MENU

विशेष

मलेसिया जाँदा अढाई लाख, फर्कंदा ५० हजार ऋण

बलराम भट्ट/मलेसिया । 

पुस २२ – कुनै समय मलेसियामा काम गर्न जाँदा ऋणमा फसेका धादिङको धुषा ७ का सानुबाबु सिलवाल अहिले गाउँको अब्बल कृषक बन्नुभएको छ । कृषि गर्ने पुरानो तरिका फेरेर उहाँले नयाँ किसिमले कृषि गर्न थाल्नुभएको छ । 

विदेशमा पाएको दुःखले स्वदेशमा नै केही गर्न सकिन्छ भन्ने उहाँको धारणा छ । विदेशमा जत्तिकै परिश्रम गर्ने हो भने स्वदेशमा धेरै आयस्ता गर्न सकिने उहाँले बताउनुभयो । 

विदेशका विषयमा सुनेको र आफूले प्रत्यक्ष भोगेको कुरा आकाश जमिनको फरक हुँदोरहेछ भन्ने सानुबाबुलाई लागेको छ । त्यै भोगाइ पछि आफ्नै ठाउँमा खेर गइरहेको स्रोत साधन सदुपयोग गरेर उहाँले व्यवसाय गर्ने सोच बनाउनुभयो । उहाँले भन्नुभयो, ‘सुरुमा नेपालमा नै व्यवसाय गर्नका लागि तनमन तयार बनाएँ । यही जाँगर चलाएर काम गर्छु भन्ने सोच र अठोट लिएँ ।’

तीन लाख रुपैयाँ ऋण लिएर आफ्नै खेतबारीमा बोडी, सिमी र टमाटर लगाउँदा पहिलो बाली राम्रैसँग भयो । अहिले दिनमा तीन क्विन्टल भन्दा बढि टमाटर बिक्रि हुन्छ । दैनिक एक क्विन्टल सिमि र त्यतिनै बोडी बजारमा जान्छ । सानुबाबुले राखेको हिसावकितावमा दैनिक आम्दानी १३ हजार भन्दा धेरै हुन्छ । 

सानुबाबुले यो भन्दा अझै ठूलो र फराकिलो ठाउँमा आधुनिक तरिकाले गर्ने सोच बनाउनुभएको छ । सँगै दुई जना युवालाई पनि काम दिने तयारी गरिरहनुभएको छ । उहाँले खेतीपातीबाटै मनग्य आम्दानी गर्न थालेपछि गाउँका धेरैजसो युवाहरु यसरी नै तरकारी खेतीमा आकर्षित भएका छन् ।

भरोसै भरोसामा मलेसिया पुगेका सानुबाबुलाई विदेश पुगेपछि मात्रै ठगिएको थाहा भयो । तर अहिले गाउँ फर्केर आफ्नै व्यवसाय गर्न थालेपछि उहाँ खुसी हुनुहुन्छ । उहाँले भन्नुभयो, ‘जसोतसो आफ्नै ठाउँमा आइपुगे, म यसमा नै खुसी छु । नेपालमै दुःख गर्छु, खानै नपाए पनि पासपोर्ट बोकेर दलालकोमा धाउँदिन ।’

मलेसियाका सास्ती 

झण्डै डेढ वर्ष अघि काठमाडौंको एक म्यानपावरलाई दुई लाख २५ हजार रुपैयाँ बुझाएर सानुबाबु मलेसिया पुग्नुभएको थियो । मलेसियाको सेलाङ्गोर राज्यमा रहेको नास्कमी कम्पनीमा काम गर्न पुगेका उहाँलाई हप्ता दिनमै वैदेशिक रोजगारीले विरक्त मात्रै बनाएन्, बाँच्न समेत सकस हुन थाल्यो । धेरै हप्ता बितिसक्दा पनि कम्पनीले नत काम दियो, नत पैसा नै । साथमा भएको केही पैसा पनि एयरपोर्टमै सकिएको थियो । 

सधंै एउटै कोठामा धेरै जना कोचेर राखिन्थ्यो । सानुबाबुसहित अरु कामदारलाई कैदीबन्दीको जस्तै व्यवहार गरिन्थ्यो । म्यानपावरले उनीहरुलाई मलेसियामा सप्लाई कम्पनीमा पठाएको थियो । ३५ दिन त्यसरी नै बिते । 

म्यानपावर उद्दार गर्न अग्रसर भएको थिएन् । कम्पनीले खाना दिन छाडेपछि उनीहरुले चिनारुहरुसित केही दिन मागेर खाए । अन्ततः गाउँकै साथीसँग ऋण काडेर ५० औं दिनमा उहाँ घर पुग्नुभयो । उहाँले मलेसिया जान म्यानपावरलाई बुझाएको दुई लाख २५ हजार रुपैयाँ अहिलेसम्म फिर्ता पाउनुभएको छैन् । 

