MENU

विशेष

छोरा मलेसियामा हराए, १५ हजार नहुँदा इद्रिसले अप्रेसन गर्न पाएनन्

दुर्गाप्रसाद भट्टराई/सर्लाही 

भदौ २८ – सर्लाहीको लक्ष्मीपुर–७ मा माटोको घरको मझेरीको एउटा कुनामा खाट छ । खाटमा राखिएको कपडामा अडेस लागेर बसेका छन इद्रिस मन्सुर । इद्रिस अहिले नियमित दमको औषधी खाइरहनुभएको छ । दमले सताएको दुई वर्ष भयो । दमले त सताएको थियो नै त्यसमाथि हाइड्रोसिलको समस्या पनि थपियो । 

एक पटक उपचार गर्न जानुभएको पनि हो । डाक्टरले दमका लागि औषधी अनि हाइड्रोसिलका लागि अप्रेसन गर्नुपर्ने भन्दै १५ हजार रुपैयाँ लाग्ने बताए । तर इद्रिससँग त्यै १५ हजार रुपैयाँ पनि छैन । ‘उपचार गर्ने पैसा नभएपछि रोग पालेर बस्नु परेको छ ।’इद्रिस भन्नुहुन्छ । 

हुन त इद्रिसका दुई जना छोरा । दुवै जना विदेशमा छन् । कान्छो छोरा गम्सेद मलेसियामै हराए अनि साउदी गएका गम्सेदका दाई खुसैद पनि भाइ हराएपछि उसको पनि ऋण तिर्नु परेपछि बुवाआमासँग टाडिएका छन् । 

गम्सेद मलेसिया गएको नौ वर्ष भयो । उनलाई गाउँकै एजेण्ट रहमत मन्सुरले लुगा सिलाउने काम भन्दै दुई लाख ३० हजार लिएर पठाएका थिए । मलेशिया पुगेको एक वर्षसम्म गमसेदले फोन गरिरहेका थिए । तीन पटक गरेर एक लाख ४० हजार रुपैयाँ  पठाए पनि  । तर त्यो पैसाले ऋण चुक्ता भएन घट्यो मात्रै । किनकी २ लाख ३० हजारको व्याज बढिरहेको थियो । 

भाइ मलेसियामै हराएपछि खुसैद साउदी अरब जानुभयो । साउदी पुग्दा खुसैदको टाउकोमा आफ्नो एक लाख दश हजार सँगै भाइले तिर्न बाँकी एक लाख ऋण थियो । लेवरको  काममा गएका खुसैदलाई दुई भाइको ऋण तिर्न दुई वर्ष लाग्यो । 

ऋण त तिर्नुभयो तर बुवाआमासँग अहिले पनि टाढा हुनुभएको छ । पैसा पठाउनुहुन्छ तर श्रीमतीलाई मात्रै । ‘दुईतिरको ऋणले तनाव भएर त होला नी अचेल हामीसँग बोल्दैन’ इद्रिसले दुख मनाउ गर्नुभयो । 

इद्रिसका श्रीमान श्रीमती वल्लो कोठामा बस्छन अनि बुहारी पल्लो कोठामा । साउदीबाट एक पटक छोरा आउञ्जेल त बुहारीले पनि राम्रै गर्थिन तर अहिले बुहारीको व्यावहार फेरिएको इद्रिसको गुनासो छ । ‘अरु त परैको कुरा खाइस कि खाइनस भनेर पनि वास्ता गर्दिन’ इद्रिसकी श्रीमती अस्मा खातुनले भन्नुभयो ‘त्यसैले कहिलेकाहीँ त मागेर पनि खानु परिरहेको छ ।’

विदेश गएको एउटा छोरा हराए अनि अर्का छोराको कमाई ऋण तिर्दैमा ठिक्क भएपनि इद्रिसका श्रीमान श्रीमती दैनिक ज्यालादारीको काम गरेर खाने खर्च जुटाउँथे तर एक त उमेरले पाको अनि रोगले पनि थलिएपछि न काम गर्न सक्छन न त कसैले पत्याउँछन नै । त्यसैले बुहारीले नदिएको बेलामा मागेर खानुभन्दा अर्काे उपाए छैन उहाँहरुसँग ।

