MENU

विशेष

खेती किसानी गर्ने प्रमोदलाई व्यापारी भएर रसिया पुगेको पत्तो भएन

सन्जिता देवकोटा/उज्यालो । 

काठमाडौं, चैत ७ – खेती किसानी गरेर जीवनयापन गरिरहेका धनुषाको क्षीरेश्वर नगरपालिका ३ का प्रमोद सिंहलाई दुई वर्ष अघि दलालले व्यापारी बनाएर रसिया पुर्‍यायो । कखरा मात्रै चिन्न सक्ने प्रमोदले रसियाको विमानस्थलमा पुगे पछि मात्र आफूलाई विजनेस भिसामा रसिया पठाएर ठगेको पत्तो पाउनु भयो । 

महिनै पिच्छे सात सय डलर कमाउने खुसीले भुईंमा खुट्टा थिएनन प्रमोदको । धेरै पैसा कमाउने, ऋण तिर्ने, घर बनाउने सपना बोकेर प्रमोद रसिया जान दलालकै मोटरसाइकल चढेर त्रिभुवन अन्तर्राष्ट्रिय विमानस्थल पुग्नुभएको थियो । काठमाडौंबाट दुवई ट्रान्जिट भएर प्रमोद मस्को पग्नुभएको थियो । त्यो बिरानो ठाउँको विमानस्थलमा प्रमोदलाई लिन कोही आएनन ।

नेपालबाट हवाइजहाज चढेर सँगै गएका साथीहरुलाई लिन आउने मान्छेहरुले प्रमोदको कागपत्र चेक गर्दा मात्र उहाँले आफूलाई विजनेस भिसामा रसिया आएको थाहा भयो । ‘सँगै गएका साथीलाई लिन आउनेले कागजपत्र हेरेर तिम्रो त विजनेस भिसा हो, पाँच महिना भन्दा बढि बस्न पाउँदैनौ भने’ प्रमोदले भन्नुभयो ‘त्यति सुनेपछि मेरो त हात खुट्टै काँपेर आयो, सास रोकिएला जस्तो भयो ।’

काठमाडौंबाट पठाउने दलालले मस्कोमा ‘शर्मा’ नाम गरेको मानिस लिन आउँछन् भनेका थिए प्रमोदलाई । तर कोही लिन नआएपछि तिनै साथीलाई लिन आउने नेपालीहरुसँगै उहाँ पनि मस्कोको एउटा होस्टलमा पुग्नुभयो । र उनीहरुका साथ लागेर काठमाडौंको दलालले लिन आउँछ भनेको रसियाको दलाल कहाँ पुर्‍याइदिए। 

होटलको कोठा बुकिङ पनि नक्कली 

खर्चका लागि प्रमोदले नेपालबाटै एक हजार अमेरिकी डलर बोक्नु भएको थियो । तिनै शर्मा नाम गरेका दलालले एक हजार डलर पनि लिएर हिँडे । अब न नेपाली साथीहरुको होस्टलको बास रह्यो, न त खर्चका लागि बोकेको पैसा नै । रसियामा प्रमोदका विचल्लिका दिन सुरु भए । 

हातमा महङ्गो होटलको कोठा बुकिङ गरेको कागज छ, तर नक्कली । रसियामा प्रमोदका धेरै दिनरात खाली पेट बिते । 

त्यसपछि सामान्य होटलमा आफैंले पकाएर खान पर्ने ठाउँमा प्रमोद जस्तै दलालले फसाएका साथीहरु मिलेर बस्नुभयो । रसियाको भाषा नबुझ्ने भएपछि बाहिर निस्कदा पुलिसले समात्ने डरले प्रमोद होटलको कोठामै दिन रात बिताउन थाल्नुभयो । त्यसरी आठ महिना बिते । 

प्रमोद घरमा आफ्नो अवस्थाबारे बताउन सक्नुहुन्नथ्यो । घरखेत धितो राखेर ऋण लिएको पैसामा दलालले उहाँलाई व्यापारी बनाइसकेको थियोे । घरमा मुसुरो र चना बाहेक अरु नबेचेका प्रमोदले विरानो ठाउँमा आफू व्यापारी त कसरी बन्नु, भाषा नजान्दा पानी पनि किन्न सक्नुहुन्थ्यो । 

रसियामा भेटेका सबै साथीलाई काम खोजीदिन आग्रह गरेपनि प्रमोदले कुनै काम पाउनुभएन् । जति प्रयास गर्दा पनि सिप नचलेपछि प्रमोदलाई नेपालबाटै भाइले एक लाख रुपैयाँ पठाइ दिए । प्रमोदले आफू सहित अरु दुईजना भारतीय साथीको पनि रसियन साथीको सहयोगमा घर फर्किने कानूनी पत्र बनाउनु भयो । भारतीय साथीका आफन्तले उहाँका लागि पनि टिकट पठाइ दिए । भरतको नयाँ दिल्लिहुदै प्रमोद आठ महिना पछि घर फर्किनुभयो ।

