MENU

विशेष

टरुवामा चिन्ता, टर्ला त कतारको संकट !

उजिर कार्की/उज्यालो । 

नवलपरासी, असार ५ - नवलपरासीको कावासोती–७ टरुवाका टेकनारायण महतो कतारमा गाडी चलाउनुहुन्छ । उहाँकै कमाइले टरुवामा टरेको छ, ६ जना परिवारको गुजारा । तर कतारमा देखिएको पछिल्लो संकटले के हुने हो भन्ने चिन्ता परेको छ । 

कतारसित छिमेकी देशले सम्बन्ध तोडेको भोलीपल्टै टेकनारायणले फोन गरेर भन्नुभयो, ‘अब काम पाइएला जस्तो छैन, फर्किनु पर्छ होला !’ टेकनारायण फर्किने कुराले परिवारलाई खुशी बनाएन । झनै समस्या थपिने पो हो कि भन्ने चिन्ताले दुःखी पनि बनाएन । 

कतारको यो घटना थाहा पाउनासाथ बुबा गोविन्दले कतारमा भएका आफन्तलाई पनि सोध्नु भयो । तर मान्छे अनुसारका फरक फरक भनाई आए । कसैले केही फरक पर्दैन भने त कसैले हाम्रो रोजिरोटी गुम्दैछ भने । छोरा टेकनारायणले पनि यसै हुन्छ भन्न सकेका छैनन् । 

टेकनारायणले साउदीबाट दुध ओसारेको पैसाले उहाँका तीन जना बालबच्चा पढ्न पाएका छन् । तर साउदीको जमिनमा कतारका गाडी कुद्न पाउन छाडेका छन् । टेकबहादुरको दुध ओसार्ने काम बन्द भएपछि श्रीमती र बा आमालाई पनि खर्चबर्चको आशा टुट्ने चिन्ता छ । 

टेकबहादुरको कमाई मासिक दुई हजार रियाल हुन्छ । टेकनारयाण कतार बस्न थालेको १२ वर्ष भयो । यो अवधिमा तीन पटक छुट्टिमा घर आउनु भएको थियो । १२ वर्ष ढुक्कले बिताएको छोराको चिन्ता अहिले परेको छ गोबिन्दलाई, ‘अब कतारमा के होला ?’ 

टेकनारायणलाई छिटो बोलाउन आमाले ताकेता गर्छिन् । तर अब कतारमा के हुन्छ भन्ने नजानि बोलाउन मन छैन गोविन्दलाई । कमाई रहेको छोरालाई बोलाउन जाति लागेको छैन, ‘हाम्रो छोराले पढेको छैन, भोलि यहाँ आएर पनि के गर्ने र’ गोविन्दले भन्नुभयो, ‘मैले पनि चुनाव हारें ।’ 

पहिलो चरणको चुनावमा कावासोती–७ बाट वडाध्यक्षमा उठेका गोविन्द ६९ भोटले हार्नुभयो । नेकपा एमालेले टिकट दिए पनि गोविन्दलाई नागरिकले जित्नेगरि भोट दिएनन् । जसले गर्दा गाउँको विकासमा अगुवाई गर्ने गोविन्दको सपना पूरा भएन । गोविन्दले भन्नुभयो, ‘हुने र चाहिने मात्रै योजना सुनाएँ पत्याएनन्, हावा कुरा गर्न मन लागेन, चुनाव हारें ।’

चुनावको माहोलबाट पन्छिएका गोविन्दलाई अहिले छोराको जागिर गुम्लाकि भन्ने चिन्ता त छनै तर त्याे भन्दा बढी चिन्ता छ छोरा अप्ठेरोमा पर्ला कि !

