MENU

विशेष

छिनमै २० लाख कमाउन खोज्दा १० लाख यसरी फुत्कियो

उजिर कार्की/उज्यालो । 

काठमाडौं, पुस २० - लमजुङको बेंसीसहर घर भै कामाडौंको बसुन्धरा बस्ने मिनमाया तामाङले वर्षौं मलेसिया बस्दापनि कमाउन नसकेको रकम केही मिनेटमै कमाउने सपना देखिन् । यो सपना देखाएका थिए सिन्धुपाल्चोकको कर्थली ६ का ३३ वर्षीय लक्ष्य भन्ने नारायण बहादुर भण्डारी र उनकै गाउँले भाइ २३ वर्षीय सरोज भण्डारीले । 

मिनमायाका श्रीमानसँग नारायणको ६ महिना पहिले मलेसियाको केलाङमा सामान्य चिनजान भएको थियो । मिनमाया र उनका श्रीमान् मलेसियामा रोजगारी गर्छन् । नारायण पनि ६ महिना अघि रोजगारीका लागि मलेसिया गएका थिए । तर जाँदाजाँदै पासपोर्ट हराएपछि नारायणलाई कम्पनीले एक महिना नपुग्दै नेपाल फर्काइदियो । 

नेपाल फर्किएपछि नारायणले पैसा कमाउने उही गलत धन्दा थाले, डलरसित नेपाली रुपैयाँ साट्ने । यस्तो अवैधानिक धन्दा यसअघि पनि नारायणले गरेका थिए । यस पटक भने नारायणका काका भतिजको निसानामा परे मिनमाया दम्पती । 

नारायणले केही दिन अघिदेखी मिनमायाका श्रीमानलाई फोन गरिरहेका थिए । सामान्य चिनजान भएका नारायणले उनीसितको कुराकानी पछि फसाउन सकिने अनुमान लगाए र निरन्तर फोन गर्न थाले । आफूसँग १९ हजार डलर भएको र साटिदिन आग्रह गरे । १० लाख रुपैयाँमा १९ हजार डलर पाउने भएपछि मिनमाया दम्पती लोभिए । अहिलेको सटही दर अनुसार १९ हजार अमेरिकी डलरको झण्डै २० लाख ५० हजार रुपैयाँ हुन्छ । 

बिना परिश्रम, बिना लगानी छोटो समयमा १० लाख रुपैयाँ बढि नाफा देखेपछि मिनमाया दम्पती पनि पैसा साट्न आतुर भए । तर मिनमायाका श्रीमानको पुस १६ गते मलेसियाको ‘फ्लाइट’ थियो । आफू जाने भएपछि उनले मिनमायालाई १० लाख रुपैयाँ लिएर जान नारायणलाई भेट्न भनेका थिए । उनैले नारायणसँगको कुरा मिलाइसकेका थिए । १९ हजार डलरमा १० लाख रुपैयाँ साट्ने । 

पुस १७ गते मिनमाया दोब्बर पैसा ल्याउने उद्देश्य सहित १० लाख रुपैयाँको पोको बोकेर एक जना आफन्तसित ललितपुरको ग्वार्को पुगिन् । त्यहीँ आएका थिए नारायण र उनका गाउँले भाइ सरोज । पहिल्यै दररेटको कुरा भैसकेकाले दुबै पक्ष पैसा साटेर छिट्टै फर्किन आतुर थिए । काठमाडौंको ग्वार्को चोक नजिकै १५/२० मिनेट उनीहरुको कुराकानी भयो । अपरान्हको तीन बजिसकेको थियो । 

नारायण र सरोजले रुमालमा पोको पारेका डलरका बिटा पल्टाएर देखाए । बिटाको छेउ छेउमा ५० का नोट र बीचमा १ का नोट राखिएको मिनमायालाई पत्तै थिएन । मिनमायाले संका व्यक्त नगर्दै सरोजले आ-आफ्नो नोट गन्न प्रस्ताव गरे । तर मिनमायाले जवाफ नदिँदै नारायणले भने ‘बिच सडकमा यति धेरै पैसा नगनौं ।’ 

