरबोटे क्षेत्रको मुहार फेर्ने थिएँ, स्थानीय स्रोतसाधनको परिचालन गरी युवा स्वरोजगार अभियान चलाउँथे,’ राजेन्द्रले भन्नुभयो, ‘तर सोचेभन्दा विपरित नतिजा आयो ।’

  • नक्कली भिसाले विदेश हिँडेकी माया विमानस्थलमै थुनिइन्

    अध्यागममा रहेका महिलाका कुरा सुनेरै आत्तिएकी मायालाई विमानस्थलका कर्मचारीले पनि त्यही कुरा भनेपछि अक्क न बक्क भइन । ‘तपाईं यहाँबाट जान पाँच हजार रुपैयाँ धरौटी राख्नुपर्छ भने, कहाँबाट ल्याउनु पैसा भन्दा पैसा नदिए अदालत लैजान्छौं भने,’ मायाले आफूसँग पैसा छैन् भन्दै छुटाइदिन आग्रह गरिन् । तर त्यो सम्भव थिएन ।

सबै हेर्नुहोस

विशेष

समाचार

पछिल्ला समाचारहरु
Notice, Press Release

मेरो कथा मेरो भोगाई थप सामाग्रीहरु

Download
Mobile App

मेरो पनि भन्नु छ

  • पहिलो कुरा भ्रष्टाचारविरुद्ध खरो रुपमा प्रस्तुत हुनुहुपर्छ। सरकार, नेता, कर्मचारी, सञ्चारमाध्यम र सर्वसाधारणले नियम पालना गर्नुपर्छ। स्वरोजगारका लागि सरकारले आयमुलक योजना ल्याउनुपर्छ। प्राकृतिक साधन र स्रोतको गहिरो अध्ययन गरेर उपयोग गर्नुपर्छ। यसका लागि बाह्य पूँजी नभई स्वदेशी लगानीमा गर्नुपर्छ। सर्वसाधारणलाई पनि लगानीका लागि वातावरण बनाउनुपर्छ। यसो गर्दा स्वरोजगार हुनेको संख्यामा वृद्धि हुन्छ। रोजगारीका लागि विदेश जाने स्वतः घट्छन। विदेश नै पठाउने हो भने जि टु जी सम्झौता गरेर पठाउनुपर्छ। अरु आकर्षक गन्तव्य पनि खोजी गर्नुपर्छ। 

    गंगा राना / मलेसिया
  • प्रतिनिधसभा र प्रदेशसभा चुनावमा पाएको उपलब्धी नेपाली कम्युनिष्ट इतिहासमा दोहोरिन मुस्किल छ। साधारण बहुमत समेत ल्याउन नसकिरहेका बेला यो परिणाम नेपाली कम्युनिस्ट आन्दोलनको उपलब्धि ऐतिहासिक हो। आपसी झगडामा वाम गठबन्धनले यो अवसर गुमाए भने नेपाली नागरिकले यिनीहरुलाई कहिल्यै माफी दिने छैनन। ५ वर्ष भित्र नेपाली नागरिकले शासन प्रणालीमा सुधार र देशको भौतिक तथा आर्थिक बिकासमा परिवर्तनको आभास पाउनुपर्छ। 

    अनमोल श्रेष्ठ / दुवई
  • भर्खर मात्र देश संविधान कार्यान्वयनको बाटोमा अगाडि बढेको छ। प्रतिनिधीसभा र प्रदेशसभाको चुनाव भर्खरै सम्पन्न भएको छ। अब स्थायी सरकार बन्छ भन्ने विश्वास धेरै नागरिकलाई छ। विकास गर्न ५ वर्षे स्थायी सरकार बन्नुपर्छ। आशा छ, वाम गठबन्धनले ५ वर्षका लागि सरकार बनाउँछ। विदेशमा भएका युवालाई तत्कालै देशमा नै रोजगारीको सुनिश्चितता गर्न गाह्रो छ। किनभने अब बन्ने केन्द्रीय सरकारको काँधमा काम धेरै छ। संघीयता सम्बन्धी बिमतीहरु मिलाउन समय लाग्छ। प्रान्तिय सरकारले विदेशिएका लाखौं युवालाई विकास र समृद्धिको ठाउँमा योग्यता अनुसार लगाउन सक्नुपर्छ। नेपाली युवाको कमजोरी यौटै छ, विदेशमा घण्टौं खट्ने, तर स्वदेशमा राम्रो काम गर्न नचाहने। यो परिपाटीको अन्त्य हुन चीनको जस्तो कम्युनिष्ट सरकारको आवश्यक छ । चीनमा इन्जिनियरले तारजाली ग्याबिन भर्छ। तर नेपालको सवओभरसियरले ढुंगा समेत छुँदैन । अनि, कसरी देश विकास हुन्छ र रोजगारी पाइन्छ। देशभित्र रोजगार सिर्जना गर्न चार वटा वादको अन्त्य हुन जरुरी छ, नातावाद, कृपावाद, भ्रष्टवाद र ठगवाद। 

    यम श्रेष्ठ संगीतप्रेमी / मलेसिया
  • मेरो मनमा लाग्छ म परिश्रम गर्छु र अगाडि बढ्छु तर सोचेको जस्तो सजिलो छैन यहाँ जीवन।

    पदमबहादुर खत्रि / दोहा, कतार
सबै हेर्नुहोस