MENU

समाज

​‘मलेसियामा श्रीमान् म्यानेजर म लेवर’

सन्जिता देवकोटा/उज्यालो ।

काठमाडौं, पुस ३० – ‘मलाई त नेपालमै छु जस्तै लाग्थ्यो,’ सिन्धुलीको फिक्कल गाउँपालिकाकी कुमारी पहाडीले मलेसियामा श्रीमनसँगै बसेर काम गर्दाको अनुभव सुनाउनुभयो ।

कुमारीले मलेसियामा श्रीमानसँग एउटै कम्पनीमा १८ महिना काम गर्नुभयो । श्रीमान् म्यानेजर, कुमारी चाहिँ लेवरको काम गर्नुहुन्थ्यो । यी १८ महिना मलेसियाको बसाइमा उहाँले भोगेका अनुभव रमाइला र अचम्म लाग्दा छन् ।

 कुमारीका श्रीमान् मलेसिया बस्न थालेको १० वर्ष लागिसकेको थियो । श्रीमानको कमाइ र कम्पनीमा पद पनि म्यानेजरको भएकाले कुमारीलाई घुम्नका लागि मलेसिया बोलाउनुभयो । श्रीमानले वर्षौ पसिना बगाएको देश हेर्न पाउने भएपछि कुमारी २०६६ सालमा मलेसिया जानुभयो । 

जेठी छोरी ठूली भएपनि उनले दुई जना बहिनीको स्याहार गर्न सक्ने थिइनन् । त्यसैले कुमारी तीन छोरीलाई माइतीमा छाडेर जानुभएको थियो । उहाँकी एक छोरी त ३ वर्ष मात्रै लागेकी थिइन् ।

रोजगारीका लागि खाडीका देश जानेका परिवारलाई विरलै मिल्छ यस्तो अवसर । कुमारीले पनि पाएको मौका छोड्नुभएन । एक महिनाको भिजिट भिसामा उहाँ मलेसिया उड्नुभएको हो । 

घुम्नका लागि मलेसिया उड्दा उहाँले श्रीमानसँगै काम गरेर बस्छु भन्ने सोच्नुभएको थिएन । १ महिना श्रीमानसँगै विदेश घुमौला भनेर गएको भएपनि उहाँलाई काम गर्न मन लाग्यो । 

‘श्रीमानसँग विदेशमा बसेर काम थाल्दा साह्रै खुसी लाग्यो । सुरुसुरुमा त सपना जस्तै लाग्थ्यो,’ कुमारी परदेशमा काम थाल्दाको अनुभव सुनाउनुहुन्छ । कुमारीको काम थियो हाँस फार्ममा । उहाँका श्रीमान फार्मका म्यानेजर थिए ।

श्रीमान् म्यानेजर भएर पनि उहाँलाई काम नजान्दा, काम गर्न नसक्दा गाली त सहनु परेन तर काम भने गाह्रो थियो । हाँसको अण्डा टिप्ने, हाँसलाई आहारा दिएर सक्किएको बोरा पट्याएर राख्ने र सरसफाइ गर्ने । 

‘बिहान ६ बजेदेखि १२ बजेसम्मा ३ हजार अण्डा टिप्थेँ । १२ बजे पछि चाहिँ बोरा पट्याउने र सरसफाईको काम गर्थे । अण्डा टिप्दा साह्रै ढाड दुख्ने,’ कुमारीले सुनाउनुभयो ।

बिहान ६ बजेदेखि १२ बजेसम्मा ६ हजार वटा अण्डा टिप्न पर्ने भएपनि कुमारीले दिएको टार्गेट पुर्‍याउन सक्नुभएन । यसरी ६ घण्टासम्म लगातार अण्डा टिप्दा उहाँलाई निकै गाह्रो हुन्थ्यो ।

एउटा अण्डा फुट्यो भने ६० सेन्ट तलवबाट काट्थे । श्रीमानले नै कामको निरिक्षण गर्ने भएकाले उहाँलाई यस्ता सानातिना गल्तीमा कारवाही चाहिँ हुँदैन थियो । कुमारीलाई बस्न पनि कम्पनीले नै क्वाटर दिएको थियो ।

‘हामी बुढाबुढीसँगै बस्थ्यौ, मेरो ओभरटाइमले दुवै जनालाई खान पुग्थ्यो, विदेश भएपनि यसरी बस्न पाउँदा हामिलाई काम गर्न र सरसल्लाह गरेर अघि बढ्न सजिलो भएको थियो,’ कम्पनीमा पनि कुमारीले सम्मान पाउनुभयो । 

