MENU

विशेष

अफगानिस्तानका ‘बिग बोस’ अर्थात रामेछापका दुर्गाबहादुर मगर

सन्जिता देवकोटा/उज्यालो । 

काठमाडौं, असार ५ – ‘बिग बोस’ अर्थात रामेछापका दुर्गाबहादुर मगर । अफगानिस्तान पुगेर उहाँ ‘बिग बोस’ बन्नुभयो ।

सुरुसुरुमा दुर्गाबहादुरको उचाई सानो देखेर म्यानेजरले ‘हि इज स्मल गाइ’ भन्थे । तर पछि उहाँको काम देखेर म्यानेजरले नै ‘बिग बोस’ नाम राखिदिएका थिए ।

दुर्गाबहादुर अफगानिस्तानमा अमेरिकी आर्मी क्याम्पको क्यान्टिनमा काम गर्नुहुन्थ्यो । अफगानिस्तान पुगेर ‘बिग बोस’ बनेका दुर्गाबहादुर अहिले गाउँघरका पनि ‘बिग बोस’ बन्नुभएको छ । अफगानिस्तानमा म्यानेजरको, अनि गाउँघरमा सबैको ‘बिग बोस’ बन्न उहाँले गरेका दुःखको हिसाव गरिसाध्य छैन् ।

स्कुल पढ्दा गाउँकै केटीसँग मायामा परेपछि दुर्गाबहादुरले ९ कक्षामा पढ्दा पढ्दै विहे गर्नुभयो । परिवारको सहमति बिना नै  विहे गरेका दुर्गाबहादुरले विहे पछि पढाइ पनि छाड्नु भयो । पढाइ छाडेर रोजगारीका लागि भारत जानुभयो । १५ वर्ष मात्र लागेका दुर्गाबहादुरले भारतमा धेरै दुःख गर्नुभयो ।

‘चिया पकाउने, मेसिन चलाउने, भुँइ पुछ्नेदेखि इन्चार्जसम्मको काम गरे, तर मेसिन चलाउने काम गर्दाको दुःख मैले अझै विर्सन सकेको छैन,’दुर्गाबहादुरले भारतमा काम गर्दाको दुःख सम्झिनुभयो । 

पखाला लाग्दा मेसिन छाडेर ट्वाइलेट जान नपाएको सम्झदा उहाँलाई अहिले पनि मन दुखेर आउछ । गाउँ छाडेर पहिलो पटक परदेश गएका दुर्गाबहादुर भाषा पनि बुझ्नुहुन्नथ्यो । भारतमा उहाँले दुई वर्ष काम गर्नुभयो । 

घर फर्किएर उहाँले काठमाडौंमा चार वर्ष कोल्ड स्टोरमा काम गर्नु भयो । कोल्ड स्टोरको कामले उहाँलाई धेरै सिकायो । 

‘नयाँ आउनेलाई मेरो भन्दा धेरै तलव दियो, काम केही जान्दैनथे, साहुलाई सोध्दा तिमीले पढेको छैनौ भन्यो । मलाई असह्य भयो’ दुर्गाबहादुरले भन्नुभयो । चार वर्ष काम गर्दा पनि नपढेको भन्दै तलब नबढाए पछि दुर्गाबहादुर फेरि गाउँ फर्किनुभयो ।

कोल्ड स्टोरको काम छाडेर उहाँ गाउँमा स्कुल पढ्न थाल्नुभयो । एसएलसी पास पनि गर्नुभयो । दुर्गाबहादुरले स्कुल पढ्दा पनि कुखुरा फर्म चलाउदै पढ्नुभयो । त्यही बेला उहाँले कुखुरा व्यवसाय गर्ने तरिका पनि जान्नुभयो । उहाँको कुखुरा व्यवसाय राम्रो चलेको थियो । 

तर राम्रो डिमान्ड आए विदेश जाने सोचमा हुनुहुन्थ्यो । गाउँकै आफन्तले अफगानिस्तानमा डिमाण्ड राम्रो छ भनेपछि उहाँ उनै आफन्त मार्फत तीन लाख रुपैयाँ बुझाएर अफगानिस्तान जानुभएको थियो । दुवईबाट प्लेन चढेपछि उहाँले काम गर्ने क्याम्प वरपरबाहेक अर्को ठाउँ देख्नु भएन । क्याम्पबाट कतै निस्कन मिल्दैन थियो ।

दुर्गाबहादुर आफ्नो काम डटेर गर्नुहुन्थ्यो । मेहनतको फल मिठो हुन्छ भने झैं उहाँ क्यामको ‘इम्प्लोइ अफ दि मन्थ’ पनि हुनुभयो ।

‘मेरो जीवनको सबै भन्दा खुसीको क्षण थियो त्यो दिन, अर्काको देशमा त्यो पनि अमेरिकन क्याम्पमा ‘इम्प्लोइ अफ दि मन्थ’ हुनु धेरै ठूलो कुरा थियो,’ दुर्गाबहादुरले त्यो दिन सम्झदै भन्नुभयो, ‘त्यो दिनबाट मलाई क्यापमा गर्ने व्यवहार नै फरक भयो । सबैले राम्रो मान्न थाले ।’ उहाँले पुरस्कार स्वरुप ५० डलर पनि पाउनु भएको थियो ।