१० लाख रुपैयाँ गन्नु पर्ने भएपछि मिनमायाले पनि सहमती जनाइन् । सरोज र नारायणले पहिल्यै डलर पल्टाई पल्टाई देखाएकाले मिनमायाले ठगिन्छु भन्ने कल्पना पनि गरेकी थिइनन् । उनीहरुले ढुक्क भएर पैसाको पोको साटासाट गरे । 

पैसा साट्ना साथ सरोज र नारायण बाटो लागे । उनीहरु गएपछि भने मिनमायाले सडक छेउमै पैसाको पोको खोलिन् र नोट पल्टाउन थालिन् । अनि मिनमाया छाँगाबाट खसे झैं भइन् । जब पोकाभीत्र एक डलरका नोटहरु फेला परे । तीनवटा ५० का र २ सय ८८ वटा १ डलरका नोट मात्रै थिए ।

त्यसपछि मिनमाया नारायण र सारोजलाई खोज्दै उनीहरु गएतिरै लागिन् । केही पर पुगेपछि बस चढ्न लागेका नारायणलाई फेला पारिन् । त्यसपछि चिच्याउँदै सहयोग मागिन् । सादा पोशाकमा रहेका प्रहरीले नारायणलाई पाँच लाख रुपैयाँ सहित समाते । तर सरोज ५ लाख रुपैयाँ लिएर भाग्न सफल भए ।

नारायण ललितपुर प्रहरीको फन्दामा परेपनि सरोज फरार छन् । मिनमाया दम्पतीलाई पनि “नाफा खोज्ने चुत्थो, साँउ पनि फुत्को” भनेझैं भयो । अवैध धन्दा गरेर छिनमै १० लाख हात पार्ने सपना चकनाचुर भयो । यसरी रकम साट्नु गैर कानूनी हो ।

नारायणले पहिले पनि डलर साटेर ठगेका थिए 

झण्डै दुई वर्ष पहिले नारायणघाटमा पूर्वका एक युवालाई चार हजार डलर छ भनेर लोभ देखाएका थिए नारायणले । तर ती युवाबाट एक लाख हात पारेर डलर नदिई भाग्न सफल भएको नारायणको बयान छ । उनी भन्छन् ‘त्यहाँ ठग्न सफल भएपछि फेरिपनि यहि काम गर्न मन लाग्यो ।’ 

अवैध रुपमा डलरसित रुपैयाँ साट्ने धन्दाले २०७२ सालमा पनि निरन्तरता पायो । २०७२ साल भदौ २५ गते ललितपुरमा डलरसित रुपैयाँ साटेर ठग्न लाग्दा भने उनी समातिएका थिए । तीन सय ४० अमेरिकी डलर सहित समातिएका नारायणलाई प्रहरीले राजश्व अनुसन्धान विभाग हरिहर भवन ललितपुरमा पठाएको थियो । विदेशी विनिमय (नियमित) गर्ने ऐन, २०१९ अनुसार उनलाई एक लाख ५० हजार रुपैयाँ धरौटीमा छाडिएको थियो । 

धरौटी बुझाएर छुटेका नारायण रोजगारीका लागि मलेसिया गएपनि एक महिनामै फर्किए । अनि, पुरानै अवैध धन्दालाई निरन्तरता दिन खोज्दा फेरि फन्दामा परेका हुन् । 

 

