MENU

विशेष

विदेशमा मृत्यु भएका साढे पाँच हजार कामदारका परिवार र सात सय २९ जना अंगभंग भएका पीडितले क्षतिपूर्ति लिए

रीतु थेबे/उज्यालो । 

काठमाडौं, वैशाख ८ – झण्डै ९ वर्षको अवधिमा वैदेशिक रोजगार प्रवर्द्धन बोर्डबाट विदेशमा ज्यान गुमाएका पाँच हजार चार सय ९० जनाका परिवारले क्षतिपूर्ति लिएका छन् । 

यो अवधिमा विदेशमा ज्यान गुमाएका एक सय १६ जना महिला कामदारका परिवारले क्षतिपूर्ति लिएका थिए । बोर्डले आर्थिक सहायता दिन सुरु गरेको आर्थिक वर्ष २०६५/६६ मा तीन जना महिला सहित ७८ जना मृतकका परिवारले क्षतिपूर्ति लिएका थिए । 

त्यस्तै आर्थिक वर्ष २०६६/६७ मा चार सय १९ जना मृतकका परिवारले क्षतिपूर्ति लिए । त्यस वर्ष  विदेशमा ज्यान गुमाएका १९ जना महिला कामदारका परिवारले क्षतिपूर्ति लिएको बोर्डले जनाएको छ । 

आर्थिक वर्ष २०६७/६८ मा पाँच सय ५८ जना विदेशमा मृत्यु भएका कामदारका परिवारले बोर्डबाट क्षतिपूर्ति लिएका छन् । क्षतिपूर्ति लिनेमा विदेशमा मृत्यु भएका ८ जना महिला कामदारका परिवार छन् । 

आर्थिक वर्ष २०६८/६९ मा १८ जना महिला सहित छ सय ४७ मृतक कामदारका परिवारले क्षतिपूर्ति लिएका थिए । आव २०६९/७० मा ११ जना महिला सहित सात सय २२ र आव २०७०/७१ मा २४ जना महिला कामदार सहित आठ सय ७६ जना मृतकका परिवारले क्षतिपूर्ति लिएका थिए । 

क्षतिपूर्ति लिनेको संख्या वर्षेनी बढेको वैदेशिक रोजगार प्रवर्द्धन बोडर्कको तथ्याङ्कले देखाउँछ । आर्थिक वर्ष २०७१/७२ मा ६ जना महिला कामदार सहित एक हजार ६ जना मृतक परिवारले क्षतिपूर्ति लिँदा आव २०७२/७३ मा २४ जना महिला सहित आठ सय १५ जना मृतकका परिवारले क्षतिपूर्ति लिएका छन् । 

चालु आर्थिक वर्ष २०७३/७४ सकिन झण्डै दुई महिना बाँकी रहँदा तीन सय ६१ जनाले बोर्डबाट क्षतिपूर्ति लिएका छन् । तीमध्ये विदेशमा मृत्यु भएका सात जना महिला कामदारका परिवारले क्षतिपूर्ति लिएका हुन् । 

विदेशमा अंगभंग भएर फर्केका कतिले क्षतिपूर्ति लिए ?

कार्यस्थलमा हुने र्दुघटना, सडक र्दुघटनाका साथै अन्य र्दुघटनामा परेर अंगभंग भएका सात सय २९ जनाले बोर्डबाट क्षतिपूर्ति लिएका छन् । 

आर्थिक वर्ष २०६५/६६ देखि अहिलेसम्मको अवधिमा उनीहरुले क्षतिपूर्ति लिएका हुन् । तीमध्ये विदेशमा अंगभंग भएर फर्केका २५ जना महिला कामदार छन् । 

वैदेशिक रोजगार प्रवद्र्धन बोर्डका अनुसार आर्थिक वर्ष २०६५/६६ मा आठ जना र आव २०६६/६७ मा १० जना अंगभंग भएका पीडितले क्षतिपूर्ति लिए । 

त्यस्तै, आव २०६७/२०६८ मा ३१ जना, आव २०६८/६९ मा दुई जना महिलासहित ५७ जना र आव २०६९/७० मा तीन महिला सहित ९० जना विदेशमा अंगभंग भएर फर्केकाले बोर्डबाट क्षतिपूर्ति लिएका हुन् । 

आव २०७०/७१ मा आठ जना महिला सहित एक सय १६ जना, आव २०७१/७२ मा चार जना महिला सहित एक सय ८३ जना र आव २०७२/७३ मा पाँच जना महिला सहित एक सय १६ जनाले क्षतिपूर्ति लिएको बोर्डले जनाएको छ । 

चालु आर्थिक वर्ष २०७३/७४ को चैत मसान्तसम्म एक जना महिला कामदार सहित विदेशमा कार्यरत छँदा अंगभंग भएका एक सय १८ ले बोर्डबाट क्षतिपूर्ति लिएका छन् । 

आर्थिक सहायता कसरी लिने ?