भिसा लागे पनि गएनन् प्रेमसागर

टरुवाकै प्रेमसागर महतोको पनि कतारको भिसा लागेको दुई हप्ता भयो । रेडकोलर म्यानपावर कम्पनीले प्रेमसागरलाई ताकेता गरिरहेको छ । तर कतारमा देखिएको पछिल्लो समस्या थाहा पाएपछि उहाँलाई तत्काल जान मन छैन । भोलि समस्या थपिंदै गयो भने आपत आइलाग्ला कि भन्ने चिन्ता छ । 

प्रेमसागरका ठूलो बुबाका छोरा र भिनाजु कतारमै काम गर्छन् । उनीहरुले अहिले तत्काल नआउनु भनेपछि रोकियो प्रेमसागरको कतार यात्रा । 

म्यानपावरले भने कुनै समस्या हुँदैन भन्दै पैसा लिएर आउन भनेको छ । तर प्रेमसागरका बुबा गंगारामलाई परदेशको बारेमा राम्रैसँग थाहा छ । गंगाराम पनि साउदीमा अढाई वर्ष र अफगानिस्तानमा ३३ महिना गाडी चलाएर फर्किनु भएको हो । 

गंगारामलाई छोरो विदेशनै पठाउनु पर्ने वाध्यता पनि छैन । आफ्नै कमाइले १५ कट्ठा जमिन जोडेर पक्की घर बनाउनु भएको छ । तीन वटा घडेरी पनि किन्नु भएको छ । अहिले गाउँमा पनि गंगारामले तरकारी खेती गरेर रोजिरोटीको मेसो मिलाउनु भएको छ । 

गाडि चलाउने काममा जान लागेका छोरालाई कतारको समस्या समाधान नभइ नपठाउने अठोट उहाँसँग छ । गंगारामले भन्नुभयो, ‘बरु नेपालमै गाडी कुदाउँछ, राम्रो भएन भने कतार पठाउँदिन, बुझ्दै छु ।’

केहि हप्ता पहिले कतारसित छिमेकी सात देशले कुटनितिक सम्बन्ध तोडेपछि त्यहाँ रहेका नेपालीको भविश्य के होला भनेर चिन्ता सुरु भएको छ । कतारको रोजगारीका लागि भिसा लागेका युवा पर्ख र हेरको अवस्थामा छन् । 

अनि कतारमै काम गरिरहेकाहरुका परिवारलाई पनि अब के होला भन्ने चिन्ता छ, अहिले नै फर्काउने कि अझै केही समय बिचार गर्ने ! 

 

प्रतिक्रिया दिनुहोस

सम्बन्धित समाग्रीहरु

सबै हेर्नुहोस

विशेष

समाचार

  • नेतृत्व सम्हाल्न जापानबाट गाउँ फर्कंदै

    कात्तिक ३– परिवारलाई उचित व्यवस्था मिलाउन १२ लाखभन्दा बढी रुपैयाँ खर्चेर जापान आएका तीन युवालाई नेकपा एमालेले गाउँ फर्काएको छ । वर्षौंदेखि विदेशमा रहेर पनि गाउँको नेतृत्व सम्हाल्नसक्ने भएका आधारमा जिम्मेवारीसहित एमालेले फर्काएको हो ।

  • ओमानमा रहेको नेपाली दूतावासको शेल्टरमा १७ जना महिला, दसैँमा राजदूतद्वारा टीका तिहारमा सेलरोटी

    उमाकान्त पाण्डे/उज्यालो । युएई, कात्तिक ३ – राम्रो काम र दाम पाउने आशामा दुबई पुगेका १७ जना महिला अहिले ओमानमा रहेको नेपाली दूतावासको शरणमा छन् । ओमानको मस्कटमा रहेको नेपाली दूतावासको सुरक्षित आवास गृहमा रहेका १७ महिलाहरु अवैधानिक रुपमा ओमान पुगेका हुन् ।

  • विदेशी मुद्राको विनिमय दर

    काठमाडौं, कात्तिक २ – नेपाल राष्ट्र बैंकले आज तोकेको विनिमय दर अनुसार एक साउदी रियालको खरिददर २७ रुपैयाँ ६७ पैसा र विक्रिदर २७ रुपैयाँ ८३ पैसा रहेको छ । त्यस्तै, कतारी रियाल एकको खरिददर २८ रुपैयाँ ५० पैसा र विक्रिदर २८ रुपैयाँ ६६ पैसा छ ।

