MENU

विचार/अनुभूति

ujyaalo forign call inside

नेपाल भारत सम्बन्ध र राष्ट्रपतिको भ्रमण

प्रकाश अधिकारी -

नेपाल र भारतको सदियौँ पुरानो कुटनीतिक सम्बन्ध मात्र नभएर रोटी र बेटीको सम्बन्ध अर्थात सामाजिक साँस्कृतिक सम्बन्धलाई नेपाली राजनीतिमा आज अलग ढंगले व्याख्या गर्न थालिएको छ । कुटनीतिक सम्बन्धका आफ्नै मूल्य र मान्यता रहन्छन् । एउटा निश्चित सिमाभित्र बाँधिएर कुटनीतिक मर्यादाको पालना गर्ने गरिन्छ । तर पछिल्लो दिनहरुमा नेपाल र भारतको औपचरिक र अनौपचारिक सम्बन्धका पुनर्विचारको माग नेपाली जगतमा बढेको छ । 

पछिल्लो सिमावर्ती क्षेत्रको घटनाले नेपाली जनतामा आक्रोश, लामो समयको अघोशित नाकाबन्दी, पटक पटक भारतीय सीमा सुरक्षा बलको ज्याजति, भारतीयद्वारा नेपाली सीमा मिच्ने प्रवृत्तिले नेपाल र भारतको सम्बन्ध चिसिदै गएको छ । आज आत्मसम्मानमा ठेस पैदा गर्ने कार्यले अब सम्बन्धको दरार फराकिलो बनाउनु पर्ने नेपाली जनतामा आवाज उठन थालेको छ । 

सीमामा पर्खाल लगाउन, आत्मनिर्भर अर्थतन्त्र निर्माणद्वारा भारतीय परनिभरताको अन्त्य गर्न, विश्वका अन्य देशसँग सम्बन्ध विकास गरि शक्ति सन्तुलन मार्फत भारतलाई आफ्नो कुटनीतिक र सामाजिक साँस्कृतिक सम्बन्धलाई सच्याउन दबाब दिनुपर्ने देखिन्छ । 

एकल प्रयासले मात्र सम्भव नहुने हो भने भारत बाहेकका अन्य भारत विरोधि देशसँग मोर्चा सकेर अन्तराष्ट्रिय सम्बन्धको विकास गरेर भारतलाई सच्याउनु पर्ने छ । हामीसँग छिमेकी बदल्नुको कुनै विकल्प छैन किनकी छिमेकी देश फेर्न नमिल्ने हँुदा अनेकौँ प्रयासलाई नेपालले खुल्ला राखेर भारतलाई सच्याउने वा आफूलाई बलियो बनाएर भारतको कुनै मतलब नै नगर्ने मध्ये एउटा विकल्प रोज्ने समय आएको छ ।

पछिल्लो समयमा नेपाली राजनीति र नेपालीमा भारत प्रतिको बुझाई बदलिदै गएको छ । नेपाली जनताको ठूलो संख्या भारत विरुद्ध बढेको छ । नेपाली राजनीतिक पार्टीले पनि भारतमाथिको बुझाईमा नयाँ व्याख्या र विश्लेषण हुन थालेको छ ।

विप्लवको नेतृत्वमा रहेको नेपाल कम्यूनिष्ट पार्टीको पछिल्लो रोल्पाको थवाङको आठौँ महादिवेशनले भारतलाई साम्राज्यवादी देशको रुपमा चित्रण गरको छ । भने अन्य पार्टीहरुले पनि भारतलाई मित्र राष्ट्रको रुपमा बुझ्न छाडेका छन् । पछिल्लो समयमा एमाले पार्टीमा ठूलो संख्या भारतलाई नरुचाउने ठाउँमा पुगेका छन् । नाकाबन्दी पछि एमालेसँग भारतको सम्बन्ध चिसिएको छ भने कांग्रेस भित्र पनि भारत र गैर भारतको लविङले स्थान लिने गरेको छ । 

सरकारको नेतृत्व गरेको माओवादी केन्द पार्टीमा पनि भारतको पक्ष विपक्षमा मत विभाजन समय समयमा बहिर आउने गरको नै छ । नेपालको राष्ट्राध्यक्ष विद्यादेवी भण्डारीको भारत भ्रमणको क्रममा भएको अपमान कुनै पार्टीको नेतृत्वको अपमान होइन । यो त नेपाली जनताको सिग्गो प्रतिनिधित्व थियो । भारतको व्यवहार सम्पूर्ण नेपाली प्रतिको व्यवहारको रुपमा नेपालीमा परेको छ । 

भारतीय सीमा सुरक्षा बल एसएसबीको गोलिबाट गोविन्द गौतम मारिँदा नेपाली जनतामा आक्रोश बढेको थियो । उक्त आक्रोशलाई मथर बनाउने र कुटनीतिक म¥यादाद्वारा सम्बन्ध सुधार्ने एउटा कडिको रुपमा नेपालको राष्ट्रपतिको भ्रमणलाई लिइएको थियो । तर भारतले आफ्नो अपमानको व्यवहार देखाएर उसले आक्रोशको आगोमा घिउँ थप्ने काम गरेको छ । यसले अझ नेपालमा भारत विरोधि गतिविधिलाई थप मलजल गरेको छ ।

सीमामा पर्खाल लगाउन, भारत माथिको निर्भरता अन्त्य गरेर अन्य देशसँग सम्बन्ध बढाउनुपर्ने, सन् १८१६ को सुगौलि सन्धी लगायतका सबै सन्धी सम्झौता खारेज गर्नुपर्ने, हिमाली साम्राज्याको आन्दोलन सम्मको विषयले आज नेपाली राजनीति र नेपाली जनतामा आक्रोशले स्थान पाउन थालेको छ ।