मलेसियाको चिनजानले रसियाको यात्रा 

प्रमोद २०६१ सालमा लेवरको भिसामा मलेसिया पनि जानु भएको थियो । काम पनि ठिकठाकै थियो । दुई वर्ष पछि जाँच गर्दा मेडिकल फेल भए पछि उहाँ नेपाल फर्किनुभयो । प्रमोद मलेसियाबाट फर्के पछि पहिले देखि गरि आएको काम खेतिपातीमै परिवारसँग रमाएर बस्नुभयो । दुई सन्तान, श्रीमती, बुवाआमा, दाजुभाई जेनतेन परिवार चलेकै थियो ।

तीन वर्षपछि मलेसियामा सँगै बसेको साथीसँग उहाँको घरमै भेटभयो । साथीले आफ्नो काकासँग भेट गरायो । ‘साथीको काकाले मान्छे विदेश पठाउने दलालको काम गर्नु हुँदोरैछ, मलाई पनि विदेश जानु म पठाउछु मेडिकल फेल भएर केहि हुन्न भनेर विश्वास दिलायो, प्रमोदले भन्नुभयो । साथीको काका भएकाले प्रमोदले झट्टै दलाललाई विश्वास गरिहाल्नुभयो । 

त्यही विश्वासमा उहाँले भिसा र प्रक्रियाका लागि भनेर घरमै लिन आएको साथीलाई एक लाख दिनुभयो । साथीलाई एकलाख दिएको एक वर्ष पछि प्रमोद रसिया पुग्नुभएको थियो । रसिया जानेबेलामा उहाँले अरु चार लाख दलाललाई दिनुभयो । एकहजार डलर खल्तिमा बेकेर रसिया पुग्नुभएको थियो ।

ऋणको साँवा ब्याजले घरजग्गा डुब्ने बेला भयो 

सय कडा तीनका दरले घरजग्गा धितो राखेर लिएको सात लाख रुपैयाँको साँवा ब्याजले उहाँको घरजग्गा खान लागेको छ । प्रमोद रसियाबाट फर्केको नौ महिना भइसक्यो । उहाँले पैसा फिर्ता धेरै अनुरोध गर्नुभयो । 

हुन्छ भन्ने आश देखाएर दलाल अहिले सम्पर्कविहिन छन् । ‘पहिले पहिले फोन गर्दा तीन जना दाजुभाइलाई विदेश पठाइदिन्छु भन्थ्यो । तर अहिले न फोन उठाउँछ न त म्यासेजको रिप्लाई नै गर्छ । उल्टै मेरो फोन ब्लक गरेको छ’ प्रमोदले भन्नुभयो । 

प्रमोद अहिले डुबेको पैसा उठाउनका लागि दलाल खोज्न गुहार माग्दै काठमाडौं आउनु भएको छ । दलालको मोवाइलमा फोन त लाग्छ, तर उठ्दैन् । त्यो पैसा नउठाए धितोमा राखेको घरखेत उकास्ने पैसा अरुतिरबाट ल्याउने अवस्था पनि छैन । 

प्रतिक्रिया दिनुहोस

सम्बन्धित समाग्रीहरु

सबै हेर्नुहोस

विशेष

समाचार

  • ओमानमा रहेको नेपाली दूतावासको शेल्टरमा १७ जना महिला, दसैँमा राजदूतद्वारा टीका तिहारमा सेलरोटी

    उमाकान्त पाण्डे/उज्यालो । युएई, कात्तिक ३ – राम्रो काम र दाम पाउने आशामा दुबई पुगेका १७ जना महिला अहिले ओमानमा रहेको नेपाली दूतावासको शरणमा छन् । ओमानको मस्कटमा रहेको नेपाली दूतावासको सुरक्षित आवास गृहमा रहेका १७ महिलाहरु अवैधानिक रुपमा ओमान पुगेका हुन् ।

  • नेतृत्व सम्हाल्न जापानबाट गाउँ फर्कंदै

    कात्तिक ३– परिवारलाई उचित व्यवस्था मिलाउन १२ लाखभन्दा बढी रुपैयाँ खर्चेर जापान आएका तीन युवालाई नेकपा एमालेले गाउँ फर्काएको छ । वर्षौंदेखि विदेशमा रहेर पनि गाउँको नेतृत्व सम्हाल्नसक्ने भएका आधारमा जिम्मेवारीसहित एमालेले फर्काएको हो ।

