MENU

समाज

पीडा बिर्सिएर नयाँ जीवनको सुरुवात

नवलपरासी, जेठ २ – ‘बाँच्ने रहर छैन त्यसैले यो संसारबाट बिदा हुन चाहन्छु’ सुशिला हरिजनले १ वर्षअघि भनेको वाक्य हो । सुशिलालाई तीन जना छोराछोरीसहित पाँच जनाको परिवार सधैंका लागि छोडेर जाने अवस्थामा पुर्यायो वैदेशिक रोजगारीले । 

सुशिलाका श्रीमान वैदेशिक रोजगारीका लागि १६ महिना अघि मलेसिया जानुभएको थियो । कमजोर रहेको परिवारको आर्थिक अवस्था सुधार्न गएका उहाँ फर्किन पाउनु भएन । लेबर काममा गएका उहाँको काम गर्दा गर्दै ज्यान गयो । परिवारको आयस्रोतको आधार गुम्यो । 

श्रीमान् गुमाउनु र घर व्यवहारले थिच्नु । यिनै कारणले सुशिलाले आफ्नो ख्याल गर्न छोड्नुभयो । ‘ज्यान दुब्लाएको थियो । खुट्टामा चप्पल पनि हुँदैनथ्यो,’ सुशिलाका छिमेकी भन्छन् । 

दिन हप्ता महिना हुँदा सुशिलालाई एक ठाउँबाट अर्को ठाउँमा जान पनि अर्को व्यक्तिको सहयोग चाहिन थाल्यो । आफ्नै ख्याल गर्न नसकेकी सुशिलाले छोराछोरीको हेरचाह गर्न सक्ने कुरै थिएन । जाओ भन्ने कोही नभएपछि छोराछोरी विद्यालय जान छोडे । 

सुशिलालाई छोराछोरीको कुनै वास्तै थिएन । छरछिमेकले सकेसम्म सम्झाए तर केही लागेन । ‘दुई चार जना भेला भए भने मलाई दिक्क लाग्थ्यो’ सुशिला भन्नुहुन्छ । तर मनोसामाजिक परामर्शपछि उहाँले नयाँ जीवन पाउनुभएको छ । पहिलाको अवस्थामा सुधार आएपछि सुशिलाले आफूलाई परेको समस्या पनि सुनाउनुभयो । 

श्रीमानको मृत्यु भएपछि शुशिलालाई उहाँकै याद मात्रै आइरहन्थ्यो सुशिलालाई । अभिभावक नै नरहनेपछि अब छोराछोरीको भविष्य के होला भन्ने चिन्ताले सताउँथ्यो । पीडाले राती उठेर रोएको धेरै पटक छोराछोरीले पनि थाहा पाए । ‘बुवालाई सम्झेर राति राति उठेर आमा रुनु हुन्थ्यो’ १० वर्ष पुगेकी शुशिलाकी छोरीले सुनाइन् । 

सुशिलाका समस्या बुझेपछि मनोसामाजिक परामर्शकर्ता सुमित्रा चौधरीले उहाँसँग छलफल थाल्नुभयो । ‘चिन्ता कम गर्न श्वासप्रश्वास अभ्यास साथै समयमा खाना नखाँदा परिवार र आफूलाई पर्ने असरका बारेमा चित्र देखाएर छलफल थालें’ सुमित्राले भन्नुभयो ‘उहाँ श्रीमानकै विषयमा मात्रै कुरा गर्नुहुन्थ्यो त्यसैले मैले उहाँको माया लागेको हो भने उहाँले पनि त तपाईंहरु भोकै बसेको र रोएको त कसरी देख्नसक्नु हुन्छ त भनेर सम्झाउन सुरु गरें ।’

यो परामर्शको पहिलो चरण थियो । सुशिलामा परिवर्तन देखिन थालेपछि ननिदाउँदा शरीरमा पर्ने असरका बारेमा छलफल सुरु भयो । त्यसका लागि खुशी महिला र दुखी महिलाको चित्र देखाएर कुराकानी गरें भन्नुहुन्छ सुमित्रा । 

योसँगै उहाँले शुशिलाले सम्हालेको घरको प्रशंसा गर्दै सकरात्मक सोचको विकास गर्ने कुराकानी गर्नुभयो । त्यति मात्रै होइन सुशिलासँग भएको सीपका बारेमा बताएर त्यसले उहाँलाई जीवन जिउन सजिलो हुने कुरा सिकाउनुभयो सुमित्राले । 

यो छलफलपछि शुशिलाले आफ्नो र परिवारका बारेमा सोच्न र कुरा गर्न थाल्नुभयो । सँगै छोराछोरीको भविष्य र जीवनको योजना पनि बनाउनुभयो । सुशिलाको अवस्था फेरिएपछि छोराछोरीलाई विद्यालय पठाउन थाल्नुभयो । छोराछोरीले सुरक्षित आप्रवासन परियोजनाको आकस्मिक कोषबाट प्रोत्साहन स्वरुप शैक्षिक सामग्री पनि पाए । 

श्रीमान् गुमाएकी शुशिलाले क्षतिपूर्ति बापत सरकारबाट १० लाख ५० रुपैयाँ पाउनुभएको छ । त्यो रकमले घर बनाउने, छोराछोरीको पढाइमा लगाउने र बचेको पैसा बचत गर्ने सुशिलाको योजना छ । साइकल चलाउन नजान्ने सुशिलाले साइकलसँगै सिलाई कटाईको सीप सिक्नुभयो ।

अहिले त उहाँ घरमै कपडा सिलाउनुहुन्छ । ‘अहिले त गाउँमा मान्छेले कपडा सिलाउन ल्याउँछन्, यसले म पनि काम गर्न सक्ने रहेछु भन्ने लाग्छ’ सुशिलाले सुनाउनुभयो ।सुशिलाको परिवारको नुन तेलको खर्च त्यही पैसाले चलिरहेको छ । श्रीमानको मृत्युपछिको निराशा सुशिलालाई सम्झन मन लाग्दैन । 

(समाचारमा उल्लेख गरिएको नाम परिवर्तन गरिएको हो ।)

Mitsubishi

प्रतिक्रिया दिनुहोस

सम्बन्धित सामग्रीहरु

सबै हेर्नुहोस
Skill Training
पछिल्ला समाचारहरु

सोसल मिडिया