MENU

विचार/अनुभूति

मनकामनाको दर्शन : माइक्रोले सातो उडायो

सजना तिमल्सिना

मंगलबार बिहान सबेरै कंलकीको धुलो छिचोल्दै थानकोटतर्फ जाने गाडी बिसौनामा पुग्यौँ ।  हामी दुई जोडीसँगै दुई काखे बच्चा थिए । यात्रा मनकामना दर्शनको थियो । कंलकी पार गर्न नपाउँदै आफ्नो गाडीमा जाउँ भनेर तान्ने चालक, सहचालकदेखि गाडी मालिक अनि दलालसम्म सबै भेटिए ।

कंलकीको माहोल हाम्रा लागि मात्र होइन सबैका लागि सधैँ यस्तै हुन्छ । ‘कुन ठाउँमा जाने ? कति जना जाने ? त्यो गाडी राम्रो छैन, यो गाडीमा जाऔँ ।’ हामी बसमा जाने कि माइक्रोमा जाने सल्लाह गर्दै थियौँ । धेरैलाई त कतै नजाने भन्ने जवाफ दियौँ । पछि माइक्रोमा जाने निधो भयो । माइक्रोमा बस्यौँ ।

एकछिनमा ट्राफिक प्रहरी आइपुगे अनि चालकसँग सवारी चालक अनुमतिपत्र लाइसेन्स मागे । चालकले सहजै भनिदिए, ‘ला हिजो साथीले चलाउँदैथ्यो झिकिदिएछ ।‘ चालकको गैर जिम्मेवारीपूर्ण शब्द सुनेपछि हामी त्यो माइक्रोबाट और्लियौँ ।

‘अब गइहाल्ने हो । लाइसेन्स आइपुग्न लाग्यो । बस्नुस् न । अर्कोमा जाँदा जाममा परिएला’, चालक र सहचालक भन्दै थिए । तर, उनको कुरा हामीले सुनेनौँ किनकी लाइसेन्स बिनाको चालक भएको गाडीमा कसरी यात्रा गर्न सकिन्छ र ?

अब के मा जाने ? बस वा माइक्रो हामी फेरि कुरा गर्दै थियौँ । बा ४ ख ५७५० नम्बरको माइक्रो आइपुग्यो । ल जाने हो ? काखमा बच्चा पनि थिए । अलि सजिलो सिटको खोजी थियो हाम्रो । एक जनाले सिट मिलाइदिए । दुईवटा ढोकासँगैको अनि अर्को दुईवटा अन्तिमको अगाडिको । ढोका छेउमा भन्दा बच्चालाई लिएर बस्न पछाडि सजिलो भनेर दुई आमा पछाडी बस्यौँ । बुवाहरु ढोका छेउमा । त्यत्तिबेला पौने आठ बजिसकेको थियो ।

गाडी गुड्न लागेपछि सिट मिलाइदिने ति चालकसँग केही रकम लिए । अर्का एक जना आए । कलंकीबाट यात्रा सुरु भयो कुरिन्टारको । चालकले भने, ‘ढिलो गर्दा जाममा परिन्छ छिटो जाऔँ ।’ हामी त्यहाँ नपुग्ने भए पनि चालकलाई नारायणगढ–मुग्लिन सडकखण्ड विस्तारको तनाव थियो । किनकी उनी चितवन जाँदै थिए ।

यो सडकखण्ड विस्तारको लागि भन्दै दैनिक बिहान १० देखि दिउँसो ४ बजेसम्म बन्द हुन्छ । अनि यो ६ घण्टा जाममा नबस्ने योजनासहित चालकले स्टेरिङ घुमाए । गाडीको स्टेरिङ घुमेसँगै ठूलो आवाजमा गीत घन्कियो । सबैजना मौन थिए । गाडीमा सबै अपरिचित यात्रु । सहचालक बिनाका एक्लो चालकमात्र थिए ।

सँधै हिँड्नेलाई कलंकी नागढुंगाको बाटो कस्तो छ भन्नै पर्दैन । नहिड्नेले अनुमान गर्न सक्नुहुन्छ । वास्तवमै सडक गाडी गुड्न मिल्ने होइन घोडा कुद्न मात्र मिल्ने छ । खाल्डाखुल्डी । गाडी गुड्न होइन घोडाकै शैलीमा उफ्रिँदै गन्तव्य नाप्न थाल्यो ।
 
