MENU

विशेष

हरिको मलेसिया यात्रा : जाँदा सपनाको भारी, फर्किंदा ऋणको

लिला निरौला/खोटाङ

साउन २८ – खोटाङको रुपाकोट मझुवागढीका हरी भट्टराईलाई मलेसिया पुग्दा कम्ता खुसी लागेको थिएन । परिवारसँग टाढिँदाको पीडा भएपनि केही समयपछि परिवारका लागि खुसी लिएर आउने सपनाले उहाँको मन भरिएको थियो । 

उहाँको तीन छोरालाई बोर्डिङ स्कुल पढाउने ठूलो रहर थियो । तर घरमै बसेर त्यो सम्भव थिएन् । आफन्तै पर्ने दलालले विदेश गए एक महिनामै धेरै कमाइ हुने बताएपछि उहाँले विदेश जाने निर्णय गर्नुभयो ।

हरि २०७१ सालमा मलेसिया जानुभयो  । मलेसिया जान उहाँले दलाललाई ऋण काढेर एक लाख ३० हजार रुपैयाँ बुझाउनुभयो । दलालले काम र कमाई राम्रो हुन्छ भनेपछि उहाँले दलालले मागे अनुसार कै पैसा बुझाउनुभएको थियो ।

मलेसिया पुगेको केहीदिनमा उहाँले काम थाल्नुभयो । काम र दाम दलालले नेपालमा भने झैं काम पाउनुभयो । कम्पनीले तलव पनि १४ सय रिगिंट दिने बताएको थियो । सबैकुरा आफूले भने झैं भएपछि खुसीले हरिको भईँमा खुट्टा थिएनन् ।

त्यो कम्पनीमा हरि सहित ६५ जना नेपालीले काम गर्थे । परदेश भएपनि धेरैजना नेपाली भएकाले उहाँलाई परदेश जस्तो लागेन । तर त्यो धेरै रहेन । मलेसिया पुगेको भोलिपल्टबाटै कम्पनीले सबै जनाको पालै पालो मेडिकल जाँच गर्न थाल्यो ।

हरिभन्दा अघि मेडिकल जाँच गर्नेहरु सफल भए तर उहाँ असफल हुनुभयो । ‘मेडिकल गर्दा छातीमा दाग देखायो, दुईचार दिनमा निको होला भनें तर के हुन्थ्यो र,’ हरिले भन्नुभयो । 

कम्पनीले मेडिकल अनफिट भएपछि काममा नआउनु भनेपनि काममा जान छोड्नुभएन । सोचेजस्तो भएन । दाग पनि निको भएन । कम्पनीले उहाँलाई २२ दिन पछि नेपाल फर्काइदियो । त्यो पनि त्यही २२ दिन काम गरेको पैसाले टिकट काटेर ।

‘मलाई मात्र भाग्ले ठग्यो ।’ हरि भन्नुहुन्छ, ‘जानेबेला मेडिकल गर्दा केही खराव देखाएको थिएन त्यहाँ पुगेपछि के भयो खै ।’ हरिका सबै सपना चक्नाचुर भए । सपना पूरा नभएर त केही थिएन विदेश जाँदा काढेको ऋण कसरी तिर्नेे । हरिलाई यही चिन्ताले सताइरहन्छ ।  सपनाको भारि बोकेर मलेसिया गएका हरि एकलाख तीस हजार ऋणको भारी बोकेर फर्किनुभयो ।

हरि मलेसियाबाट फर्किएको तीन वर्ष भयो । उहाँले त्यो बेला लागेको ऋण तिर्न सक्नुभएको छैन् । एक लाख तीस हजार ऋण ब्याज सहित हिसाव गर्दा अहिले ठ्याक्कै दोब्बर भएको छ । 

नेपाल फर्किएर हरिले म्यानपारसँग पैसा त उठाउनुभयो । तर म्यानपावरले टिकट र मलेसिया बस्दाको पैसा भन्दै आधा मात्रै फिर्ता दियो । उहाँले नेपालमै बसेर केही गर्न पनि सक्नुभएको छैन् । ‘हातमा नगद छैन । पहिले कै ऋणले खाएको छ फेरि ऋण पत्याउनन् के गर्नु’ हरिले गुनासो गर्नुभयो ।

तीन छोरा पढाउन अनि घर व्यवहार राम्रो बनाउनका लागि उहाँ फेरि पनि विदेश जाने सोचमा हुनुहुन्छ । तर पहिले जसरी नबुझी जाने भन्दा पनि राम्रोसँग स्वास्थ्य जाँच गराएर विदेश जाने उहाँ बताउनुहुन्छ । 

 

प्रतिक्रिया दिनुहोस

सम्बन्धित समाग्रीहरु

  • वैदेशिक रोजगारका पीडित भन्छन् – ‘आश्वासन होइन न्याय चाहियो’

    सन्जिता देवकोटा/उज्यालो । काठमाडौं, पुस १ – झापाकी शर्मिला (नाम परिवर्तन) काठमाडौंको बुद्धनगरमा रहेको फिस ल्याडर म्यानपावरबाट एक वर्ष अघि दुवई पुगिन् । क्लिनरको काममा ९ सय दिर्हाम तलब हुने लोभ देखाएर उनलाई दुवई पुर्‍याइयो । कम्पनीमा क्लिनरको काम पाइने भएपछि शर्मिलाले म्यानपावरलाई ३० हजार रुपैयाँ बुझाइन् ।  तर दुवईबाट उनलाई ओमान पुर्‍याइयो । उनले ६ महिना काम पनि पाइनन् । कामको सट्टा उनलाई बन्दी बनाएर राखियो । गाली गर्ने, खान नदिने जस्ता दुव्र्यवहार सहनु पर्‍यो उनले । उद्...