उपचार गर्न पाए काम गरेर भएपनि खान सकिन्थ्यो भन्ने आँट लिएर इद्रिस तत्कालिन गाविसमा पनि जानुभएको थियो । तर गाविसका प्रतिनिधिले सहयोग गर्ने पैसा नभएको भन्दै फर्काइदिएपछि अहिले सहयोगी मनको पखाईमा हुनुहुन्छ । ‘कसैले सहयोग गरिदिए मेरो धर्मपनि उसैलाई लाग्ने थियो’ इद्रिस भन्नुहुन्छ ‘यदी यसको (हाइड्रोसिल) अप्रेसन गर्न सकिएन भने त साथी बनाएर लैजाला जस्तो छ ।’

 

प्रतिक्रिया दिनुहोस

सम्बन्धित समाग्रीहरु

सबै हेर्नुहोस

विशेष

समाचार

पछिल्ला समाचारहरु
Notice, Press Release

मेरो कथा मेरो भोगाई थप सामाग्रीहरु

Download
Mobile App

मेरो पनि भन्नु छ

  • म नेपालबाट ब्याचलर इन होटल म्यानेजमेन्ट सकेर हाल दुवईमा किचनमा सेफको रुपमा कार्यरत छु। नेपालमा प्राविधिक पढाइ भएकाले होला यहाँ काम र सबै कुरा कन्ट्र्याक्टमा भनिएझैँ पाएको छु। समग्रमा भन्दा दुवई बसाई खुशीमा नै बित्दै छ। यसको मुख्य कारण भनेको मेरो दक्षता र सीप हो जस्तो लाग्छ र विदेश आउने सबैले सीप सिकेर आउँदा राम्रै सेवा सुविधा र कमाई हुने हुन्छ। साथै म सबै कानुनी प्रकृया पुर्‍याएर व्यक्तिगत श्रम स्वीकृती लिएर आएको हुँ। यो काम त्यति झन्झटिलो पनि छैन यदि सबै प्रावधान पुर्‍यायोभने। सके नेपालमै केही गरेको राम्रो। नसके सीप सिकेर विदेश आउन मेरो सुझाव। 

    नबीन अधिकारी / युएई
  • मैले CTEVT बाट इलेक्ट्रोनिक तालिम लिएको छुँ। मैले भोगेको र दखेको सरकारले तालिम दिन्छ तर नेपालमा काम नै पाइदैन। अगाडि लागेका ठेकेदारले आ-आफ्ना ब्याकतिलाई काममा लगाउछन। कतै काम पाए पनि हामिलाई सम्झौता अनुसारको तलब दिदैनन्। त्यसैले हामि जस्ता गरिब कामदारले विदेशिनु पर्छ।

    मनराज बोगटी / कुच्चि, कालिकास्थान, अछाम
  • वैदेशिक रोजगारीमा सरकार आफैले आफ्नै निगरानीमा पठाउनु पर्छ, त्यो भन्दा पहिला सरकारलाई सम्पूर्ण जानाकारी प्रशासनिक रुपमा सम्बन्धित दूतावासले गर्नुपर्छ र बढिमा २ महिनाको कमाइ सरकारले आफैले राख्नुपर्दछ। रेमिट्यान्समा चलेको देशले यति कदम चाल्न मिल्छ कि नाई? म्यानपावरले गर्ने नै ठगी हो, सबै सचेत होउँ। सबै म्यानपावर सरकारको मापदण्ड र नियमसँग चल्ने हुनुपर्दछ, ब्याक्तिगत हावी कत्ती हुनुहुन्न।  

    किरण ढुङ्गाना / युएई
  • म बाह्र बर्ष देखि कतारमा ड्राइभरको काम गर्दै आएको छुँ। प्राय कम्पनीमा भारतीय फोरम्यान हुन्छन् भने केहिमा नेपाली। जहाँ नेपाली राम्रो पदमा कार्यरत छन् त्यहाँ आफ्नै नेपाली दाजुभाइलाई दबाउने, पैसा नदिने, काममा दुःख दिने, ओभर टाइम नदिने जस्ता अती नै घटीया ब्याबहार गरि नेपालीले नेपालीलाई नै लुटिरहेका छन्।

    महेन्द्र कुमार रोक्का / कतार
सबै हेर्नुहोस