नागढुंगा नपुग्दै लाग्यो, आज कुरिन्टार पुगिन्छ कि पुगिँदैन ? चालकलाई १० बजे अघि नै मुग्लिन पुग्ने हतारो थियो । सुरक्षा चिन्ता त उनलाई पनि थियो होला तर, उनको गाडी चलाउने शैलीले त्यो बताइरहेको थिएन । 

१० बजे मुग्लिन पुग्नका लागि चालकले बाटो भन्दा पनि गाडीको स्पीड मात्र बढाइरहेका थिए । आफ्नो बाटोमा भन्दा अर्काको बाटोमा गुड्दै अर्थात् ओभरटेक गर्दै चालक रफ्तारमा हुईँकिरहे । बाटोमा देखिएका सबै गाडीलाई उछिन्दै उ पहिलो बन्न तल्लीन थियो । यात्रु भने लामो सास फेर्दै तीव्र गति कम गर्न घरिघरी आग्रह गर्थे ।
 
कहिले दायाँपट्टिका मान्छे सोरिएर बायाँतिर आउँथे त कहिले बायाँपट्टिका सोरिएर दायाँतिर पुग्थे । ‘गुरुजी विस्तारै चलाम्’ भन्ने आवाज बेलाबेलामा आइरहन्थ्यो । चालक नसुनेझैँ गर्थे ।
 
झण्डै एक घण्टाको हुइँक्याइएपछि एक जना बोले गुरुजी ‘५ मिनेट समय चाहियो’ गुरुजीले सुनेनन् । एकैछिनमा अर्को आवाज आयो ‘दाई एकछिन रोकिदिनुहोस् न’ चालकले कुनै प्रतिक्रिया दिएनन् । फेरि, अर्को आवाज आयो गुरुजी ५ मिनेट । चालकले जवाफ दिए ‘पाँच मिनेट रोक्दा त जाममा परिन्छ’, यात्रुले जवाफ दिए, ‘बरु जाममा बसौँला ।’ चालक बोलेनन् ।

एकैछिनमा अर्को आवाज आयो, ‘दाई कस्तो पिसाब आइसक्यो गाडी रोकिदिनुहोस् न’, तत्काल चालक बोले, ‘एकछिन् अलि पर ।’

फेरि केही समयमा अर्का व्यक्ति बोले, ‘आपत् नै पर्यो रोकिदिनुहोस् न !’ चालकले भनेको एकछिन कति समयको हो कुरो बुझिएन । गाडी रोक्ने संकेत थिएन । फेरि पनि आवाज, ‘आयो गुरुजी आपत पर्यो के ! पेट्रोल पम्प अगाडि रोकिदिनुहोस् न !’ चालकले भने, ‘अब एकछिन ।’ 

त्यो एक छिन झण्डै ४५ मिनेटपछि आयो । 

गाडी रोकियो । सबैजना हतारिए । दुई मिनेट मै सबैजना आइसकेका थिए । गाडी हुइकियो । आसपास बसेकाहरु हैन कसरी चलाएको गाडी आज गन्तव्यमा पुगिएला कि नपुगिएला ? यात्रामा सन्देह गरिरहेकै थिए । हुन पनि किन डर नलाग्नु यो सडकमा दैनिक जसो दुर्घटना हुने गरेका खबर आफैँ पढ्नुपर्छ । त्यसले पनि मुटुको गति बढाएको थियो । कुरिनटार पुग्नु भन्दा पाँच मिनेट अगाडि चालक बोले, ‘कुरिनटार झर्नेले मिलाएर पैसा झिक्नु ।’ बल्ल थोरै सास आयो अब पुगिएछ । चालकले भनेजस्तै कुरिनटार झरेर चार जनाको १४ सय रुपैयाँ मिलाएर दियौँ ।

हामी मनकामनातर्फ लाग्यौँ । गाडी भने मुग्लिनतर्फ हुईँकियो । हामीलाई डरले खायो गाडी गन्तव्यमा पुग्यो कुनै दुखद् खबर सुन्नु परेन त्यसमै खुशी लाग्यो । 

