MENU

विशेष

एक वर्षमा २५ नेपालीले कुवेतमा ज्यान गुमाए, मृत्यु हुनेको संख्या पोहोरभन्दा कम

नैनकला राई/कुवेत ।

पुस १९ – एक वर्षको अवधिमा २५ जना नेपाली कामदारले कुवेतमा ज्यान गुमाएका छन् । सन् २०१६ को एक वर्षको अवधिमा कुवेतलाई कर्मथलो बनाउँदै आएकामध्ये २५ जनाले ज्यान गुमाएका हुन् ।

ज्यान गुमाउनेमा १८ पुरुष र सात जना महिला छन् । हृदयघात, मस्तिष्क पक्षघातजस्ता प्राकृतिक मृत्यु तथा विभिन्न रोगका कारण नौ जना पुरुष र तीन जना महिलाले ज्यान गुमाएका छन । त्यस्तै सडक दुर्घटनामा पाँच जना पुरुष र एकजना महिलाको मृत्यु भएको छ । रोजगारीका लागि कुवेतमा नै रहेका बेला चार जना पुरुष र दुई जना महिलाले आत्महत्या गरेका छन् । त्यस्तै, एकजना सुत्केरीले ज्यान गुमाएको नेपाली दूतावास कुवेतका सहचारी मनोज कुमार सिंहले जानकारी दिनुभयो । 

दूतावासको तथ्याङ्क अनुसार सन् २०१० देखी २०१५ सम्ममा दुई सय २७ जना नेपाली कामदारको विभिन्न कारणले निधन भएको थियो । गएको वर्ष सन् २०१५ को तुलनामा यो वर्ष मृत्यु हुनेको संख्या घटेको तथ्याङ्कले देखाएको छ । सन् २०१५ मा ४५ जना नेपाली कामदारले कुवेतमा ज्यान गुमाएको थिए । 

तथ्याङ्कलाई हेर्दा औसतमा ज्यान गुमाउने नेपालीको संख्या घट्दै गएको देखिएको छ । कामदारलाई ट्राफिक नियमको ज्ञान र डिप्रेसनबाट जोगिन जनचेतना बढेका कारण मृत्युदर घटेको सहचारी सिंहले बताउनुभयो । नयाँ कामदारलाई सम्बन्धित देशको नियम कानुनका साथै काम र मौसमको बारेमा जानकारी दिन सके डिप्रेसनबाट जोगिने र आउँदो दिनमा कामदार आफंै सचेत हुनुपर्ने उहाँले बताउनुभयो । मौसम अनुकुल खानपिनमा ध्यान दिए मृत्युदर कम हुने उहाँको भनाई छ । 

कुवेतमा ६० हजार भन्दा धेरै नेपाली कामदार कार्यरत छन् । तीमध्ये झण्डै आधा नेपाली कामदार घरेलु कामदारको रुपमा कार्यरत छन् । 

सन् २०१७ को पहिलो दिन मोरङका जीवन भट्टराईले पनि ज्यान गुमाएका छन् । एउटै कम्पनीमा काम गर्ने रसुवाका राजेश ग्यावाले चक्कु प्रहार गरी जीवनको हत्या गरेका थिए । घटनाका बारेमा कुवेत प्रहरीले नेपाली दूतावासालाई जानकारी गराएको छ । 

प्रतिक्रिया दिनुहोस

सम्बन्धित समाग्रीहरु

  • विदेशको कमाई : खाइलाइ टुप्पी हल्लाई (भिडियो सहित)

    तर साउदीको बसाइ उहाँले सोचे जस्तो पटक्कै भएन । खानका लागि ठिक्क पारेको भात कागले खाइदियो । अनि, भात खाएर उड्ने कागसँगै रमेशका सपना पनि उडे ।

  • गुनासो सुन्न जोहोरबारु पुगेको दूतावासको टोलीलाई कामदारको प्रश्नै प्रश्न

    अन्तरक्रियामा उठेका जिज्ञासाको जवाफ दिँदै कार्यवाहक राजदूत कुमारराज खरेलले सूचना दिने किसिमका कार्यक्रम आउँदो दिनमा आयोजना गर्ने बताउनुभयो । पीडित कामदारले दूतावासमा उजुरी दिए समस्या समाधान गर्न सहयोग गर्ने पनि उहाँले बताउनुभयो ।

  • ​‘मेसिनमा बालुवासँगै पेलिएर पनि बाँचे’

    ‘काम गर्दागर्दै बालुवा पेल्ने मेसिनमा परेँ । एकछिन त बालुवासँगै पेलिएँ । मेसिनले तल फ्याँकिदियो,’ पुष्प लामो सास तान्दै भन्नुहुन्छ, ‘दाहिने गालापट्टीको भाग मज्जाले बजारियो । बेस्सरी चिच्याएँ, त्यसपछि के भयो थाहा पाइन,’ पुष्पलाई नौ वर्षअघिको दुर्घट्ना सम्झँदा अहिले पनि नमज्जाले दुखिरहेको थियो ।

  • पठाउने म्यानपावर नै बेपत्ता भयो, छोरो कसरी भेटिएला ?

