MENU

साहित्य/ कला

लघुकथा : नियति

म प्रायः यात्रा गरिरहन्छु । एक दिन मलाई त्यस्तै यात्रा गर्नु थियो । यात्राको क्रममा म काठमाडौंको चावहिलबाट चक्रपथ घुम्ती यातायातमा चढें । सिजन नपरेकाले हो  या  संयोग त्यस्तै पर्‍यो बसका पछिल्ला सिटहरु खाली नै थिए ।म एउटा सिटमा गएर बसेँ म भन्दा पल्लो सिटमा एउटी यूवती बसेकी थिई । उसले आफ्नो झोला अर्को सिटमा राखेर बसेकी । गौशला पुगेर बस रोकियो । त्यहाँ एक जना झण्डै ८० वर्ष जस्ता देखिने वृद्ध बसमा चढे र युवती बसे नजिकैको झोला भएको  सिट भएको तिर संकेत गर्दै भने नानी झोला तिम्रो हो ? हटाउ त  बस्नु पर्‍यो । 

युवतीले हर्कादै भनिन् ‘झोला देख्नु भएन, पछाडि जानुस् ।’ विचरा वृद्ध चुपचाप लर्खराउँदै पछाडि गएर टुसुक्क बसे एउटा सिटमा । एयरपोर्टमा पुगेपटि बस रोकियो । त्यहाँ त्यस्तै बीस वर्ष जतिको युवक बसमा चढ्यो । युवतीले सिटमा राखेको झोला देखाउँदै भन्यो युवकले भन्यो ‘सिट खाली हो ?’ युवतीले हतार हतार झोला पन्साउँदै भनि ‘खाली नै छ बस्नुस्न् ।’

युवक थचक्क बस्यो । बुढाले पिलिक्क नजर ठोकाए अनि आफ्नो टाउकोमा हात लगाएर मतर्फ फर्केर भने ‘समयले मलाई बुढ्यौली बनायो यीनको नि सधै जवानी कहाँ रहन्छ र !’ म चुपचाप हेरिरहेँ, सुनिरहेँ । 

लेखक : शैलेन्द्र घिमिरे 

 
Mitsubishi

प्रतिक्रिया दिनुहोस

सम्बन्धित सामग्रीहरु

  • ​साहित्य यात्रा सगरमाथा सँगसँगै : सगरमाथा हेर्दै रचना वाचन

    ओखलढुंगा, चैत २९– नयाँ वर्षको पूर्व सन्ध्यामा नयाँ वर्ष मनाउनेहरुका विभिन्न कार्यक्रमका सूची तयारी भैसके । घुमफिर, भेटघाट, वनभोज, सांस्कृतिक कार्यक्रमको आयोजनाजस्ता कार्यक्रममा नेपालीहरु व्यस्त हुन्छन् ।

  • प्याकुरेलको कथा सङ्ग्रह ‘झुल्या कागत’ विमोचन

    काठमाडौं चैत २५ – कथाकार प्रमोद प्याकुरेलको पहिलो कथा सङ्ग्रह ‘झुल्याकागत’ विमोचन भएको छ ।

  • राजा सिद्धीनरसिंह मल्लले लेखेका गीतको एल्बम सार्वजनिक

    काठमाडौं, चैत २४ – राजा सिद्धीनरसिंह मल्लले लेखेका ३६ वटा गीत संग्रहित गीति एल्बमको शनिबार लोकार्पण गरिएको छ ।

  • कुहिराे

    मैले लगाएको चोट खप्न नसकेर आमा मैलो मजेत्रोले अाँसु पुछ्नुहुन्थ्यो । क्षयरोग सर्ने डरले व्यथा किटान भएदेखि नै आमाका लुगाहरूसम्म कसैले धुने आँट गरेनन् । सानै उमेरदेखि मेरो स्वभाव एकलकाटे थियो । साथीहरू कोहीसँग पनि घनिष्ट सम्बन्ध बनाउन सकिनँ मैले । मैले भनेको कुरामा साथीहरू असहमत हुँदा पटक पटक सिँगौरी खेलेको छु मैले ।

  • कम्युनिस्ट हुन रक्सी पिउँदा‍...

    प्रतिदिनजस्तै भेट्ने, एउटा न एउटा कार्यक्रममा लैजाने, भाषण गर्न लगाउने, पुस्तक पढ्न दिने, रेस्टुराँमा लगरे ख्वाउने, अनि आत्मीयता प्रदर्शन गरेर वशीभूत पार्ने प्रयास गरिरहनुहुन्थ्यो । तर कतिपय कुरामा मेरो आफ्नै तौरतरिका र अडान रहन्थे । कहिलेकाहीँ तर्क गरेर उहाँका कुरा काट्ने, केही शास्त्रीय विचारका अडान राख्ने गर्दथेँ । पतलुन लाउँदैनथेँ, मदिरा पिउँदैनथेँ

सबै हेर्नुहोस
Skill Training
पछिल्ला समाचारहरु

सोसल मिडिया