मनकामना दर्शन गर्न जाँदा माइक्रो चालकको आतंकले डराएका हामी फर्किदा गोरखादेखि काठमाडौं आउँदै गरेको बसमा चढ्यौ । बस सामान्य गतिमै गुड्दै थियो । कुनै डर भएन । जाँदा कलंकीबाट एक घण्टा ४५ मिनेटमा कुरिनटार पुगेका हामी फर्किँदा तीन घण्टामा कलंकी आइपुग्यौँ ।

 

Mitsubishi

प्रतिक्रिया दिनुहोस

सम्बन्धित सामग्रीहरु

  • सिन्डिकेट एक्सप्रेस : घोक्राएर खाँद्छ, उफार्दै लान्छ

    सिट मात्र भरिएर हुँदैन, टेक्ने र झुण्डिने ठाउँ समेत नभर्दासम्म गाडीवालाको चित्त बुझ्दैन । नत्र बस साहुको खल्ती भरिँदैन । सुरुमा रित्तै रहेको बस जसरी पनि बसवालाले भर्छ । केही लागेन भने घण्टौं पर्खाउँछ । वर आएर पनि फेरि पहिल्यैकै ठाउँमा फर्काउँछ । बोकेर, उचालेर, झ्याँकुटी पारेर, लोभ्याएर, फकाएर जसरी पनि मान्छे खाँद्छ ।

  • विचरा बोर्डिङका विद्यार्थी : जेलसरी जिन्दगी, व्यवहारिक ज्ञान शून्य

    ९८ प्रतिशत ल्याएर पास गरिरहेको छोरोलाई घर परिवारलगायत व्यवहारिक पक्ष केही पनि थाहा हुँदैन । थाहा होस् पनि कसरी उसलाई परिक्षामा कसरी प्रतिशत बढाउने फर्मुला बाहेक अरु केही सिकाइएन। सबै किताबका फर्मुला कण्ठ बनाइयो तर उसलाई जिन्दगीको फर्मुला कहिल्यै सिकाइएन।

  • संस्कृतभाषा र धर्म–संस्कृति–शिक्षाका बालपाठ्यपुस्तक

    वर्तमान परिस्थितिमा नयाँ पुस्तामा धार्मिक–साँस्कृतिक जागरणको आव¬श्यकता अनुभव गरेर लामो समयदेखि संस्कृत भाषाको र वैदिक हिन्दु धर्म–संस्कृतिको अध्ययन, मनन, आचरण र प्रचार–प्रसारमा संलग्न हुँदै आएको स्वाद्ध्यायशाला¬कुटुम्ब यसतर्फ अग्रसर भैरहेको छ ।

  • भर्ना अभियानको तामझाम : गुणस्तर सुधारमा किन जाँदैन ध्यान ?

    भर्ना अभियान बिगतमा पनि हामीले हेरेकै हौँ । अहिले पनि त्यसलाई निरन्तरता दिन खोजिएको छ । हरेक वर्ष सरकारी निकायबाट तामझाम देखाउने क्रम यो वर्ष पनि चलेकै छ । तर विद्यार्थी सामुदायिक विद्यालयमा किन आएनन् ? कसरी विद्यार्थीलाई आकर्षण गर्ने ?

  • एमाले–माओवादी एकता : मासिने पालो अब कसको ?

    भारतले नमिलाइदिएसम्म एक अर्काका शत्रु रहेका एमाले र माओवादी मिलाप भएर तालमेल गरेर चुनावमा जाँदा कांग्रेस सकियो । यी दुई कम्युनिष्ट जोडिएर एउटै पार्टी बनाउने क्रम चल्दैछ यस बेला ।तर एउटा शक्ति अर्का विरूद्ध प्रयोग भएर क्रमै सँग एक–अर्कालाई मास्ने विदेशी दाउ रोकिएको छैन नेपाली राजनीतिमा ।प्रश्न बाँकी छ, मासिने पालो अब कसको ?

सबै हेर्नुहोस
Skill Training
पछिल्ला समाचारहरु

सोसल मिडिया