MENU

विचार/अनुभूति

Ncell Axiata

आठौं स्मृतिको अवसरमा सहिद पत्रकार उमा सिंहलाई सहकर्मीको चिट्ठी

प्यारी दिदी उमा,

दिदी तपार्इंले माया  मारेर जानु भएको आठ वर्ष भइसक्यो । थाहा छ मलाई तपार्इंले माया मार्नु भएन् पापीहरु, हत्याराहरुले तपाईंलाई हामीबाट टाढा बनाए । स्मरण छ मलाई त्यो कालो रात ।

याद छ मलाई त्यो साँझ तपाईंलाई ति मानव रुपमा आएका दानवले तड्पाएका थिए, रुवाएका थिए । ति चित्कारहरु मेरो कानमा अहिले पनि गुञ्जिरहेका छन् । तपाईंको बचाउ बचाउ शब्द मेरो मन मस्तिष्कमा अहिले पनि ताजै छ । 

दिउँसो ४ः३० बजे पुस २७ गत्ते २०६५ को त्यो दिन मेरो मानसपटलमा छ । दिदी हामी एक अर्कालाई अन्तिम अंगालो मारेका थियौं र सदा झंै तपाईंको सुझाव पाएकी थिएँ ।

तपाईंको तौललाई लिएर मैले तपाईंलाई कति जिस्काएको थिएँ याद छ मलाई । त्यसैदिन मलाई पनि अन्तर्वाता लिन सिकाइदिनु भनेर आग्रह गरेकी  थिएँ तपाईंलाई र तपाईले मेरो चिउँडो समातेर माया दर्शाउँदै ‘हस् हस् झाँसीकी रानी’ भन्नुभएको मैले बिर्सनै सकेकी छैन दिदी ।

मैले तपार्इंको त्यो हँसिलो अनुहारभित्रको वेदना अहिलेसम्म सबैसँग साझा गर्न सकेकी छैन । तपाईंको भाउजु ललितादेवीले तपाईंको आमालाई गाईघरमा थुनेर मारिदिन्छु धम्की दिएको तथा आमालाई गोठबाट निकाल्न कसरी तपाईं जनकपुरबाट आफ्नो गाउँ पुग्नु भो बन्दकोे समयमा, मैले आफ्नो आमालाई पनि सुनाउन सकिन दिदी । ममा आँट छैन दिदी तपाईंको सानो तर संघर्षपूर्ण जीवनयात्राको बखान गर्न सकुँ । मेरो हिम्मतले काम गर्दैन तपाईको सानै जीवनमा घटेका घटनालाई फेरि स्मरण गर्न सकुँ । ममा तपार्इं जत्तिको हिम्मत छैन दिदी ।

म तपाईंको त्यो ३० किलोको जिउ २२ ठाउँमा काटिएको बिर्सन सक्दिन । शायद निष्पक्ष र निडर पत्रकारको हत्या नै मुख्य कारण हो दिदी कि तपाईंपछि महिला पत्रकारहरुले सामाजिक कुरीतिका विषयमा खुलेर बोल्न वा लेख्न सकेका छैनन् । हो, दिदी तपाईंको विभत्स हत्याले अहिले पनि महिला पत्रकारहरुलाई निडर बन्न दिएको छैन । मैले एकजना निडर र क्रियाशील महिला पत्रकारलाई, ‘मेरो के गल्ति थियो ? मलाई किन मार्दै छौ ? बचाउ बचाउ भन्दै देह त्यागेको देखेकी छु ।

म एकजना कर्मठ पत्रकारलाई समाजको ऐना बनेको देखेकी छु । तर दानवहरुले त्यही ऐनालाई चकनाचुर गरेको साक्षी पनि मेरो यो दोषी आँखा नै हो । मैले हेरिमात्रै रहेँ, तपार्इंलाई बचाउन सकिन । मलाई त्यो कालो रातले अहिले पनि तर्साउँछ । अहिले पनि बेलुका भयो कि म तर्सिन्छु । 

मैले तपाईं बितेपछि नाइट क्लास नै छोडिदिएँ । तर पत्रकारिता छोडेको छैन दिदी । म पनि अब संचारकर्मीबाट पत्रकार बन्न खोजिरहेको छु । आखिर मलाई मेरो प्यारी दिदीको इच्छा पनि त पूरा गर्नुछ । दिदी जानकारी गराउँ कि हाम्रो जनकपुरका महिला संचारकर्मीहरु अब पत्रकार बन्न जोसिएका छन् ।

खुशी लाग्यो नि दिदी । हो, म पनि एकदमै खुशी छु । दिदी आशिर्वाद पाउँ, म तपाईको सपना  पूरा गर्न सकुँ । आखिर तपाईंको सपना पूरा गर्नु नै तपाईंप्रतिको सही अर्थमा श्रद्धाञ्जली व्यक्त गर्नु हो । अब हामी क्रियाशिल महिला पत्रकार हुँदैछौँ । अब तपाई जस्तै निडर, कर्मठ  पत्रकार बन्ने छाैं हामी । 

उही तपाईंकी बहिनी 
रिंकु मिश्र 

 

प्रतिक्रिया दिनुहोस

सम्बन्धित सामग्रीहरु

  • सहयोगको चर्चा चुलिए पनि म मख्ख छैन

    मलाई सानै उमेरदेखि समाज सेवा गर्ने मन थियो । मेरो ममी बितेको एक वर्ष मात्रै भयो । ममीले सुसाइड गरेपछि मानसिक रुपमा विक्षिप्त भएकी थिएँ । ममीको मृत्युपछि म १७ दिनसम्म मेन्टल अस्पताल बसेँ ।

  • नेपाल राष्ट्र बैंकले अपनाएको कदम

    नेपाल राष्ट्र बैंकले दिएको निर्देशन अनुसार बैंक तथा वित्तीय संस्थाले साउन १ गतेदेखि १० लाख रुपैयाँ बढी नगद कारोबार रोकेका छन् । तपाईंले १० लाख रुपैयाँ भन्दा बढी रकम झिक्न खोज्नु भयो भने बैंकले दिँदैनन् र १० लाख रुपैयाँ भन्दा बढी जम्मा गर्न लैजानु भयो भने पनि बैंकले लिँदैनन् ।

  • दाँत खप्टिएर किन आउँछ ?

    डा. रमेश बिछ्छा –  गुलियो बालबालिकालाई सार्‍है मन पर्ने खानेकुरा । चकलेट, मिठाई पाएप...

  • बैंक मर्जले निम्त्याएको सकस

    नेपाल राष्ट्र बैंकले दिएको निर्देशनअनुसार बैंक तथा वित्तीय संस्थाकोे पूँजी बढाउनु पर्ने बाध्यकारी नियम छ । जसकारण धेरै बैंक तथा वित्तीय संस्था एक आपसमा मर्ज वा एकुजिशन भएका छन् ।

  • ​काठमाडौंका मेयरलाई प्रश्न - यो भिडियो हेर्नुभयो ?

    हामी धेरै सपना देख्छौँ । निदाउँदा भन्दा धेरै ब्यूझँदा । तपाइँहरु पनि त्यही देखाउनुहुन्छ, सपना । हामी देखिदिन्छौँ । पत्याए जस्तो गरिदिन्छौं । सपना पूरा हुने आशमा हामीले गर्न पाउने एउटै कुरा छ, मतदान । गर भन्नुहुन्छ, गरिदिन्छौँ ।

सबै हेर्नुहोस
Job Vacancy
पछिल्ला समाचारहरु

सोसल मिडिया