प्रतिक्रिया दिनुहोस

सम्बन्धित समाग्रीहरु

सबै हेर्नुहोस

विशेष

समाचार

पछिल्ला समाचारहरु
Notice, Press Release

मेरो कथा मेरो भोगाई थप सामाग्रीहरु

Download
Mobile App

मेरो पनि भन्नु छ

  • आफ्नै देशमा रोजगारिको ग्यारेन्टी गर्न सक्दैन नेपाल सरकारले ।  त्यसैको फलस्वरुप लाखौं यूवा परदेशिन बाध्य भएकाछन्।  तर परदेशमा पनि अरु देशका नागरिकलाई झैं हेर्दैनन संबन्धित कम्पनिहरुले। तलव देखि लिएर बस्ने ठाउँ सम्ममा गिराएको हुन्छ नेपाली कामदारलाई। एउटै कम्पनीमा उस्तै काम, अझै भन्ने हो भने अरु देशका कामदार दक्ष नभए पनि तलब भनेजस्तै हुन्छ। नेपाली कामदार दक्ष नै होस् तर हेपिनैरहेको देखेकोछुँ । तर हाम्रो बिलौना कस्ले हेर्ने? कस्ले सुनिदिने? नेपाली दूतावासमा न्याय खोज्न गयो, उतै दलाल भेटिन्छन्। उल्टै हाम्रै गल्ती देखाउछन्।  प्रधानमन्त्री ज्यु भ्याए सम्म साउदी, कतार, मलेसिया आएर संबन्धित निकायसँग जोडिनुस्।    

    बिष्णु धिताल/ गोर्खा (हाल मलेसिया)
  • परदेशि भएर बाच्नु भनेको आफ्नो बाल बच्चाको भबिष्य बिगार्नु रैछ। आज म घरबाट हिडेको २० बर्ष भयो। दिन बित्न केहि बेर लागेन तर पछाडि फर्कि हेर्दा जहाँ को त्यही देख्दछु। यतिका बर्ष पदेशमा बसेर पनि कुनै कुराको परिवर्तन भएन।

    तुल मगर/ बर्दघाट, परासि (हाल दुवई)
  • विदेश जाने सोच्नु भएका साथिहरु कृपया कुनै पनि देश जानु भन्दा अगाडी त्यस देशको रहनसहन, भेषभुषा, धर्म, भाषा, वातावरण र काम गर्न जान लागेको कम्पनी नयाँ होकी पुरानो ! यस्ता कुरा राम्ररी बुझ्नुहोला। यदि नयाँ कम्पनी हो भने कामदार कति छन त्यस्ता कुरा पनि ध्यान दिनु पर्छ। विदेशीएका मध्य धेरैले भनेको काम नपाउनु, भने जति पैसा नपाउने भनेका यस्तै नयाँ कम्पनीहरु हुन। त्यसैले जसरी विदेश जान गाह्रो छ, त्यसको दश गुणा स्वदेश फर्कन छ। त्यसैले यदि जानु हुन्छ भने शाहस बोकेर जानुहोला। जस्तो सुकै काम गर्न सक्छु भन्न सक्ने मात्र जानु होला। विदेशमा सजिलो काम भन्ने हुदैन। अत्यन्तै गाह्रो हुन्छ। गए पछि तुरुन्त फर्कन सकिन्न। यदि फर्किहाले पनि लगानी डुब्छ। बरु त्यो लगानी नेपालमा गर्नुहोस। त्यहि लाभदायक हुनेछ। 

    हरि थापा/ भेड्पु दोलखा (हाल मलेसिया)
  • समस्या त धेरै छन् तर समस्यामध्ये मुल समस्या भनेको यो परदेशमा समयमा तलब नपाउने तलब पाए पनि आफूले गरेको कामको पुरा नपाउने।  साथै कामदारको लागि कम्पनीले दिने खाना अनि बस्ने ठाँउ राम्रो नहुनु। अनि मेरो आफ्नै अनुभवमा भन्नु पर्दा अर्को समस्या हामी आफैमा पनि हुन्छ। जस्तै कि आउने देशको भाषा, नियम कानुन, कामको बारेमा राम्रो जानकारी नहुनु। त्यसैले वैदेशिक रोजगारीमा आउनु भन्दा पहिला आफू जाने देशको बारेमा केही न केही जानकारीहरु हुनै पर्ने रैछ।

    राज कुमार तामाङ /अबुधाबी,युएई
सबै हेर्नुहोस