MENU

विचार/अनुभूति

Ncell Axiata

परदेशका बस्तीभित्र भेटिएका दयालु हस्तीहरु

उमाकान्त पाण्डे  (युएई) -

गएको वर्षको सुरुवातकै दिनतिर हो । म नेपालमा सुदूरपश्चिम भनिएजस्तै संयुक्त अरब एमिरेट्स युएईको सुदूरपश्चिम अलऐनबाट अर्को त्यस्तै सुदूर रसअलखेमा पुगेको थिएँ । त्यहाँका दुई अस्पतालमा दुईजना नेपाली युवा कोमामा भएको थाहा पाएर म उनीहरुलाई भेट्न त्यहाँ गएको थिएँ । 

झन्डै दुईसय ५० किलोमिटरको दूरीमा रहेको गाउँ जाने भएपछि बाटोमा पर्ने धेरै वस्तीहरु पार गर्नुपर्ने थियो । अलऐनबाट निस्कने थाहा पाएपछि दुबईमा कार्यरत बारा घर भई युएईमा दुस्ख पाएका धेरै नेपालीलाई साथ दिँदै आएका सुरेश खड्काले बोलाउनुभयो । उहाँ कार्यरत कम्पनीमै एकजना इजिप्सियन नागरिकले नेपालीलाई छुरा प्रहार गरेर हत्या गरेछ । बारा सिमराऔराका ४१ वर्षिय दीपेन्द्र उप्रेतीलाई छुरा प्रहार गरेर हत्या भएपछि त्यहाँ कार्यरत नेपालीहरु त्रासमै दिन बिताइरहेका रहेछन । सुरेश खड्काकै नेतृत्वमा मृतकको परिवारलाई राहत स्वरुप झन्डै ३ लाख ६५ हजार रुपैयाँ संकलन गरेर नेपाल पठाईएको थियो । मृतकको परिवारले अहिले पनि उहाँलाई नै सम्पर्क गरेर मुद्दा के हुँदैछ  भनेर सोधीखोजी गर्ने गर्छन् । 

उहाँले दूतावासमा आफन्त र कम्पनीबिच समन्वय गरिरहन्छन् । तर उहाँलाई संचार माध्यममा आउन वा चर्चा बटुल्न भने कुनै मोह छैन । उहाँ भन्नुहुन्छ, 'संघसस्था चाहिन्छन तर संस्थामै बसे काम गर्नुपर्ने नत्र नगर्ने भन्ने हुँदैनु। जहाँ जस्तो गर्न सकिन्छ सहयोग गर्न तयार छु , सक्दो गर्ने न हो । '

उहाँलाई भेटेर(बसेर म रसअलखेमातर्फ सोझिएकोबारे सामाजिक सन्जालमा स्टाटस राखें । सारजाहमा कार्यरत अर्घाखाँची संपर्क समिति युएईका अध्यक्ष राजु खड्काले आफ्नो सवारी साधन हुर्इंकाएर म भएकै ठाउँमा आउने र रसअलखेमा यात्रामा निस्कने बताउनुभयो । दुई दिनको छुट्टि कार्यलयमा मिलाएर म त्यसतर्फ निस्किएको थिएँ । खड्काको साथले झन सहजता थपिएको थियो । 

रसअलखेमा पुग्दा झमक्कै रात परेको थियो । आबुधाबीबाट अर्का सहयोगी साथी शालिकराम पन्थले निरन्तर फलो गरिरहनुभएको थियो । उहाँकै गाउँ गुल्मी दिगामका कमलबहादुर नेपाली मिर्गौलामा समस्या देखिएकाले त्यहाँको अस्पतालमा थलिनुभएको रहेछ । हामीलाई सम्बन्धितसँग पुग्न र बुझ्न थप सजिलो बन्दै थियो  । दुबईबाट रसअलखेमा पुग्न नपाउँदै त्यहाँ समन्वयका लागि मैले सहकर्मी पत्रकार मेघराज सापकोटालाई आफू आउन लागेकोबारे जानकारी गराएको थिएँ । उहाँले त्यहाँ कार्यरत अन्य चिनजानका साथीहरु, मैले सम्पर्क नगरेका तथा त्यहाँ उहाँहरु हुनुहुन्छ भन्ने मैले मेसो नपाएका धेरै अर्घाखाँची-बाग्लुङका युवाहरुलाई खबर गरिसक्नु भएको रहेछ । 

सापकोटाले आफू अपर्झट अन्य केही काममा व्यस्त रहनुपरेको भन्दै मलाई अन्य दुई जनासँग फोन-फोनमै संपर्क गराइदिनुभयो । काम गर्ने, नाम नखोज्ने, सहयोगका लागि सधैँ जुट्ने सिन्धुपाल्चोकका रेशम लामा, बाग्लुङका जीएन शर्मा, अर्घाखाँचीका तामलाल पाण्डे र गुन्जा बस्नेत जोडिए । रेशम रसअलखेमा राज्यको नगरपालिका ९बलिदिया०मा सवारी चालकको रुपमा कार्यरत हुनुहुन्छ । उहाँलाई त्यस क्षेत्रका सरकारी निकाय तथा ब्यक्तित्वसँग चिनजान गर्न सजिलो हुने भएकाले हामीलाई थप सहज भएको थियो । उहाँले हामीलाई शेख खालिफा अस्पतालमा रहेका कमलबहादुर नेपाली, त्यस्तै त्यहाँको अर्को अस्पतालमा सवारी दुर्घटनाका कारण हातखुट्टा भाँच्चिएर मुढो जस्तै पल्टिएका अर्का नेपालीसँग भेट गराइदिनुभयो । 