प्रतिक्रिया दिनुहोस

सम्बन्धित समाग्रीहरु

  • काशीराम भन्छन्, छोरीले नेपाली बुझ्न छाडी, कसले नेपाल फर्काइदेला

    छोरीले फोन नगरेपछि काशीरामले यतैबाट त्यही नम्बरमा फोन गर्नुभयो तर अर्कै केटी नबुझ्ने भाषामा बोलेपछि उहाँलाई झनै छट्पटी भयो । के बोलेको बुझ्नु भएन तर छोरीलाई नेपाली नै बोल्न नसक्ने बनाइ सकेछन् कि क्या हो भनेर काशीराम छक्क पनि पर्नुभयो ।

  • मृत्यु, माफी र ‘ब्लडमनि’ को व्यथा !

    नवलपरासीको देवचुली बजारको सडक पूर्वको आकर्षक दुई तले घरको भुर्इंतलामा ३५ वर्षकी हरिमाया लामा आफ्नै टेलर्समा कपडा सिलाउँदै हुनुहुन्छ । अरुका कपडा सिलाउने हरिमायाको मन भने युएईमा काम गर्न गएका श्रीमान् रामबहादुर अचानक मारिएपछि २२ महिनादेखि छिया छिया भएर फाटेको छ ।

  • कमाई नभएपछि भागेर काम गर्छु भनेका गोविन्द मलेसियामै हराए

    ‘अब कम्पनी छोडेर भागेर काम गर्नुपर्यो’ त्यो भन्दा अघि काम बारे कुनै गुनासो नगरेका श्रीमानले एकाएक यस्तो कुरा गरेपछि हिरालाई झस्कायो । विदेशका नियमका बारेमा उहाँलाई त्यति धेरै थाहा थिएन । तर भागेर काम गर्नु चाहिँ अवैधानिक हो भन्ने थाहा थियो उहाँलाई ।

  • मलेसियामा हराएका रामबाबुले फोन गरेर भने–‘केटी नखोज्नु मैले बिहे गरिसकें’

    चार महिनादेखि हराएपनि छोराले फोन गर्छ भन्ने आशा मार्नुभएको थिएन रामसोमारी सोनारले । भयो पनि त्यस्तै । चार महिनादेखि हराएका छोरा रामबाबुले गएको शुक्रबार फोन गर्नुभएको छ ।

सबै हेर्नुहोस

विशेष

समाचार

पछिल्ला समाचारहरु
Notice, Press Release

मेरो कथा मेरो भोगाई थप सामाग्रीहरु

Download
Mobile App

मेरो पनि भन्नु छ

  • गतहप्तादेखि रहदै आएको राजनीतिक उथल-पुथल लम्बिने संकेत देखिदैछ। कतार नझुक्ने र साउदी अरब, युएई जसरी पनि झुकाउन पर्छ भन्ने मान्यतामा छन्। तर पनि युद्ध नभएको खण्डमा हामी नेपाली प्रबासिहरुलाई आत्तिनुपर्ने अवस्था छैन। तर सजग रहनुपर्ने अबश्य पनि छ। बजारमा सबै सामानहरु पनि सामान्य अवस्थामा छ। हामी सबै प्राथना गरौकि झण्डै साडेचार लाख नेपालीलाई रोजगारी दिन सफल भएको यो खाडीको सानो देश कतारले चाडै नै यस संकटबाट मुक्ति पाओस्।

    हरि प्रसाद लम्साल / सैना मैना १, रुपन्देही (हाल कतार)
  • साफरी मलमा गएको थिए हिजो एक क्रेट अन्डा को २९ रियल पुगेछ। बढिमा १५ रियाल हुनुपर्ने हो ।अलमराईको दूध, दहिको र्‍याक खाली छ। बाकी सामन्य नै छ। आत्तिनु पर्ने आबस्था छैन।

    आईत बहादुर थापा मगर / कतार
  • कुटनैतीक सम्बन्धमा बादल छाए पनि स्थिती सामान्य छ। आत्तिहाल्नु पर्ने स्थिती नरहेको र अनावश्यक भ्रामक समाचारहरुको पछाडि दौडिहाल्नु पर्ने स्थिति आईहालेको छैन।

    सम्योग भट्टराई / कतार
  • वाक्रामा चाहि स्थिती सामन्य नै छ। लुलु क्यरिफोरमा चाहि अनावश्यक हल्लाले गर्दा सामान धेरै बिक्री भएकोले अलि पाउन मुस्किल भाएकोछ। त्यो पनि भोलिपल्ट सामान्य हुन्छ। हल्लाको पछि नलाग्न सबैलाइ आग्रह गर्छु।

    सुमन तिवारी / वाक्रा, कतार
सबै हेर्नुहोस