MENU

समाज

मलेसिया र साउदीमा ६ वर्ष बस्दा जीउ त मोटायो, खल्ती रित्तै

दुर्गाप्रसाद भट्टराई/सर्लाही ।

पुस २९ – ‘विदेशबाट मोटाएर आएछ भन्छन् गाउँलेले, तर त्यहाँको दुःख कसले बुझ्ने,’ चौथो पटक विदेश जान खुट्टा उचालेर बसेका यमबहादुर बुढाथोकी गुनासो गर्नुहुन्छ । ‘शरीरमा लागेको मासु बेच्न नमिल्ने, के गर्नु’ गाउँठाउँमै गरीखाने मेसो नमिल्दा परदेशिएका यमसँग यस्ता गुनासा र पीडाका चाङ छन ।

 विदेशको दुःख र कमाइ जान्दाजान्दै पनि पटक पटक विदेशिनुपर्ने यमको रहर हैन, बाध्यता हो । विदेशमा गएर कमाउँला, घरखेत जोडौंला भन्ने उहाँसँग ठूला ठूला सपना छैनन् । यमलाई घर चलाउनु पर्ने बाध्यताले गर्दा विदेश जानुपरेको हो ।

३७ वर्षका यमले दुई वटा देश पुगिसक्दा पनि कमाएर जमाउनु भएको छैन । मलेसिया र साउदीको गर्मी र दुःखले उहाँको मन त भरिए, तर विदशिनु पर्ने बाध्यता सकिएनन् । 

त्यसैले अहिले पनि उहाँले विदेश जानका लागि पासपोर्ट म्यानपावरमा पठाउनु भएको । ‘राम्रो कामको डिमाण्ड पाए जहाँ भएपनि जाने हो । घरमा बसेर त नुनतेल किन्न पनि समस्या,’ यम विदेशिनु पर्ने आफ्नो बाध्यता सुनाउनुहुन्छ ।

बिहान बेलुका चुलो बाल्नकै लागि यमले विदेशमा ६ वर्ष बिताइसक्नुभएको छ । सन् २००७ मा मलेसिया उड्दा यमसँग सपना भारी थिए । परिवारसँगको विछोडमा मन गह्रौँ भएपनि विदेशमा कमाइ हुने सपनाले उहाँलाई उडाएरै मलेसिया पुर्‍यायो ।

 घर छाडेर पहिलो पटक परदेशिएका यमलाई विदेश सहज त भएन नै । त्यसमा पनि यहाँबाट जाँदा सम्झौता भएअनुसाको काम र तलव पाउनुभएन उहाँले । काम र कमाइ जस्तो भएपनि काम गर्दिन भन्ने विकल्प थिएन उहाँसँग । घरको दुःख सम्झिएरै उहाँले मलेसियामा ३ वर्ष दुःख गर्नुभयो । 

यात्रा साउदीको 

मलेसियाको ३ वर्षको दुःखले उहाँको विदेशका यात्रामा पूर्णविराम लागेन । एक देशबाट फर्किए पनि अर्को देशमा त कसो कमाइ नहोला भन्ने मनमा लागिरह्यो । यम २०११ मा साउदी जानुभयो । साउदीमा त झन मलेसियामा भन्दा दुःख आइलाग्यो । 

सप्लाई कम्पनीको काम । ‘एक ठाउँमा काम गर्‍यो भोलि कता पर्ने हो ठेगान नहुने । एउटा काम बल्ल जानेको हुन्छ फेरि अर्को काममा जाँदा त झनै गाह्रो हुने,’ यम सप्लाई कम्पनीमा काम गर्दाका दुःख सम्झनुहुन्छ ।

अब त केही होला कि भन्ने आशमा परदेशिएका यमलाई यो कामले झनै निराश बनायो । झण्डै २७ महिना काम गरेर घर फर्कनुभयो । विदेशमा बस्दा आफ्ना दुःख घर आयो व्यवहार चलाउनै बिजोग । यस्तै बाध्यता र परिबन्धले घेरिह्यो यमलाई ।

‘विदेश नजाउ पनि भएको छैन । जाउँ राम्रो हुँदैन । मेरो त भाग्य नै कस्तो होला जस्तो लाग्ने,’ यमको अनुहारको रंग बदलियो । हुनपनि सप्लाईको कम्पनीमा उहाँले निकै सास्ती सहनु पर्‍यो ।

प्लम्बरको हेल्परको काम भनेर साउदी पुगकेका यमले सप्लाईको काम पाउनुभयो । महिनाको २८ हजार रुपैयाँ जति कमाउनुहुन्थ्यो । तर तलब चाहिँ ४ महिनामा एक पटक मात्र आउथ्यो ।

घरपरिवार छाडेर दश बाहिर कमाउनकै लागि सात समुद्र पारी पुग्ने कसलाई कमाउने रहर नहोला र । यस्तै सोचेर परदेशिएका यमले सोचेजस्तो भएन । उहाँले घर फर्कंदा उल्टै ५० हजार रुपैयाँ ऋण काढ्नु पर्‍यो ।

साउदीको दोस्रो यात्रा : कम्पनी टुट्यो

दुई पटकको विदेश यात्रा असफल भएपनि उहाँले हार खानुभएन । २०१५ मा फेरि साउदी नै जानुभयो । देशको हावा पनि र रहनसहन बुझेकाले उहाँले साउदी नै रोज्नुभयो । फेरि योपटक काम पनि राम्रै हुन्छ भनेर सुनाएका थिए । पहिले जस्तो नराम्रो नहोला भन्नेमा ढुक्क हुनुहुन्थ्यो यम पनि । 

यो पटक काम ठिकै थियो । कामले राम्रै भएपनि यो पालि भने कम्पनीले नै साथ दिएन् । झण्डै १ वर्ष काम गरेपछि उहाँले काम गर्ने कम्पनी टुट्यो । ‘अभागीलाई कतै गएपनि नहुने रैछ । कहिले के कहिले के हुने,’ भाग्यलाई दोष दिनुभन्दा अर्को विकल्प रहेन यमसँग । 

कम्पनी टुटेपछि यमलाई झनै आपत आइलाग्यो । ‘कम्पनीले कामै नदिइ ४ महिना यसै राख्यो । काम देउ भन्दा पुलिस थाना लग्यो, धन्न त्यो कम्पनीमा एकाउन्टेन्ट नेपाली थिएर उनैले निकाले,’ यमले त्यहाँ भोग्नुपरेको सास्ती सुनाउनुभयो  ।

उहाँलाई नेपालमा जस्तै होला नीति नियम जस्तो लाग्थ्यो । ‘विदेशमा त पाउने अधिकार माग्दा पनि जेल पठाउँदा रहेछन्’ परदेश देश जस्तो नहुने रहेछ भनेर यम गुनासो गर्नुहुन्छ ।

५० हजार रुपैयाँ घरबाट मगाएर उहाँ नेपाल फर्कनुभयो । दुई देशमा ६ वर्ष खेपेका दुःख सम्झँदा उहाँलाई नेपालमै केही गर्न पाए हुन्थ्यो जस्तो लाग्छ । तर हातमा रकम नभएका कारण विदेशनै जाने उहाँको योजना हो ।

‘देशमा परिवर्तन आयो भन्छन्, खै विदेश नगइ सुखै भएन । देशमा गरिखाने मेसो मिले जान्न थिएँ’ उहाँ भन्नुहुन्छ ।

Mitsubishi

प्रतिक्रिया दिनुहोस

सम्बन्धित सामग्रीहरु

सबै हेर्नुहोस
Skill Training
पछिल्ला समाचारहरु

सोसल मिडिया