MENU

विशेष

एक वर्षमा २५ नेपालीले कुवेतमा ज्यान गुमाए, मृत्यु हुनेको संख्या पोहोरभन्दा कम

नैनकला राई/कुवेत ।

पुस १९ – एक वर्षको अवधिमा २५ जना नेपाली कामदारले कुवेतमा ज्यान गुमाएका छन् । सन् २०१६ को एक वर्षको अवधिमा कुवेतलाई कर्मथलो बनाउँदै आएकामध्ये २५ जनाले ज्यान गुमाएका हुन् ।

ज्यान गुमाउनेमा १८ पुरुष र सात जना महिला छन् । हृदयघात, मस्तिष्क पक्षघातजस्ता प्राकृतिक मृत्यु तथा विभिन्न रोगका कारण नौ जना पुरुष र तीन जना महिलाले ज्यान गुमाएका छन । त्यस्तै सडक दुर्घटनामा पाँच जना पुरुष र एकजना महिलाको मृत्यु भएको छ । रोजगारीका लागि कुवेतमा नै रहेका बेला चार जना पुरुष र दुई जना महिलाले आत्महत्या गरेका छन् । त्यस्तै, एकजना सुत्केरीले ज्यान गुमाएको नेपाली दूतावास कुवेतका सहचारी मनोज कुमार सिंहले जानकारी दिनुभयो । 

दूतावासको तथ्याङ्क अनुसार सन् २०१० देखी २०१५ सम्ममा दुई सय २७ जना नेपाली कामदारको विभिन्न कारणले निधन भएको थियो । गएको वर्ष सन् २०१५ को तुलनामा यो वर्ष मृत्यु हुनेको संख्या घटेको तथ्याङ्कले देखाएको छ । सन् २०१५ मा ४५ जना नेपाली कामदारले कुवेतमा ज्यान गुमाएको थिए । 

तथ्याङ्कलाई हेर्दा औसतमा ज्यान गुमाउने नेपालीको संख्या घट्दै गएको देखिएको छ । कामदारलाई ट्राफिक नियमको ज्ञान र डिप्रेसनबाट जोगिन जनचेतना बढेका कारण मृत्युदर घटेको सहचारी सिंहले बताउनुभयो । नयाँ कामदारलाई सम्बन्धित देशको नियम कानुनका साथै काम र मौसमको बारेमा जानकारी दिन सके डिप्रेसनबाट जोगिने र आउँदो दिनमा कामदार आफंै सचेत हुनुपर्ने उहाँले बताउनुभयो । मौसम अनुकुल खानपिनमा ध्यान दिए मृत्युदर कम हुने उहाँको भनाई छ । 

कुवेतमा ६० हजार भन्दा धेरै नेपाली कामदार कार्यरत छन् । तीमध्ये झण्डै आधा नेपाली कामदार घरेलु कामदारको रुपमा कार्यरत छन् । 

सन् २०१७ को पहिलो दिन मोरङका जीवन भट्टराईले पनि ज्यान गुमाएका छन् । एउटै कम्पनीमा काम गर्ने रसुवाका राजेश ग्यावाले चक्कु प्रहार गरी जीवनको हत्या गरेका थिए । घटनाका बारेमा कुवेत प्रहरीले नेपाली दूतावासालाई जानकारी गराएको छ । 