  • विदेशी मुद्राको विनिमय दर

    काठमाडौं, कात्तिक २ – नेपाल राष्ट्र बैंकले आज तोकेको विनिमय दर अनुसार एक साउदी रियालको खरिददर २७ रुपैयाँ ६७ पैसा र विक्रिदर २७ रुपैयाँ ८३ पैसा रहेको छ । त्यस्तै, कतारी रियाल एकको खरिददर २८ रुपैयाँ ५० पैसा र विक्रिदर २८ रुपैयाँ ६६ पैसा छ ।

  • ​नेपाल र जोर्डनबिच श्रम सम्झौता

    काठमाडौं, कात्तिक १- नेपाल र जोर्डनबिच श्रम सम्झौता भएको छ । बुधबार जोर्डनको श्रम मन्त्रालयमा श्रम तथा रोजगारमन्त्री फरमुल्लाह मन्सुर र जोर्डनका समकक्षी डा अलि अल गेजाविले सम्झौतामा हस्ताक्षर गर्नु भएको हो ।

पछिल्ला समाचारहरु
Notice, Press Release

मेरो कथा मेरो भोगाई थप सामाग्रीहरु

Download
Mobile App

मेरो पनि भन्नु छ

  • म बाह्र बर्ष देखि कतारमा ड्राइभरको काम गर्दै आएको छुँ। प्राय कम्पनीमा भारतीय फोरम्यान हुन्छन् भने केहिमा नेपाली। जहाँ नेपाली राम्रो पदमा कार्यरत छन् त्यहाँ आफ्नै नेपाली दाजुभाइलाई दबाउने, पैसा नदिने, काममा दुःख दिने, ओभर टाइम नदिने जस्ता अती नै घटीया ब्याबहार गरि नेपालीले नेपालीलाई नै लुटिरहेका छन्।

    महेन्द्र कुमार रोक्का / कतार
  • साउदी अरेबियामा आजिवन जेल परेका स्थानेस्वरलाई बचाउ अभियान नै चलाइदै रहेछ, राम्रो कुरा हो। बिगतमा पनि अमर राई र बमबहादुरको लागि चाहिने भन्दा धेरै रकम संकलन भएको थियो। अझ एकजनाको त पुरै ब्लडमनि अज्ञात ब्यक्तिले दिएको थियो। त्यो पैसा अहिले कहाँ र कोसँग छ ? त्यस्को सोधी खोजी कसले गर्ने ? यदि त्यो पैसा त्यस्तै निर्दोशलाई बचाउन राखिएको हो भने त्यसबाटै स्थानेस्वरलाई बचाउन सकिँदैन र ?

    दुर्गेस सापकोटा
  • मलेसियामा न त कानुनसम्बन्धी कुनै भरपर्दो निकाए नै छ जस्ले कामदारका हितमा सघाओस् न त भनेजस्तो तलब सुबिधानै। अन्तराष्ट्रीय नियम अनुसार श्रमिकहरुको न्युनतम कामगर्ने समय र महिनाभरी पर्ने पब्लिक डे र अन्य बिदाको त कुनै अर्थ नै छैन। न त कम्पनीले दिन मान्छ, न यहाँको सरकारी निकायबाट छानबिन नै हुन्छ। दिनरातको असुरक्षित बातावरणमै दुःखमा दिन बिताउन बाध्य छ्न् यहाँ कार्यरत अधिकांश नेपाली कामदारहरु। नेपालसरकारको त कुरै नगरौँ, दुतावासले सहयोग गर्ला सोच्योकी बिचौलियालाई ठिक्क पारिन्छ।

    करन महरा / मलेसिया
  • मलेसियामा सुरक्षा गार्ड कम्पनीले श्रम सम्झौतामा उल्लेख  भए अनुसारको न काम दिन्छ, न त  तलब नै। आफ्नो ब्यक्तिगत सुरक्षाको त कुरा नै नगरौं। त्यस्तै परे आफ्नो कम्पनीको मानिसले नै कुन बेला मान्छे र पुलिस लगाएर कुटाउन बेर लगाउदैन। हामी श्रमिकले त नेपालका म्यानपावरलाई एक देखि दुई लाख सम्म बुझाएका हुन्छौं। मलेसियामा बेसिक नौं सय रिङ्गिट  गरी जम्मा १६ सय हुन्छ। होस्टेल, लेबि, ड्रेस अनि यातायातको पैसा कट्दा र खाना खाँदा मुस्किलले एक बर्षमा ऋण तिरिएला। बरु यो भन्दा नेपाल सकारले मालेसियामा कामदार पठाउन बन्द गरेर विकल्प खोज्नुपर्छ। किनकि नेपालको दूतावासले पनि दीर्घकालीन समाधान भन्दा कामदारलाई  थम्थमाउने तिर मात्र लागेको देखिन्छ।

    ठाकु योञ्जन / मलेसिया
सबै हेर्नुहोस