  • ​नेपाल र जोर्डनबिच श्रम सम्झौता

    काठमाडौं, कात्तिक १- नेपाल र जोर्डनबिच श्रम सम्झौता भएको छ । बुधबार जोर्डनको श्रम मन्त्रालयमा श्रम तथा रोजगारमन्त्री फरमुल्लाह मन्सुर र जोर्डनका समकक्षी डा अलि अल गेजाविले सम्झौतामा हस्ताक्षर गर्नु भएको हो ।

पछिल्ला समाचारहरु
Notice, Press Release

मेरो कथा मेरो भोगाई थप सामाग्रीहरु

Download
Mobile App

मेरो पनि भन्नु छ

  • म बाह्र बर्ष देखि कतारमा ड्राइभरको काम गर्दै आएको छुँ। प्राय कम्पनीमा भारतीय फोरम्यान हुन्छन् भने केहिमा नेपाली। जहाँ नेपाली राम्रो पदमा कार्यरत छन् त्यहाँ आफ्नै नेपाली दाजुभाइलाई दबाउने, पैसा नदिने, काममा दुःख दिने, ओभर टाइम नदिने जस्ता अती नै घटीया ब्याबहार गरि नेपालीले नेपालीलाई नै लुटिरहेका छन्।

    महेन्द्र कुमार रोक्का / कतार
  • साउदी अरेबियामा आजिवन जेल परेका स्थानेस्वरलाई बचाउ अभियान नै चलाइदै रहेछ, राम्रो कुरा हो। बिगतमा पनि अमर राई र बमबहादुरको लागि चाहिने भन्दा धेरै रकम संकलन भएको थियो। अझ एकजनाको त पुरै ब्लडमनि अज्ञात ब्यक्तिले दिएको थियो। त्यो पैसा अहिले कहाँ र कोसँग छ ? त्यस्को सोधी खोजी कसले गर्ने ? यदि त्यो पैसा त्यस्तै निर्दोशलाई बचाउन राखिएको हो भने त्यसबाटै स्थानेस्वरलाई बचाउन सकिँदैन र ?

    दुर्गेस सापकोटा
  • मलेसियामा न त कानुनसम्बन्धी कुनै भरपर्दो निकाए नै छ जस्ले कामदारका हितमा सघाओस् न त भनेजस्तो तलब सुबिधानै। अन्तराष्ट्रीय नियम अनुसार श्रमिकहरुको न्युनतम कामगर्ने समय र महिनाभरी पर्ने पब्लिक डे र अन्य बिदाको त कुनै अर्थ नै छैन। न त कम्पनीले दिन मान्छ, न यहाँको सरकारी निकायबाट छानबिन नै हुन्छ। दिनरातको असुरक्षित बातावरणमै दुःखमा दिन बिताउन बाध्य छ्न् यहाँ कार्यरत अधिकांश नेपाली कामदारहरु। नेपालसरकारको त कुरै नगरौँ, दुतावासले सहयोग गर्ला सोच्योकी बिचौलियालाई ठिक्क पारिन्छ।

    करन महरा / मलेसिया
  • मलेसियामा सुरक्षा गार्ड कम्पनीले श्रम सम्झौतामा उल्लेख  भए अनुसारको न काम दिन्छ, न त  तलब नै। आफ्नो ब्यक्तिगत सुरक्षाको त कुरा नै नगरौं। त्यस्तै परे आफ्नो कम्पनीको मानिसले नै कुन बेला मान्छे र पुलिस लगाएर कुटाउन बेर लगाउदैन। हामी श्रमिकले त नेपालका म्यानपावरलाई एक देखि दुई लाख सम्म बुझाएका हुन्छौं। मलेसियामा बेसिक नौं सय रिङ्गिट  गरी जम्मा १६ सय हुन्छ। होस्टेल, लेबि, ड्रेस अनि यातायातको पैसा कट्दा र खाना खाँदा मुस्किलले एक बर्षमा ऋण तिरिएला। बरु यो भन्दा नेपाल सकारले मालेसियामा कामदार पठाउन बन्द गरेर विकल्प खोज्नुपर्छ। किनकि नेपालको दूतावासले पनि दीर्घकालीन समाधान भन्दा कामदारलाई  थम्थमाउने तिर मात्र लागेको देखिन्छ।

    ठाकु योञ्जन / मलेसिया
सबै हेर्नुहोस