यसबाट के देखिन्छ भने के भारतले तत्काल सम्मान पूर्वक नेपाल र भारतको स्वतन्त्र अस्थित्व स्वीकारेर एकले अर्कोलाई सम्मान र सहकार्य गर्ने दिशामा जानु पर्ने देखिन्छ । होइन भने विस्तारै सम्बन्धमा दरार पैदा हुँदै जादा आउने परिणाम दुवैका निम्ती हितकर नहोला झन भारतका पक्षमा त हुँनै सक्दैन । किनकी विद्रोही शक्तिलाई भन्दा ठूलो क्षति शासकीय शक्तिलाई हुने गरेको इतिहास हामीले हेरेका र पढेका छौँ ।

आज भू–भागमा सानो र ठूलो हुन सक्ला तर यो प्रधान होइन । विचार नै ठूलो कुरा हो सानो विचार ठूलो हुन्छ ठूलो विचारले संसार जित्छ भने भारत संसारको सामुमा एउटा सानो भू–भाग मात्र हो । मुख्य कुरा नेपाली र नेपाल भू–भाग प्रतिको उसको विचार नसचिने हो भने भारत जति ठूलो भू–भाग भए पनि उसको विकास होइन विनास पनि त यहि ठूलो भू–भागले जन्माउँछ । यसको मतलब ठूलो हुनु भनेको शक्ति मात्र ठूलो हुनु होइन प्रति शक्तिको मात्रा पनि ठूलो छ भन्ने हो । यस बरेमा भारतले सोच्नु पर्ने बेला आएको छ । 

भारतलाई लागिरहेको हुन सक्छ सिकिम र दार्जिलिङलाई जसै गरी नेपाललाई सिध्याउन सकिन्छ । तर यो सम्भव छैन । यस मानेमा कतिपय मामिलामा भारत भन्दा नेपालको आफ्नै गौरव छ । भारत पराधिन भएको मुलुक थियो । नेपाल कहिल्यै पराधिन हुन परेन र कसैले बनाउन पनि सकेनन् । नेपाल आफ्नै छुटै परम्परा, संस्कार सँस्कृति, उत्पादन प्रणाली सबै भएको देश हो । यसलाई भारतले बुझ्नु पर्ने नेपाली जनको धारणा रहेको छ ।

Mitsubishi

प्रतिक्रिया दिनुहोस

सम्बन्धित सामग्रीहरु

  • मुख्यमन्त्री शेरधन राईलाई खुल्ला पत्र

    सबैलाई एकजुट बनाउनुस् जनता छन् जागेका, हेर्न मन छ मिक्लाजुङ चढ्न पर्यटक ताँती लागेका । सुनसरीमा खेती सनपाट र केराको, खान पाइयोस् चामल डिहिटार र सेराको । लेगुवाका माछा गुद्रीमा बिकुन्, प्रदेश हाम्रो हेरी अरुले सिकुन् ।

  • खैरे र कैलेहरुको एकता हो कम्युनिष्ट एकता

    एकता गर्ने घोषणा गरेको झण्डै ८ महिनापछि नेपालका दुई ठूला कम्युनिष्ट पार्टी एमाले र माओवादी केन्द्र एक भएका छन् । एमाले ०३०/०३५ सालसम्म रातै थियो । अहिले बिग्रदा बिग्रदा कैलो हुन आइपुग्यो । माओवादी पनि ०६२/०६३ सम्म रातै थियो । त्यो पनि बिग्रँदा बिग्रँदा अहिले खैरो हुन आइपुग्यो ।

  • ओलीज्यू, बालुवाटार तपाईँको पेवा हो ?

    मलाई थाहा छ, दुई पार्टी मिलेर बनेको नेपाल कम्युनिष्ट पार्टीका कार्यकर्ता निकै उत्साहित भैसकेका छन् । धैर्य गरेर यो लेख पढ्ने आँट गरेनन् भने उनीहरुले मलाई यो त कम्युनिष्ट विरोधी रहेछ, यसलाई ठिक पार्नुपर्छ भन्न पनि सक्छन् ।

  • रोजाको वास्तविकता र सामाजिक सद्भाव

    रोजा इस्लाम धर्मावलम्बीको पाँच आधार स्तम्भहरूमध्येको एक हो । अरबी पात्रोको नवौं महिना रमजानमा विश्वभरका मुस्लिमहरू एकैसाथ रोजा (उपवास) बस्दछन् । यस महिनामा मुस्लिम समुदायका महिलापुरुष दुवै एक महिनै रोजा अर्थात व्रत बस्छन् । एक महिने व्रतलाई मुस्लिम समुदायले धार्मिक उत्सव मान्छन् ।

  • ​एम्बुलेन्सको साइरन बज्दै थियो, मृत्युले ओभरटेक गरेर गयो

    २ मिनेट, ३ मिनेट, ६ मिनेट जाम खुलेन । १० मिनेट भयो, अझै जाम खुलेन । एम्बुलेन्स एकोहोरो साइरन बजाउँदै छ अझै पनि । एकैछिनमा एम्बुलेन्सको साइरनको चर्को आवाजलाई पनि जित्दै एम्बुलेन्स भित्रबाट कोही चिच्याएको आवाज आयो । सबको ध्यान त्यसैतर्फ तानियो ।

सबै हेर्नुहोस
Skill Training
पछिल्ला समाचारहरु

सोसल मिडिया