प्रतिक्रिया दिनुहोस

सम्बन्धित समाग्रीहरु

सबै हेर्नुहोस

विशेष

समाचार

पछिल्ला समाचारहरु
Notice, Press Release

मेरो कथा मेरो भोगाई थप सामाग्रीहरु

Download
Mobile App

मेरो पनि भन्नु छ

  • आफ्नै देशमा रोजगारिको ग्यारेन्टी गर्न सक्दैन नेपाल सरकारले ।  त्यसैको फलस्वरुप लाखौं यूवा परदेशिन बाध्य भएकाछन्।  तर परदेशमा पनि अरु देशका नागरिकलाई झैं हेर्दैनन संबन्धित कम्पनिहरुले। तलव देखि लिएर बस्ने ठाउँ सम्ममा गिराएको हुन्छ नेपाली कामदारलाई। एउटै कम्पनीमा उस्तै काम, अझै भन्ने हो भने अरु देशका कामदार दक्ष नभए पनि तलब भनेजस्तै हुन्छ। नेपाली कामदार दक्ष नै होस् तर हेपिनैरहेको देखेकोछुँ । तर हाम्रो बिलौना कस्ले हेर्ने? कस्ले सुनिदिने? नेपाली दूतावासमा न्याय खोज्न गयो, उतै दलाल भेटिन्छन्। उल्टै हाम्रै गल्ती देखाउछन्।  प्रधानमन्त्री ज्यु भ्याए सम्म साउदी, कतार, मलेसिया आएर संबन्धित निकायसँग जोडिनुस्।    

    बिष्णु धिताल/ गोर्खा (हाल मलेसिया)
  • परदेशि भएर बाच्नु भनेको आफ्नो बाल बच्चाको भबिष्य बिगार्नु रैछ। आज म घरबाट हिडेको २० बर्ष भयो। दिन बित्न केहि बेर लागेन तर पछाडि फर्कि हेर्दा जहाँ को त्यही देख्दछु। यतिका बर्ष पदेशमा बसेर पनि कुनै कुराको परिवर्तन भएन।

    तुल मगर/ बर्दघाट, परासि (हाल दुवई)
  • विदेश जाने सोच्नु भएका साथिहरु कृपया कुनै पनि देश जानु भन्दा अगाडी त्यस देशको रहनसहन, भेषभुषा, धर्म, भाषा, वातावरण र काम गर्न जान लागेको कम्पनी नयाँ होकी पुरानो ! यस्ता कुरा राम्ररी बुझ्नुहोला। यदि नयाँ कम्पनी हो भने कामदार कति छन त्यस्ता कुरा पनि ध्यान दिनु पर्छ। विदेशीएका मध्य धेरैले भनेको काम नपाउनु, भने जति पैसा नपाउने भनेका यस्तै नयाँ कम्पनीहरु हुन। त्यसैले जसरी विदेश जान गाह्रो छ, त्यसको दश गुणा स्वदेश फर्कन छ। त्यसैले यदि जानु हुन्छ भने शाहस बोकेर जानुहोला। जस्तो सुकै काम गर्न सक्छु भन्न सक्ने मात्र जानु होला। विदेशमा सजिलो काम भन्ने हुदैन। अत्यन्तै गाह्रो हुन्छ। गए पछि तुरुन्त फर्कन सकिन्न। यदि फर्किहाले पनि लगानी डुब्छ। बरु त्यो लगानी नेपालमा गर्नुहोस। त्यहि लाभदायक हुनेछ। 

    हरि थापा/ भेड्पु दोलखा (हाल मलेसिया)
  • समस्या त धेरै छन् तर समस्यामध्ये मुल समस्या भनेको यो परदेशमा समयमा तलब नपाउने तलब पाए पनि आफूले गरेको कामको पुरा नपाउने।  साथै कामदारको लागि कम्पनीले दिने खाना अनि बस्ने ठाँउ राम्रो नहुनु। अनि मेरो आफ्नै अनुभवमा भन्नु पर्दा अर्को समस्या हामी आफैमा पनि हुन्छ। जस्तै कि आउने देशको भाषा, नियम कानुन, कामको बारेमा राम्रो जानकारी नहुनु। त्यसैले वैदेशिक रोजगारीमा आउनु भन्दा पहिला आफू जाने देशको बारेमा केही न केही जानकारीहरु हुनै पर्ने रैछ।

    राज कुमार तामाङ /अबुधाबी,युएई
सबै हेर्नुहोस