मृतक कामदारका परिवारले तीन लाख रुपैयाँ आर्थिक सहायता पाउँछन् । सहायता पाउन वैदेशिक रोजगार विभागवाट श्रम स्वीकृति लिई गएको, करार अवधिभित्र मृत्यु भएको, मृत्यु भएको प्रमाणित भएको एक वर्षभित्र मृतक कामदारको हकवालाले वोर्डको सचिवालयमा निवेदन पेश गरेको हुनुपर्छ । 

निवेदनका साथ मृतक कामदारको पासपोर्ट, श्रम स्वीकृति पत्र, करारपत्र, रोजगारदाता मुलुकको निकायबाट प्रमाणित हुने किसिमको मृत्यु प्रमाणपत्र, दूतावासको सिफारिस पत्र, मृत्यू दर्ता प्रमाणपत्र, हकवालासँग मृतकको नाता प्रमाणित पत्र, मृतक कामदारको नागरिकता, हकवालाको नागरिकता, हकवालाको पासपोर्ट साइजको दुई प्रति फोटो र मृतक अविवाहित भए त्यसको प्रमाणित कागजात संलग्न गर्नुपर्छ । 

त्यस्तै, वैदेशिक रोजगारमा छँदा दुर्घटनामा परी अंगभंग भई स्वदेश फर्किएका कामदारलाई वोर्डले अंगभंगको प्रकृति अनुसार तीन लाख रुपैयाँसम्म आर्थिक सहायता उपलब्ध गराउँछ । वैदेशिक रोजगार विभागवाट श्रम स्वीकृति लिई गएको, करार अवधि भित्र अंगभंग भएको, अंगभंग भई स्वदेश फर्किएको एक वर्ष भित्र वोर्डमा निवेदन दिनु पर्छ । 

अंगभंग भएका पीडितले पासपोर्ट, श्रम स्वीकृति पत्र, करारपत्र, रोजगारदाता मुलुकमा उपचार गराएको कागज पत्र, सम्बन्धित दूतावासको सिफारिस पत्र, कामदारको नागरिकता, अंगभंग भएको कामदारको अंगभंग भएको फोटो, नेपाल फर्किए पछि सरकारी अस्पतालमा उपचार गराएको कागज पत्र र नेपाल फर्कंदाको हवाई टिकटका निवदेन दिए क्षतिपूर्ति पाउँछन् । 

प्रतिक्रिया दिनुहोस

सम्बन्धित समाग्रीहरु

  • विदेशको कमाई : खाइलाइ टुप्पी हल्लाई (भिडियो सहित)

    तर साउदीको बसाइ उहाँले सोचे जस्तो पटक्कै भएन । खानका लागि ठिक्क पारेको भात कागले खाइदियो । अनि, भात खाएर उड्ने कागसँगै रमेशका सपना पनि उडे ।

  • गुनासो सुन्न जोहोरबारु पुगेको दूतावासको टोलीलाई कामदारको प्रश्नै प्रश्न

    अन्तरक्रियामा उठेका जिज्ञासाको जवाफ दिँदै कार्यवाहक राजदूत कुमारराज खरेलले सूचना दिने किसिमका कार्यक्रम आउँदो दिनमा आयोजना गर्ने बताउनुभयो । पीडित कामदारले दूतावासमा उजुरी दिए समस्या समाधान गर्न सहयोग गर्ने पनि उहाँले बताउनुभयो ।

  • ​‘मेसिनमा बालुवासँगै पेलिएर पनि बाँचे’

    ‘काम गर्दागर्दै बालुवा पेल्ने मेसिनमा परेँ । एकछिन त बालुवासँगै पेलिएँ । मेसिनले तल फ्याँकिदियो,’ पुष्प लामो सास तान्दै भन्नुहुन्छ, ‘दाहिने गालापट्टीको भाग मज्जाले बजारियो । बेस्सरी चिच्याएँ, त्यसपछि के भयो थाहा पाइन,’ पुष्पलाई नौ वर्षअघिको दुर्घट्ना सम्झँदा अहिले पनि नमज्जाले दुखिरहेको थियो ।

  • पठाउने म्यानपावर नै बेपत्ता भयो, छोरो कसरी भेटिएला ?