  • ​वैदेशिक रोजगारीमा पीडित भएकाका छोराछोरीलाई पढाउन एक रुपैयाँ अभियान

    नवलपरासी, मंसिर २९ – अन्तर्राष्ट्रिय आप्रवासी कामदार दिवसको अवसरमा नवलपरासीमा एक रुपैयाँ अभियान सञ्चालन गरिएको छ ।

  • हरिशंकरको नियति : विदेशमा कमायो, नेपालमा चुनाव हार्‍यो

    काठमाडौं, मंसिर २९ – पूर्वी रुकुमबाट नेकपा माओवादी केन्द्रकी कमला रोका प्रतिनिधिसभा सदस्यमा निर्वाचित हुनुभयो । कांग्रेसका हरिशंकर घर्तीलाई झण्डै दोब्बर मतले हराउँदै उहाँ विजयी हुनुभयो ।

  • सप्लाई कम्पनीमा विदेश जानु बेचिए बराबर !

    ‘सप्लाई कम्पनीको काम । कहिले के गर्नु पर्ने कहिले के । जहाँ जे काम गर्न मान्छे चाहियो त्यही पठाउने मलाई त उकुसमुकुस हुन्थ्यो तिनीहरुको व्यवहारले,’ दलबहादुर भन्नुहुन्छ ।

सबै हेर्नुहोस

विशेष

समाचार

पछिल्ला समाचारहरु
Notice, Press Release

मेरो कथा मेरो भोगाई थप सामाग्रीहरु

Download
Mobile App

मेरो पनि भन्नु छ

  • पहिलो कुरा भ्रष्टाचारविरुद्ध खरो रुपमा प्रस्तुत हुनुहुपर्छ। सरकार, नेता, कर्मचारी, सञ्चारमाध्यम र सर्वसाधारणले नियम पालना गर्नुपर्छ। स्वरोजगारका लागि सरकारले आयमुलक योजना ल्याउनुपर्छ। प्राकृतिक साधन र स्रोतको गहिरो अध्ययन गरेर उपयोग गर्नुपर्छ। यसका लागि बाह्य पूँजी नभई स्वदेशी लगानीमा गर्नुपर्छ। सर्वसाधारणलाई पनि लगानीका लागि वातावरण बनाउनुपर्छ। यसो गर्दा स्वरोजगार हुनेको संख्यामा वृद्धि हुन्छ। रोजगारीका लागि विदेश जाने स्वतः घट्छन। विदेश नै पठाउने हो भने जि टु जी सम्झौता गरेर पठाउनुपर्छ। अरु आकर्षक गन्तव्य पनि खोजी गर्नुपर्छ। 

    गंगा राना / मलेसिया
  • प्रतिनिधसभा र प्रदेशसभा चुनावमा पाएको उपलब्धी नेपाली कम्युनिष्ट इतिहासमा दोहोरिन मुस्किल छ। साधारण बहुमत समेत ल्याउन नसकिरहेका बेला यो परिणाम नेपाली कम्युनिस्ट आन्दोलनको उपलब्धि ऐतिहासिक हो। आपसी झगडामा वाम गठबन्धनले यो अवसर गुमाए भने नेपाली नागरिकले यिनीहरुलाई कहिल्यै माफी दिने छैनन। ५ वर्ष भित्र नेपाली नागरिकले शासन प्रणालीमा सुधार र देशको भौतिक तथा आर्थिक बिकासमा परिवर्तनको आभास पाउनुपर्छ। 

    अनमोल श्रेष्ठ / दुवई
  • भर्खर मात्र देश संविधान कार्यान्वयनको बाटोमा अगाडि बढेको छ। प्रतिनिधीसभा र प्रदेशसभाको चुनाव भर्खरै सम्पन्न भएको छ। अब स्थायी सरकार बन्छ भन्ने विश्वास धेरै नागरिकलाई छ। विकास गर्न ५ वर्षे स्थायी सरकार बन्नुपर्छ। आशा छ, वाम गठबन्धनले ५ वर्षका लागि सरकार बनाउँछ। विदेशमा भएका युवालाई तत्कालै देशमा नै रोजगारीको सुनिश्चितता गर्न गाह्रो छ। किनभने अब बन्ने केन्द्रीय सरकारको काँधमा काम धेरै छ। संघीयता सम्बन्धी बिमतीहरु मिलाउन समय लाग्छ। प्रान्तिय सरकारले विदेशिएका लाखौं युवालाई विकास र समृद्धिको ठाउँमा योग्यता अनुसार लगाउन सक्नुपर्छ। नेपाली युवाको कमजोरी यौटै छ, विदेशमा घण्टौं खट्ने, तर स्वदेशमा राम्रो काम गर्न नचाहने। यो परिपाटीको अन्त्य हुन चीनको जस्तो कम्युनिष्ट सरकारको आवश्यक छ । चीनमा इन्जिनियरले तारजाली ग्याबिन भर्छ। तर नेपालको सवओभरसियरले ढुंगा समेत छुँदैन । अनि, कसरी देश विकास हुन्छ र रोजगारी पाइन्छ। देशभित्र रोजगार सिर्जना गर्न चार वटा वादको अन्त्य हुन जरुरी छ, नातावाद, कृपावाद, भ्रष्टवाद र ठगवाद। 

    यम श्रेष्ठ संगीतप्रेमी / मलेसिया
  • मेरो मनमा लाग्छ म परिश्रम गर्छु र अगाडि बढ्छु तर सोचेको जस्तो सजिलो छैन यहाँ जीवन।

    पदमबहादुर खत्रि / दोहा, कतार
सबै हेर्नुहोस