MENU

विशेष

युएईमा अस्पताल पुगेर पनि उपचार पाएनन् जीवनले, रेखदेख गर्न नेपालबाट भाइ आउँदै

उमाकान्त पाण्डे/उज्यालो । 

युएई, पुस १७ - फराकिलो बाटो । सय किलोमिटर प्रतीघण्टा दौडिने सवारी साधन । त्यही दौडिरहेको गाडीले अचानक ठक्कर दियो भने के होला ! 

ज्यानै गए त दुःख लुकायो भन्न सकिएला । तर त्यसो भएन भने । अनि उपचार पनि नपाउने अवस्था आयो भने ! 

कल्पना गरिनसक्नु हुन्छ । 

यी सबै भोगाई झापाका जीवन रानाका हुन् । 

नौ वर्ष पहिले रोजगारीका लागि युएई आएका झापाको सुरुङ्गा ३ का जीवन राना गएको हप्ता अचानक दुर्घटनामा परेपछि यस्तो भोग्न बाध्य हुनुहुन्छ । त्यही दुर्घटनाले जीवनलाई मरनको अवस्थामा सारजाहमा रहेको कुवेती अस्पतालको अर्थोपेडी वार्डमा पुर्‍यायो । ढाडको हड्डी भाँचिएको, हात खुट्टा सग्ला रहेनन् । 

जीवन रसअलखेमामा रहेको रोटाना सेक्युरिटी कम्पनी मार्फत सारजाहको अन्सार मल नजिकैको अग्लो टावरमा चौकिदारी गर्नुहुन्थ्यो । 

अस्पतालमा ढलिरहेका जीवनलाई चोटको पीडा कति होला ! अनुमान गर्न गाह्रो छैन । तर त्यो भन्दा धेरै पीडा अभावको छ । उपचारका लागि चाहिने खर्च कसरी जुटाउने भन्ने छ । उपाय छैन । छ त केवल सहयोगको आश मात्रै बाँकी छ । 

अस्पतालले उपचारमा माटो रकम चाहिने जानकारी गराइसकेको छ । सात देखी दश लाख रुपैयाँ लाग्ने बताएको एनआरएन युएईका उपाध्यक्ष रमेश श्रेष्ठले बताउनुभयो ।

कम्पनीले कुनै वास्ता गरेको छैन । अस्पताल पुगेको एक हप्ता बित्दा पनि खर्च जुटाउन नसक्दा उपचार सुरु हुन सकेको छैन ।

यो खबर परिवारले थाहा पाइसकेको छ । परदेशमा दाइको यो अवस्था सुनेपछि भाइ सरोज युएई आउने तयारीमा छन् । एनआरएन युएईको सहयोगमा भिजिट भिसामा आएर दाइको रेखदेख गर्न आउन लागेका हुन् । 

जीवनलाई भेट्न साथीभाइ र यहाँ रहेका विभिन्न नेपाली संघसंस्थाका प्रतिनिधी पुगेका छन् । उहाँलाई भेटेपछि सहयोग गर्ने बताएका छन् ।परिवार उपचार खर्च जुटाउन सक्ने अवस्थामा छैनन् । ३२ वर्षीय जीवनको घरमा श्रीमती सँगै १६ महिने छोरी छन् । 

जीवनको बाँकी जीवनको आशा नै तिनै सहयोगीहरु छन् । 

 

प्रतिक्रिया दिनुहोस

सम्बन्धित समाग्रीहरु

सबै हेर्नुहोस

विशेष

समाचार

  • गुल्मीमा रक्त संचार केन्द्रका लागि गुल्मी समाज युकेले गर्‍यो सहयोग

    गुल्मी, फागुन ९ – गुल्मी जिल्ला समाज युकेले जिल्लाका दुई संस्थाहरुलाई १२ लाख रुपैयाँ सहयोग गरेको छ । समाजले नेपाल रेडक्रस सोसाइटी जिल्ला शाखा गुल्मीको रक्त संचार केन्द्र स्थापनाको लागि नौ लाख र अपांगताको क्षेत्रमा काम गर्नका लागि आशा अपाङ्ग केन्द्रलाई तीन लाख रुपैयाँ सहयोग गरेको हो ।