ती दुई नेपालीको अवस्था नाजुक भएर कोमामै राखिएको रहेछ । कमलबहादुरलाई हामी गएकै दिन सामान्य कक्षमा सारिएको थियो । कुरा गर्दागर्दै उहाँ भक्कानिुभयो । सिन्धुपाल्चोकका रेशम र अर्घाखाँचीका राजु खड्का उहाँलाई सहानुभूति दिंदै हुनुहुन्थ्यो । हामीलाई रसअलखेमामा झिसमिसे बिहानसम्म रेशम र उहाँको टोली सहयोग गर्नैमा तल्लिन थियो । 

कमललाई हामीले भेटेको केही दिनमै नेपाल फर्काउन सकियो । त्यसका लागि रसअलखेमामा रहेका धेरै नेपालीले सहयोग गर्नुभएको थियो । रसअलखेमामा दुई तामाङ एक राम अर्का रेशम भन्दै सरहाना गर्ने मेघराज सापकोटाले सम्पर्क गराएका यी दुई साँच्चिकै सहयोगी छन भन्ने कुरा उनीहरुका गतिबिधीले धेरैलाई प्रस्टाएको छ । 

परदेश अर्थात घरदेशबाट धेरै टाढाको बिरानो मुलुक । अर्काको देश । अर्कै समुदायका मान्छेहरुसँगको हिमचिम । रोजीरोटी गर्न आएका हुन वा अध्ययन व्यापार व्यवसायमा । यही बस्तीभित्र पनि नेपाली हस्तीहरु धेरै भेटिन्छन् जो समस्यामा परेका नेपालीलाई सहयोग गर्न सदैव तयार रहन्छन् ।

 

Mitsubishi

प्रतिक्रिया दिनुहोस

सम्बन्धित सामग्रीहरु

  • प्रचण्डलाई सजिलै मिल्ला र एकीकृत पार्टीको अध्यक्ष पद !

    माओवादीमा ४७ सालपछि आएका नेता कार्यकर्ता धेरै छन् भने एमालेमा प्रचण्ड भन्दा पनि पाका, धेरै योगदान गरेका पुराना नेता कार्यकर्ताको संख्या ठूलो छ । प्रचण्डले उनीहरुको योगदानको मूल्यांकन गर्नेछन् भन्ने आधार के हुन्छ भन्ने निश्चित नभै एमालेको ठूूलो पंक्तिले प्रचण्डलाई सहज हिसावले स्वीकार्न कठिन छ ।

  • बन्दी चेतनाको ‘जाँच प्रयोग’

    “यहाँ अहिले हामी ६ सय ६८ जना छौं” – एक परिचित युवा बन्दीले सुस्तरी कानमा भने । राणाकालमा बनेको दुईतले एउटा भवन नजिकै ठाउँ–ठाउँमा चिराचिरा परेर कमजोर हालतमा उभिएको थियो । त्यसकै कापमा एउटा सानो गल्ली जस्तोमा चिया पाकिरहेको थियो शायद, बन्दीहरु त्यतैबाट तातो चियाका गिलास लिँदै निस्किरहेका थिए ।

  • नेपालमा चीनको स्वार्थ

    कैयौँ पटक ‘नेपालको सार्वभौमसत्ता रक्षाका लागि’ चीनले सहयोग गर्ने भन्ने गरिएको छ बेइजिङ्गबाट । कूटनीतिक दृष्टिले यो अत्यन्तै गम्भीर अभिव्यक्ति हो । यसको अर्थ नेपालको सर्वभौमसत्ता गुम्ने र नेपालको अस्तित्व नै नरहने खतरा छ भनेर चीनले विश्लेषण गरेको हो भनेर बुझ्नु पर्ने हुन्छ ।

  • आँखाको क्यान्सर कति खतरनाक ?

    एक दशक अगाडि अलि कम र अहिलेको दशकमा एकदम धेरै सुनेको रोग क्यान्सर हो । शरीरको विभिन्न अंगहरु फोक्सो, आन्द्रा, कलेजो, पाठेघर, स्तनलगायतमा क्यान्सर भए जस्तै आँखामा पनि क्यान्सर हुन्छ । अरु क्यान्सरमा भन्दा यो क्यान्सर हुने जोखिमयुक्त कारक तत्वहरु फरक छन् ।

  • ओलीका अघिल्तिर कति धेरै अवसर ?

    बोले अनुसार काम थाल्ने हो भने वाम गठबन्धनको सरकारका सामु चुनौती थोरै र अवसरहरु कता हो कता धेरै छन् । अब बन्ने सरकारका लागि सबैभन्दा ठूलो अवसर विकासलाई तल्लो तहसम्म पुर्यासउने संरचना तयार छ । स्थानीय तहको चुनावपछि विकासलाई नागरिकको घर दैलोसम्म पुर्याउने जनप्रतिनिधिहरु चुनिएर अहिले काममा छन, तर देखाउने काम नपाएर कामका अवसरको खोजीमा छन ।

सबै हेर्नुहोस
Skill Training
पछिल्ला समाचारहरु

सोसल मिडिया