कुमारीलाई श्रीमान र आफ्नो पद र काम सम्झदा साह्रै रमाइलो लाग्थ्यो । ‘सबैले उहाँलाई सम्मान गर्ने । त्यो हुलमा म पनि पर्थे । बुढालाई म्यानेजरको सम्मान गर्न पाउँदा गर्व लाग्थ्यो,’ कुमारी मुस्कुराउनुभयो ।

कुमारीलाई आफू श्रीमानसँगै भएकाले सुरक्षित छु भन्ने लाग्थ्यो । तर उहाँले रोजगजारीका लागि मलेसिया पुगेका नेपाली महिलाका विभिन्न अप्ठेरा र असुरक्षा देख्नुभयो । 

‘कम्पनीमा पनि कस्तो व्यवहार गर्थे । कुट्ने पिट्ने, यौन हिं‍‌‌‌‌सा गर्ने । मलाई त बढो भएकाले त्यस्तो भोग्न परेन । केही बोल्न पनि नपाइने,’ कुमारीले विदेशमा आफूले देखेका कुरा सुनाउनुभयो । अरुको दुःख देख्दा उहाँलाई पनि यो ठाउँमा श्रीमान् नभएको भए यस्तै दुःख भोग्नुपर्थ्याे होला भन्ने सोच्नुहुन्थ्यो ।

माइतको साथमा छोडेर हिडेका तीन छोरीहरु दिनहुँ गुनासो गर्थे । छोरीहरुले फोनमा रुँदै बोल्दा भने उहाँको मन कुढिन्थ्यो । ‘नानीहरु फोनमा रुने । हामीपनि उता रुने । बालबच्चा छाडेर विदेश बस्नुको अर्को पीडा,’ काँखे छोरी छाडेर परदेशिएकी कुमारीलाई श्रीमानको साथैमा काम गर्दा नेपाल जस्तै अनुभव भएपनि छोराछोरीबाट टाढा हुनुको पीडाले साह्रै चिमोट्थ्यो ।

पराइदेशमा यसरी नै कुमारीको जीवनको रथ अघि बढिरहेको थियो । १५ महिनाजस्तो भएको थियो । रथले बाटो मोडिदियो । उहाँ गर्भवती हुनुभयो । गर्भवती हुन सामान्य भएपनि विदेशमा बसेको गर्भले कुमारीले निकै सास्ती बेर्होन पर्‍यो ।

बच्चालाई मलेसियामै जन्म दिँदा पनि कानुनी झमेला थियो । नेपाल फर्कन पनि सहज भएन् । ‘गर्भ तीन महिनाको भएपछि मात्रै बच्चा भएको पक्का भयो । त्यसपछि त म साह्रै विरामी परेँ,’ कम्पनीमा काम गर्ने भएकाले उहाँले त्यो बेला बिरामी पर्दा पनि छुट्टि पाउनुभएन ।

 सबै प्रक्रिया मिलाएर उहाँ नेपाल फर्कनुभयो । मलेसियाको १८ महिनाको बसाइमा उहाँले झण्डै चार लाख रुपैयाँ कमाउनु पनि भयो । साथमा अर्को सन्तान पनि लिएर आउनुभयो । विदेशमा १८ महिना बिताएको यो पल उहाँको लागि अविष्मरणीय बन्यो ।

अहिले पनि उहाँका श्रीमान् त्यही कम्पनीमै काम गर्नुहुन्छ । १८ वर्ष भयो त्यहाँ काम गर्न थालेको । कुमारीले घर धान्नुभएको छ । उहाँ नेपाल फर्किएर पनि हात बाँधेर बस्नुभएको छैन । 

सुरक्षित आप्रवासन परियोजना(सामी) सिन्धुली सुचना केन्द्रमा स्वयम सेवको काम गर्नुहुन्छ । विदेशमा आफूले देखेका, भोगेका कथाव्यथा सुनाउनुहुन्छ । वैदेशिक रोजगारीको बारेमा सचेतना बाढ्नुहुन्छ ।

Mitsubishi

प्रतिक्रिया दिनुहोस

सम्बन्धित सामग्रीहरु

सबै हेर्नुहोस
Skill Training
पछिल्ला समाचारहरु

सोसल मिडिया