  • सिन्धुपाल्चोकमा विद्यालय अभिमूखीकरण

    रीनाश्रेष्ठ/सिन्धुपाल्चोक, उज्यालो । सिन्धुपाल्चोक, फाल्गुण ८ — सिन्धुपाल्चोकको स्याउलेस्थित सेतीदेवी माध्यमिक विद्यालयमा सुरक्षित बैदेशिक रोजगार सम्वन्धी विद्यालय अभिमूखीकरण कार्यक्रम सम्पन्न भएको छ ।

  • ​सप्तरीका राम सरदारको कतारमा मृत्यु

    अशोक कुमार साह/उज्यालो । सप्तरी, फागुन ८ – सप्तरीको जमुनी मधेपुरा–९ भथौलका राम सरदारको वेदैशिक रोजगारीको शिलशिलामा कतारमा ज्यान गएको छ । सरदारको गएको शुक्रबार कामबाट फर्किएर सुतिरहेको अवस्थामा ज्यान गएको परिवारले जनाएको छ ।

  • रामेछापमा वैदेशिक रोजगार सम्वन्धी अभिमुखिकरण

    सिर्जना बस्नेत/रामेछाप । रामेछाप, फागुन ८ – रामेछापको सदरमुकाम मन्थलीमा सुरक्षित वैदेशिक रोजगार सम्बन्धी एक दिने अभिमुखिकरण सम्पन्न भएको छ । चारघरे सेवा समिति रामपुरको आयोजनामा भएको अभिमुखिकरण कार्यक्रममा २१ जना प्रहरी जवानको सहभागिता थियो ।

पछिल्ला समाचारहरु
Notice, Press Release

मेरो कथा मेरो भोगाई थप सामाग्रीहरु

Download
Mobile App

मेरो पनि भन्नु छ

  • खनाइदैछ श्रम खाड़ीको देशमा, सबै सोच्छन सुन फल्छ विदेशमा, नेपालमा पैसा हैन श्रम सम्मानको खाँचोंछ, विदेशमा पसीना बग्दैछ तर मातृभूमि बाझो छ।

    राकेश लुइटेल / भक्तपुर
  • हामी नेपाली कामकालागि खाडी जान्छौं । जहाँ जान सरकारले फ्रिः भिसा फ्रिःटिकटको व्यवस्था गरेको छ। तर म्यानपावरले ठगि गरि धेरै पैसा लिने गरेको छ। हामीहरुलाई विदेश पठाउन सरकारले नै व्यवस्था गरे हुदैन र? यदि यसो गरेमा धेरै नेपालीहरु ठगिबाट जोगिने थिए कि?

    रुद्रबहादुर बिक/ दाङ
  • आफ्नै देशमा रोजगारिको ग्यारेन्टी गर्न सक्दैन नेपाल सरकारले ।  त्यसैको फलस्वरुप लाखौं यूवा परदेशिन बाध्य भएकाछन्।  तर परदेशमा पनि अरु देशका नागरिकलाई झैं हेर्दैनन संबन्धित कम्पनिहरुले। तलव देखि लिएर बस्ने ठाउँ सम्ममा गिराएको हुन्छ नेपाली कामदारलाई। एउटै कम्पनीमा उस्तै काम, अझै भन्ने हो भने अरु देशका कामदार दक्ष नभए पनि तलब भनेजस्तै हुन्छ। नेपाली कामदार दक्ष नै होस् तर हेपिनैरहेको देखेकोछुँ । तर हाम्रो बिलौना कस्ले हेर्ने? कस्ले सुनिदिने? नेपाली दूतावासमा न्याय खोज्न गयो, उतै दलाल भेटिन्छन्। उल्टै हाम्रै गल्ती देखाउछन्।  प्रधानमन्त्री ज्यु भ्याए सम्म साउदी, कतार, मलेसिया आएर संबन्धित निकायसँग जोडिनुस्।    

    बिष्णु धिताल/ गोर्खा (हाल मलेसिया)
  • परदेशि भएर बाच्नु भनेको आफ्नो बाल बच्चाको भबिष्य बिगार्नु रैछ। आज म घरबाट हिडेको २० बर्ष भयो। दिन बित्न केहि बेर लागेन तर पछाडि फर्कि हेर्दा जहाँ को त्यही देख्दछु। यतिका बर्ष पदेशमा बसेर पनि कुनै कुराको परिवर्तन भएन।

    तुल मगर/ बर्दघाट, परासि (हाल दुवई)
सबै हेर्नुहोस