दुर्गाबहादुर देख्दा सानो देखिने भएपनि काम जस्तो पनि गर्नुहुन्थ्यो । अरुले नआँटेका काम पनि सजिलै गर्ने भएकाले उहाँलाई म्यानेजरले ‘बिग बोस’ नाम राखेका थिए । क्याम्पको नियम भने कडा थियो । 

दुई वर्ष पछि उहाँ घर फर्किनुभयो । उहाँ विदेशबाट फर्किएर त्यसै बस्नुभएन् । पहिलेदेखि गरिरहेको काम भएकाले कुखुरा व्यवसाय नै गर्नुभयो । 

अहिले दुर्गाबहादुरको रामेछापको रामेछाप बजारमा र मन्थलीमा गरी दुईवटा कोल्ड स्टोर छ । उहाँले कुखुरा व्यवसायीलाई दाना उपलब्ध गराउनु हुन्छ । कोल्ड स्टोरबाट उहाँले मासिक ५० देखि ६० हजार रुपैयाँसम्म कमाउनुहुन्छ ।

त्यसो त उहाँकी श्रीमती पनि सिलाइकटाइको काम गरेर आफ्नो लागि आफैं कमाउनुहुन्छ । उहाँको दुई जना छोरा छन् । दुर्गाबहादुरलाई महिनामा ४० हजार कमाउन खाडीको तातो घाम खानुपर्छ जस्तो लाग्दैन । उहाँ आफ्नै देशमा गरिखाँदा इज्जत र पैसा दुवै हुन्छ भन्नुहुन्छ । 

प्रतिक्रिया दिनुहोस

सम्बन्धित समाग्रीहरु

सबै हेर्नुहोस

विशेष

समाचार

पछिल्ला समाचारहरु
Notice, Press Release

मेरो कथा मेरो भोगाई थप सामाग्रीहरु

Download
Mobile App

मेरो पनि भन्नु छ

  • माग पत्रमा फ्रि भिसा फ्रि टिकट लेखिएको जान्दा जान्दै पनि म्यानपावरका एजेन्ट भनाउँदा दलालले एक लाख देखि दुई लाखसम्म रकम लिने गर्दछन् र दश हजार मात्रै तिरेको कागजमा सही गराउँने जुन कर्तुत गरिरहेका छन् चाँडो भन्दा चाँडो वर्षौं देखि चलेको यो कालो कर्तुतको अन्त्य गरिनु पर्यो सरकार ! यही नै सबैका लागि ठूलो सेवा सुविधा हुनेछ सरकार।

    प्रकाश थापा / युएई
  • कोरियन साहुको किचकिच, काम गाह्रो, भनेको समयमा कम्पनी परिवर्तन गर्न नसकिने आदि कोरियाको मुख्य समस्या हो। बाँकी अरू त सबै ठीकै छ। काम अनुसारको तलव, हावापानी, बाटो घाटो, बसाई, ईन्टरनेट सुविधा सबै राम्रो छ।

    निशान राई / दक्षिण कोरिया
  • खासै त समस्या छैन तर यसो जानेको कुरो गरुम् भनेर मेरो अनुभव यस्तो छः -भाषाको समस्या,  -भनेको काम नभइ अर्को काममा लगाउने, -कम्पनी राम्रो पर्‍यो भने ठिकै हुन्छ खराब पर्‍यो भने बर्बाद नै हुन्छ, -तोकेको सेलरी भन्दा कम, -यदि पहिलो चोटि विदेश हिड्नु हुदैछ भने अलिकती भए पनि भाषा जान्नुहोस्

    अबिर मान लिम्बु / साउदी अरब
  • हामीहरूलाई मलेसिया आएको ३ महिना भयो। हामीहरूले सम्झौता अनुसार  तलब पाएका छैनौं। काम अनुसार पैसा पाएका छैनौं। बरू उल्टै पैसा पनि काट्यो। हामीहरू लालधनुष म्यानपावरबाट आएका हौं। हामीहरू यहाँ बाङ्गी प्लासटिक टेक्निक कम्पनीमा  आएका छौं। हामीहरू २७ जनाको समुह छ। सबैको ५०० को दरले पैसा काटिरहेको छ। हामीहरू नेपालमा एक लाख ३० हजार तिरेर आएका हौं। कम्पनीलाई गुनासो गर्दा त्यो पैसा नेपालकै म्यानपावरले लिन्छ र यहाँको नेपाली दलालले खान्छन् भन्छ।  पसिना चुहाएर काम गर्छौं हामीहरू पैसा खान्छन् यीनीहरू। हामीहरूको यो ठूलो समस्या हो यो कुरा सरकारी निकायसम्म पुगोस् भन्ने हामीहरू आश राखेका छौं।

    दुर्गानन्द मंडल / सेलेङगर , मलेसिया
सबै हेर्नुहोस