    दुई दिनपछि पैसा पठाउँछु भनेर फोन राखेको छोराले दुई वर्ष बित्दा पनि फोनसमेत नगरेपछि सिरहाका करिचन चमारको मन ठेगानमा छैन । करिचनका छोरा विशेश्वर महरा झण्डै सात वर्षअघि मलेसिया जानुभएको थियो ।

सबै हेर्नुहोस

विशेष

समाचार

पछिल्ला समाचारहरु
Notice, Press Release

मेरो कथा मेरो भोगाई थप सामाग्रीहरु

Download
Mobile App

मेरो पनि भन्नु छ

  • खासै त समस्या छैन तर यसो जानेको कुरो गरुम् भनेर मेरो अनुभव यस्तो छः -भाषाको समस्या,  -भनेको काम नभइ अर्को काममा लगाउने, -कम्पनी राम्रो पर्‍यो भने ठिकै हुन्छ खराब पर्‍यो भने बर्बाद नै हुन्छ, -तोकेको सेलरी भन्दा कम, -यदि पहिलो चोटि विदेश हिड्नु हुदैछ भने अलिकती भए पनि भाषा जान्नुहोस्

    अबिर मान लिम्बु / साउदी अरब
  • हामीहरूलाई मलेसिया आएको ३ महिना भयो। हामीहरूले सम्झौता अनुसार  तलब पाएका छैनौं। काम अनुसार पैसा पाएका छैनौं। बरू उल्टै पैसा पनि काट्यो। हामीहरू लालधनुष म्यानपावरबाट आएका हौं। हामीहरू यहाँ बाङ्गी प्लासटिक टेक्निक कम्पनीमा  आएका छौं। हामीहरू २७ जनाको समुह छ। सबैको ५०० को दरले पैसा काटिरहेको छ। हामीहरू नेपालमा एक लाख ३० हजार तिरेर आएका हौं। कम्पनीलाई गुनासो गर्दा त्यो पैसा नेपालकै म्यानपावरले लिन्छ र यहाँको नेपाली दलालले खान्छन् भन्छ।  पसिना चुहाएर काम गर्छौं हामीहरू पैसा खान्छन् यीनीहरू। हामीहरूको यो ठूलो समस्या हो यो कुरा सरकारी निकायसम्म पुगोस् भन्ने हामीहरू आश राखेका छौं।

    दुर्गानन्द मंडल / सेलेङगर , मलेसिया
  • कामदारको सुरक्षा गर्छु भनेर त बोल्ने मात्रै हुन् । काम कसैले गर्दैनन् । मलाई नै काठमाडौको म्यानपावरको बुटवलमा रहेको शाखाले आजभन्दा २ महिना अघि एक लाख १० हजार लिएर इलेक्ट्रिकल हेल्पर भनेर कतार पठायो । तर कतार पुगेपछि मैले भनेको काम र तलब पाईन् । म्यानपावर र सरकारी निकायले एक अर्कालाइ दोष लगाएर तर्किन खोज्छन् । म्यानपावर कहिले जिम्मेवार हुने अनि सरकारी निकायले कामदारलाई परेको पीडा कहिले बुझ्ने ? 

    ठाकुरप्रसाद तिवारी
  • कामदारको अवस्था नाजुक रहेका बेलामा दिवस मनाउनु र कामदारका अधिकारका कुरा गर्नुको कुनै अर्थ छैन । उहाँले हजारौ नेपली कामदार जो आफ्नो अधिकार नपाएर खडिको तातो मरुभुमी मा घोडाले खाने चना खानाको रुपमा खादै रगतको पसिना बगाउदै छन । तर न त भने बमोजीम तलब पाउछन, न त करार अबधि मा मेनपावरलाई बुझाएको ऋणको चर्को ब्याजनै तिर्न सक्छन ? फर्केर आउदा न त घर रहन्छ न जग्गा ? यस्तो अबस्थामा दिबस मनाउनु ति पिडित कामदारको पिडामा उत्सब मनाउनु हो ।

    ​दिलु घर्तीमगर
सबै हेर्नुहोस