MENU

साहित्य/ कला

कविता- अामा


                                                       आमा

                                                                                                            - अनुपम शर्मिला

आफू रहेर भोकै मलाई अमृत दिन्थ्यौनी आमा
चौधारा रुँदै काखमा तिम्ले लिन्थ्यौनी आमा ।।

घरैमा बसी आटो र पिठो खाएका दिन सम्झे
बालापनमा नाना र चाचा लाएका दिन सम्झेँ

आलाप विलाप गर्दै नरुनु आमा मलाई सम्झेर 
आफ्नो लक्ष्यमा पुगनी एकदिन आउनेछु फर्केर ।

सम्झना आउँदा तस्बिर हेरी चित्त है बुझाउनु
बहिनी र भाइ अनि बुवाको साथमा रमाउनु ।

चाडपर्व आउँदा सम्झेर छोरी नरुनु लुकेर
व्यर्थैमा चिन्ता गरेमा शरीर जानेछ सुकेर ।।

बाध्यता मेरो रहर हैन टाढा भइ बस्नलाई 
फर्केर आउँछु नि आमा ति आँसु पुछ्नलाई ।।

अनेक कुरा नसोची धैर्य गरी बस्नु है घरमा
स्वास्थ्यको ख्याल गर्नु है आमा प्रत्येक पलमा ।।

भेदभाव कहिल्यै नगर्नु आमा, छारा र छोरीमा
यसोमा गरे हुन्छनी सुख जिन्दगी भरिमा ।।

हाँसी र खुशी रहेर सधैँ आफैमा रमाउनु
मनका कथा अरुलाई आमा कत्तिनी नसुनाउनु ।।

अनेकौं सपना बोकेर आज टाढा म आउँदामा
सम्झन्छु तिम्लाई पराईको ठाउँमा दुःखमा पाउँदामा ।।

आमा यदी तिम्रो दूधको भारा तिर्नमा नसके
भन्दछु आफै हुन्छनी अब म साँच्ची नबाँचे ।।

तिमीभन्दा ठूलो या संसारमा छैन कुनै त्यस्तो भगवान्
आदर र सत्कारका शब्दले गर्छु आमा म तिम्रो सम्मान ।।

तिम्रो ममताको काखमा यसरी नै रमाउने छ चाहना
स्वस्थ र खुसी रहनु सधैँ यही छ शुभकामना ।।

Mitsubishi

प्रतिक्रिया दिनुहोस

सम्बन्धित सामग्रीहरु

  • ​साहित्य यात्रा सगरमाथा सँगसँगै : सगरमाथा हेर्दै रचना वाचन

    ओखलढुंगा, चैत २९– नयाँ वर्षको पूर्व सन्ध्यामा नयाँ वर्ष मनाउनेहरुका विभिन्न कार्यक्रमका सूची तयारी भैसके । घुमफिर, भेटघाट, वनभोज, सांस्कृतिक कार्यक्रमको आयोजनाजस्ता कार्यक्रममा नेपालीहरु व्यस्त हुन्छन् ।

  • प्याकुरेलको कथा सङ्ग्रह ‘झुल्या कागत’ विमोचन

    काठमाडौं चैत २५ – कथाकार प्रमोद प्याकुरेलको पहिलो कथा सङ्ग्रह ‘झुल्याकागत’ विमोचन भएको छ ।

  • राजा सिद्धीनरसिंह मल्लले लेखेका गीतको एल्बम सार्वजनिक

    काठमाडौं, चैत २४ – राजा सिद्धीनरसिंह मल्लले लेखेका ३६ वटा गीत संग्रहित गीति एल्बमको शनिबार लोकार्पण गरिएको छ ।

  • कुहिराे

    मैले लगाएको चोट खप्न नसकेर आमा मैलो मजेत्रोले अाँसु पुछ्नुहुन्थ्यो । क्षयरोग सर्ने डरले व्यथा किटान भएदेखि नै आमाका लुगाहरूसम्म कसैले धुने आँट गरेनन् । सानै उमेरदेखि मेरो स्वभाव एकलकाटे थियो । साथीहरू कोहीसँग पनि घनिष्ट सम्बन्ध बनाउन सकिनँ मैले । मैले भनेको कुरामा साथीहरू असहमत हुँदा पटक पटक सिँगौरी खेलेको छु मैले ।

  • कम्युनिस्ट हुन रक्सी पिउँदा‍...

    प्रतिदिनजस्तै भेट्ने, एउटा न एउटा कार्यक्रममा लैजाने, भाषण गर्न लगाउने, पुस्तक पढ्न दिने, रेस्टुराँमा लगरे ख्वाउने, अनि आत्मीयता प्रदर्शन गरेर वशीभूत पार्ने प्रयास गरिरहनुहुन्थ्यो । तर कतिपय कुरामा मेरो आफ्नै तौरतरिका र अडान रहन्थे । कहिलेकाहीँ तर्क गरेर उहाँका कुरा काट्ने, केही शास्त्रीय विचारका अडान राख्ने गर्दथेँ । पतलुन लाउँदैनथेँ, मदिरा पिउँदैनथेँ

सबै हेर्नुहोस
Skill Training
पछिल्ला समाचारहरु

सोसल मिडिया