    दुई दिनपछि पैसा पठाउँछु भनेर फोन राखेको छोराले दुई वर्ष बित्दा पनि फोनसमेत नगरेपछि सिरहाका करिचन चमारको मन ठेगानमा छैन । करिचनका छोरा विशेश्वर महरा झण्डै सात वर्षअघि मलेसिया जानुभएको थियो ।

सबै हेर्नुहोस

विशेष

समाचार

पछिल्ला समाचारहरु
Notice, Press Release

मेरो कथा मेरो भोगाई थप सामाग्रीहरु

Download
Mobile App

मेरो पनि भन्नु छ

  • खासै त समस्या छैन तर यसो जानेको कुरो गरुम् भनेर मेरो अनुभव यस्तो छः -भाषाको समस्या,  -भनेको काम नभइ अर्को काममा लगाउने, -कम्पनी राम्रो पर्‍यो भने ठिकै हुन्छ खराब पर्‍यो भने बर्बाद नै हुन्छ, -तोकेको सेलरी भन्दा कम, -यदि पहिलो चोटि विदेश हिड्नु हुदैछ भने अलिकती भए पनि भाषा जान्नुहोस्

    अबिर मान लिम्बु / साउदी अरब
  • हामीहरूलाई मलेसिया आएको ३ महिना भयो। हामीहरूले सम्झौता अनुसार  तलब पाएका छैनौं। काम अनुसार पैसा पाएका छैनौं। बरू उल्टै पैसा पनि काट्यो। हामीहरू लालधनुष म्यानपावरबाट आएका हौं। हामीहरू यहाँ बाङ्गी प्लासटिक टेक्निक कम्पनीमा  आएका छौं। हामीहरू २७ जनाको समुह छ। सबैको ५०० को दरले पैसा काटिरहेको छ। हामीहरू नेपालमा एक लाख ३० हजार तिरेर आएका हौं। कम्पनीलाई गुनासो गर्दा त्यो पैसा नेपालकै म्यानपावरले लिन्छ र यहाँको नेपाली दलालले खान्छन् भन्छ।  पसिना चुहाएर काम गर्छौं हामीहरू पैसा खान्छन् यीनीहरू। हामीहरूको यो ठूलो समस्या हो यो कुरा सरकारी निकायसम्म पुगोस् भन्ने हामीहरू आश राखेका छौं।

    दुर्गानन्द मंडल / सेलेङगर , मलेसिया
  • कामदारको सुरक्षा गर्छु भनेर त बोल्ने मात्रै हुन् । काम कसैले गर्दैनन् । मलाई नै काठमाडौको म्यानपावरको बुटवलमा रहेको शाखाले आजभन्दा २ महिना अघि एक लाख १० हजार लिएर इलेक्ट्रिकल हेल्पर भनेर कतार पठायो । तर कतार पुगेपछि मैले भनेको काम र तलब पाईन् । म्यानपावर र सरकारी निकायले एक अर्कालाइ दोष लगाएर तर्किन खोज्छन् । म्यानपावर कहिले जिम्मेवार हुने अनि सरकारी निकायले कामदारलाई परेको पीडा कहिले बुझ्ने ? 

    ठाकुरप्रसाद तिवारी
  • कामदारको अवस्था नाजुक रहेका बेलामा दिवस मनाउनु र कामदारका अधिकारका कुरा गर्नुको कुनै अर्थ छैन । उहाँले हजारौ नेपली कामदार जो आफ्नो अधिकार नपाएर खडिको तातो मरुभुमी मा घोडाले खाने चना खानाको रुपमा खादै रगतको पसिना बगाउदै छन । तर न त भने बमोजीम तलब पाउछन, न त करार अबधि मा मेनपावरलाई बुझाएको ऋणको चर्को ब्याजनै तिर्न सक्छन ? फर्केर आउदा न त घर रहन्छ न जग्गा ? यस्तो अबस्थामा दिबस मनाउनु ति पिडित कामदारको पिडामा उत्सब मनाउनु हो ।

    ​दिलु घर्तीमगर
सबै हेर्नुहोस